iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Γ. Παπαδάκη


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Ναι λοιπόν. Ο στόχος πλέον είναι ξεκάθαρος. Οι μισθοί στην Ελλάδα θα ξεκινούν από τα 380 ευρώ και θα φτάνουν το πολύ στα 1.500 (οι πλέον... παχυλοί). Αυτό σημαίνει «κούρεμα» με απλά λόγια κι όλα τα άλλα είναι... τρίχες. Είναι αυτονόητο πως πάλι τούτη ’δω τη διαδικασία θα την πληρώσουν οι ασθενέστεροι, οι μικρομεσαίοι και κάτω. Και μην περνιέστε για μεγαλοαστοί, παρακαλώ, αν έχετε καμιά εκατοστή χιλιάδες στην τράπεζα και καμιά πολυκατοικία στο όνομά σας. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε όλοι. Όχι, δε θίγονται οι καταθέσεις, αν αυτό φοβάστε - τουλάχιστον έτσι διαβεβαιώνουν οι οικονομικοί αναλυταί - όμως, για πείτε μου πόσο θα κρατήσει η «καβάντζα» αν εξακολουθήσουμε να πληρώνουμε το ένα λίτρο γάλα - για παράδειγμα - στη σημερινή του τιμή; Ενώ, μην ξεχνάτε, αυτή τη στιγμή τα αδέρφια μας οι Γερμανοί, με τους αναλογικά διπλάσιους μισθούς, το πληρώνουν στη μισή τιμή από ό,τι εμείς.
Τα σκεφτόμουν όλα τούτα και μου ήρθε αυθορμήτως ένα στιχάκι στα χείλη:
«Πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή και λέει στα παιδάκια νιξ φαΐ...».
Πρόκειται για εθνικό... ντε ζα βου, παιδιά. Εμείς δεν το ’χουμε ζήσει. Το ’χουν ξαναζήσει όμως οι πατεράδες μας. Δείτε πόσο διαχρονικό είναι:
«Πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή και λέει στα παιδάκια νιξ φαΐ
Θα πάω να το πω στον Ερυθρό Σταυρό
πως είσαστε συνένοχες κι οι δυο
Πατάω κι άλλο ένα και βγαίνει μια χοντρέλα
Και λέει στα παιδάκια νιξ σαρδέλα
Κι εσύ, μωρή μαντάμ, που κλέβεις τα κουκκιά
και κάνεις τα μαλλιά σου περμανάντ
Μην τα ξαφρίζεις πολύ γιατί είναι όλο ζουμί
μη ρίχνεις και νερό δεν είναι καθαρό...».
Έχει κι άλλο το τραγουδάκι αλλά δε χρειάζεται, το πιάσατε το... υπονοούμενο. Δε γράφτηκε ποτέ από επαγγελματία στιχουργό. Είναι γνήσιο λαϊκό στιχούργημα που τραγουδήθηκε στα αλήθεια αυθόρμητα στην Κατοχή ή λίγο μετά για να σαρκάσει την κατάσταση στα λεγόμενα λαϊκά συσσίτια την περίοδο της Μεγάλης Πείνας. Ενδεικτικό, πως αντί για το πιο συνηθισμένο γερμανικό μόριο άρνησης - το νάιν - ο λαός χρησιμοποίησε την επιτομή του - το νίξ - εκείνο που δεν αφήνει κανένα περιθώριο... διαπραγμάτευσης στον αιτούντα. Θα ήθελα να γράψω κι άλλα, αλλά θυμήθηκα την περίφημη φράση από την ταινία «Η χαραυγή της νίκης». Όχι, όχι το «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»...την άλλη: «μα καλά γιατί δε μιλάτε; Δεν τους λυπόσαστε τους δικούς σας; Θα ’χουμε καινούργιες εκτελέσεις...» και... φοβήθηκα, ρε παιδιά, μην πάρω κανένα αθώο στο λαιμό μου...

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση