iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Ανδριανής Αγγελιδάκη


ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗ

Ξεκίνησα για ένα ήρεμο περίπατο στο κέντρο του Ηρακλείου, Κυριακή βραδάκι. Ήταν από εκείνες τις φορές που περπατούσα και είχα χρόνο να δω τι συμβαίνει γύρω μου.
Είχα το χρόνο να δω την τρυφερή κίνηση ενός ηλικιωμένου συμπολίτη μας, ο οποίος, ως φαίνεται, έχει υιοθετήσει τα γατιά της γειτονιάς του και τα «κερνάει» κονσέρβες. Και αυτά όση ώρα έτρωγαν έτριβαν τις ουρές τους στα πόδια του. Θα μου πεις, πού το περίεργο; Και όμως, ζέστανε η ψυχή μου και μόνο στη σκέψη ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που, παρά τα ζόρια τους, στον οικογενειακό προϋπολογισμό βάζουν και τα γατιά του δρόμου. Αυτή η ανταλλαγή τρυφερότητας μου θύμισε πως δεν έχουμε απολέσει ολότελα τα ανθρώπινα - πολιτισμένα ένστικτά μας.
Είχα το χρόνο να δω ένα τσούρμο χορευτών του δρόμου να μαζεύουν κόσμο γύρω τους και με κάθε τους φιγούρα να προκαλούν το χειροκρότημα. Χορευτές που stage τους έχουν το δρόμο αλλά έχουν αναπτύξει μια εξαιρετική τεχνική στο είδος του χορού τους, δουλεύουν σκληρά με πολύωρες προπονήσεις και αποσπούν διακρίσεις στο εξωτερικό. Ήταν η πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό που είδα κόσμο να πλησιάζει κοντά στην ομάδα των χορευτών, οι οποίοι, σημειωτέον, δεν έδιναν παράσταση, πρόβα έκαναν, να χαμογελά αυθόρμητα και να χειροκροτεί. Παλιότερα ίσως να μην πλησιάζαμε καν κοντά τους, ίσως να τους κοιτούσαμε από μακριά με βλέμμα επικριτικό. Τώρα, σαν να έχουμε σταματήσει λίγο να φοβόμαστε το διπλανό μας, σαν να μας είναι πιο εύκολο να τον αφήσουμε να σταθεί στο πλάι μας.
Όλα αυτά συνέβησαν στη Λότζια, όπου δίνεται και το ραντεβού των ταλαντούχων.
Και όπως ανηφόριζα γεμάτη ενθουσιασμό προς τα Λιοντάρια, είδα τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, όπου αυτές τις ημέρες φιλοξενεί τη φωτογραφική έκθεση του Κώστα Μπαλάφα «Το αντάρτικο στην Ήπειρο, 1941-1944», να «ξεκουράζεται» από τα πηγαινέλα των επισκεπτών. Αυτή η κλειστή πόρτα μου έκοψε απότομα τον ενθουσιασμό. Ο μόνος χώρος πολιτισμού, και για να είμαι πιο συγκεκριμένη, ο μόνος χώρος που μπορεί να φιλοξενήσει αξιοπρεπώς δράσεις πολιτισμού, λειτουργεί με ωράριο και πρόγραμμα καταστημάτων;
Δηλαδή η πνευματική τροφή μοιράζεται μόνο Δευτέρα με Σάββατο 9:00-14:30; (για το ακριβές ωράριο μπείτε www.heraklion.gr).
Και όσο γκρίνιαζα θυμήθηκα και το άλλο παράπονό μου για τη Βασιλική. Που δε διαθέτει μια ράμπα για να έχουν πρόσβαση όσοι αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα ή οι μαμάδες με τα καρότσια. Όλοι εμείς, και λέω εμείς, ούσα μαμά με καρότσι, θα πρέπει να αρκούμαστε στις αφίσες των εκδηλώσεων ή θα πρέπει να κινούμαστε με συνοδό-κουβαλητή;
Ας μην κλείσω όμως με παράπονα τη στήλη...
Μου άρεσε που έκανε ψύχρα και για πρώτη φορά γέμισα τις χούφτες του γιου μου με ζεστά κάστανα, που τόσο πολύ του άρεσαν...
Καλό χειμώνα, φίλοι μου!

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση