iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Άγριοι καιροί και άγουρα χρόνια.


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΧΙΝΗ

Σύνοδος Κορυφής στην Ε.Ε. χθες και Σύνοδος Κορυφής μεθαύριο Τετάρτη, το "κούρεμα" του ελληνικού δημόσιου χρέους, η εσωτερική περαιτέρω δηλαδή κατακρήμνισή μας μαζί με τα σενάρια, και η "ελεγχόμενη πτώχευση" ή "πτώχευση" τα σχέδια για τη διάσωση του ευρώ και της ευρωζώνης, σε ένα θρίλερ με δύο επεισόδια. Κατάντησαν και οι σύνοδοι "κινητές γιορτές", όπως το ελληνικό Πάσχα, αν και τα μαντάτα θα τα ξέρουμε ανήμερα του Αϊ Δημήτρη του Μυροβλύτη.
Αλλά την ώρα που επικοινωνιακά θέλουν ντε και καλά να μένουμε με την ανάσα μας κομμένη για τις αποφάσεις, αναρωτιέμαι αν ήρθε η ώρα να τολμήσουμε. Πρόσφατα σε ένα άρθρο του στη γαλλική "Le Monde" ο Ιγνάσιο Ραμονέ κατέληγε: «Πότε θα αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες να εστιάσουν την οργή τους εναντίον του πραγματικού υπευθύνου, δηλαδή του συστήματος, που δεν είναι άλλο από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση;».
Ύστερα ήρθε η απόπειρα των αγροτών της Κρήτης να μεταφέρουν τα ευπαθή προϊόντα τους ακτοπλοϊκώς και η επίθεση στους απεργούς ναυτεργάτες, για να με πείσει ότι έχουμε δρόμο ακόμα να διανύσουμε μέχρι να τολμήσουμε. Αναρωτήθηκαν οι αγρότες αν η ευπάθεια των προϊόντων τους είναι ανώτερη από την "ευπάθεια" μίας δίκης για κατάσχεση σπιτιού που ενδεχομένως κάποιος έχασε, χωρίς να μπορεί να πάει στη δίκη, όταν οι ίδιοι απέκλειαν τους δρόμους;
Ο "πόλεμος" δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ανάμεσά μας, με τις αυταπάτες ορισμένων κοινωνικών ομάδων, όταν στην τελική όλοι θα είμαστε θύματα της ίδιας μηχανής. Ας αναρωτηθεί σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση ο αγρότης πώς γίνεται από το χωράφι του μέχρι την καρδιά των ευρωπαϊκών αγορών η μόνη τιμή που επιδοτείται να είναι αυτή που καταστρέφει συστηματικά την καλλιέργειά του...

Το μοντέλο σήμερα

Η Ελλάδα και οι περιφερειακές χώρες, κατά βάση του Νότου, μετατρέπονται σε μία αποκρουστική φυλακή που θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη, με δεσμοφύλακες τους τραπεζίτες και τα λαμόγια των αγορών, επιβάλλοντας όρους οικονομικής κατοχής, οι οποίοι παραπέμπουν σε προτεκτοράτα και αποικίες άλλων εποχών, την ώρα που κάποιες κοινωνικές ομάδες έχουν την αυταπάτη πως, σπάζοντας μία απεργία, έσωσαν τον εαυτό τους. Όπως οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, που πρώτα είπαν "καλά να πάθουν οι δημόσιοι" και τώρα αντιλαμβάνονται ότι αυτό σήμαινε τη δική τους καταβαράθρωση σε εργασιακό κρεματόριο.
Η λογική "να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα γιατί είναι καλοαναθρεμμένη" μάς τελειώνει. Σε λίγο ούτε κατσίκες, ούτε γείτονας, ούτε γειτονιά, ούτε καν εμείς θα υπάρχουμε!
Όλα σχετίζονται: Η παύση πληρωμών στους τοκογλύφους και η διαγραφή του χρέους, οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις και η κατάργηση κάθε περικοπής που επέβαλλαν μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο και πολυνομοσχέδιο . Η υπεράσπιση του δικαιώματος σε σταθερή και αξιοπρεπή εργασία και ασφάλιση για όλους, η δημόσια δωρεάν και ποιοτική υγεία, η εκπαίδευση και η κοινωνική φροντίδα οδηγούν μαθηματικά την κοινή λογική σε ρήξη με αυτό το δημιούργημα που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, που σε τίποτα δεν έχει να κάνει με την Ευρώπη ως κοινό σπίτι των λαών της. Ούτε καν το ευρώ δεν είναι ένα κοινό νόμισμα των πολιτών, αλλά ένα εργαλείο εξυπηρέτησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος και μόνο.
Βεβαίως και η όποια συζήτηση για απελευθέρωση από τα δεσμά της Ε.Ε. δημιουργεί ανασφάλεια, ακόμη και φόβο. Αντίθετα ο τρόμος της καθημερινότητας στη καταβαράθρωση της ζωής μας μέσα στην ευρωζώνη έχει γίνει έξη, όπως και οι δόσεις που κάθε φορά απαιτούν ακόμη σκληρότερα μέτρα για να μας τις δώσουν, εμφανίζοντάς μας ως τζάνκια έτοιμα να πάθουμε όβερ-ντόουζ.
Πολλοί πιστεύουν ότι το να έχουν ευρώ στο πορτοφόλι τους αποκτούν κάποια ισχύ. Φοβούνται τον πληθωρισμό, που τον συνδέουν με την επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα, την ίδια ώρα (εδώ κι αν έχουμε αντίφαση) που δε θα τους χαλούσε η προοπτική να έκοβε η ευρωζώνη πληθωριστικά ακόμη και 3 τρισεκατομμύρια ευρώ! Μόνο που για την ώρα αυτή η ηγεσία στην Ε.Ε. ακόμη και τον πληθωρισμό τον έχει με κανόνες αυστηρούς αποκηρύξει. Λογικά εν μέρει όλα αυτά. Δεν έχουμε ως λαός και τις καλύτερες αναμνήσεις από τη δραχμή του Καραμανλή. Κάποιοι, δε, ακόμα αναπολούν τα δήθεν κονδύλια της ΕΟΚ και της Ε.Ε.
Γι’ αυτό και οι κουβέντες θα πρέπει να είναι καθαρές: Λύση χωρίς να "ματώσουμε", ιδίως ο εργαζόμενος λαός, δεν υπάρχει. Όσοι τάζουν μία "ευαγγελική-βελούδινη" αλλαγή επαναδιαπραγμάτευσης είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος που μας ζητάνε και μάλιστα σήμερα εντόκως.
Τα ευρώ στο πορτοφόλι από εδώ και στο εξής θα είναι όλο και πιο σπάνια, τα εισοδήματα μισά, οι καταθέσεις ακόμη και διασφαλισμένες να είναι, λόγω ανάγκης θα εξανεμίζονται, ενώ το διευθυντήριο της Ε.Ε. ξεκαθαρίζει ότι και να μας "σώσει" πρόσκαιρα, χώρες που δε θα τηρούν αμείλικτα τα προγράμματα δημοσιονομικής σταθερότητας, όχι μόνο δε θα παίρνουν κονδύλια, αλλά θα πληρώνουν κιόλας - για παράδειγμα το ΕΣΠΑ στο τέλος μπορεί να το αναλάβουν εξ ολοκλήρου οι Γερμανοί, ξεκοκκαλίζοντας ευρώ δικά μας, ως δική τους "βοήθεια".
Φυσικά, μία θέση εξόδου μόνο από το ευρώ μοιάζει σαν να αντιμετωπίζει την κρίση μόνο ως νομισματική, σαν αποτέλεσμα της ευρωζώνης αποκλειστικά (άλλο αν η ευρωζώνη παρόξυνε την κρίση στον ευρωπαϊκό Νότο), αλλά το πρόβλημα είναι συνολικό και όπως λέει και ο Ραμονέ στην αρχή του άρθρου «ο πραγματικά υπεύθυνος είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η πραγματικότητα σήμερα

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών και ο τρόπος που η κυβέρνηση χειρίζεται το ζήτημα του "κουρέματος" του ελληνικού χρέους έχουν πανικοβάλλει κυριολεκτικά τους καταθέτες. Αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται σοβαρότατες εντάσεις στα υποκαταστήματα σχεδόν όλων των τραπεζών με απλούς πολίτες που προσπαθούν να περισώσουν ό,τι μπορούν από τις οικονομίες μιας ζωής.
Έτσι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες μικροκαταθέτες πιάστηκαν ακόμη και στα χέρια με υπαλλήλους τραπεζών απαιτώντας να πάρουν το σύνολο των χρημάτων που έχουν καταθέσει.
Οι εντάσεις δημιουργούνται επειδή στα υποκαταστήματα δεν υπάρχει τόσο ρευστό, αφού η Τράπεζα της Ελλάδας παρέχει χρήματα με ιδιαίτερη φειδώ στα τραπεζικά ιδρύματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η 48ωρη απεργία (Τετάρτη και Πέμπτη) επέτεινε το πρόβλημα αφού ναι μεν οι "κρατικές" τράπεζες συμμετείχαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις, το σύνολο όμως των ιδιωτικών λειτουργούσε κανονικά.
Το διήμερο αυτό δεν πραγματοποιήθηκαν χρηματαποστολές με αποτέλεσμα τα τραπεζικά υποκαταστήματα κυριολεκτικά να στεγνώσουν από μετρητά. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλά τραπεζικά καταστήματα ο απλός καταθέτης δεν μπορούσε να αναλάβει περισσότερα από 5.000 ή στην καλύτερη περίπτωση 10.000 ευρώ!
Ακόμη και στις περιπτώσεις που ειδοποιούσαν από την προηγούμενη ημέρα για αναλήψεις μεγαλύτερων ποσών, αυτά δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 20.000-25.000 ευρώ! «Θέλω τα λεφτά μου τώρα» ήταν η φράση που ακούγεται πλέον όλο και συχνότερα σε υποκαταστήματα μικρών και μεγάλων τραπεζών με τους υπαλλήλους να μην είναι σε θέση να πείσουν τους απλούς πολίτες ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν.

Η σύσκεψη

Η αβεβαιότητα και ο φόβος που δημιουργούν οι κυβερνητικοί χειρισμοί στερεύουν τη δεξαμενή μετρητών των ελληνικών τραπεζών. Δεν είναι τυχαίο ότι στην έκθεση της τρόικας αναφέρεται πως μέσα στις τελευταίες 60 ημέρες, δηλαδή από τα τέλη Αυγούστου έως και σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες έχουν χάσει περίπου 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ, γεγονός που οδηγεί σε μείωση του συνολικού αποθέματος των καταθέσεων κατά περίπου 5%! Και όλα αυτά σε μια περίοδο σχετικά νεκρή, αφού οι πολίτες δεν είχαν ακόμα επανέλθει από την καλοκαιρινή ραστώνη.
Με δεδομένες βέβαια τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και τα όσα ακούγονται, έγκυρα ή μη, για το "κούρεμα", ουδείς είναι σε θέση να προεξοφλήσει πόσες απώλειες θα έχουν οι τράπεζές μας τα επόμενα 24ωρα. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή στην Τράπεζα της Ελλάδας έκτακτη σύσκεψη για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κατάσταση από σήμερα και με δεδομένη την επιτεινόμενη αβεβαιότητα εξαιτίας των αποφάσεων της χθεσινής Συνόδου Κορυφής, αλλά και μέχρι την Τετάρτη.

Ελλείψεις σε χαρτονομίσματα 100 και 500 ευρώ

Ένα άλλο θέμα που φαίνεται να δημιουργεί εντάσεις είναι το γεγονός ότι έχουν εκλείψει από την αγορά τα χαρτονομίσματα των 100 και 500 ευρώ. Όσο κι αν μοιάζει περίεργο, είναι τα χαρτονομίσματα που προτιμούν κατά μείζονα λόγο οι μικροκαταθέτες στις μαζικές αναλήψεις τους. Τα χαρτονομίσματα των 100 ευρώ γιατί είναι πιο διαχειρίσιμα σε περίπτωση κρίσης, τα δε των 500 ευρώ επειδή "κρύβονται" πιο εύκολα και καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο στην αποθήκευσή τους σε κρυψώνες στα σπίτια!!!

Θυρίδες: Είδος υπό... εξαφάνιση

Βέβαια και οι τραπεζικές θυρίδες αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία, αφού πλέον ελάχιστες είναι αδιάθετες και χρειάζεται «γνωριμία» για να μπορέσει κάποιος ενδιαφερόμενος να αποκτήσει μία, προκειμένου να κρύψει σε αυτήν είτε χρήματα είτε πολύτιμα αντικείμενα που έχει στην κατοχή του. Ίσως, αυτή τη στιγμή, να θεωρείται ο πλέον ασφαλής τρόπος για τη διαφύλαξη των κόπων μιας ζωής, αφού οι διαρρήξεις και οι κλοπές στα σπίτια έχουν αυξηθεί δραματικά. Οι κακοποιοί θεωρούν ότι αυξάνονται οι πιθανότητες να βρεθούν, με την εισβολή τους σε ένα σπίτι, μπροστά σε "ζεστό χρήμα", το οποίο έχουν αναλάβει οι ιδιοκτήτες από τις τράπεζες.

Υπερζήτηση ξένων νομισμάτων

Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι ορισμένοι επιθυμούν να μην κρατήσουν τις οικονομίες τους σε ευρώ αλλά ψάχνουν εναγωνίως να τα μετατρέψουν σε άλλο νόμισμα με κυριότερο αυτό του ελβετικού φράγκου ή των δολαρίων του Καναδά και της Αυστραλίας, που θεωρούνται από τα πλέον ασφαλή παγκοσμίως. Το αποτέλεσμα είναι τα συγκεκριμένα τρία νομίσματα να έχουν εξαντληθεί πλέον από τις περισσότερες τράπεζες. Εντύπωση προκαλεί ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερη ζήτηση για αμερικανικά δολάρια προφανώς εξαιτίας των δημοσιευμάτων που θέλουν την οικονομία της υπερδύναμης να βρίσκεται επίσης σε κατάσταση κρίσης.
Συμπέρασμα; Αν πραγματικά θέλουμε να δούμε την αλήθεια κατάματα, το θετικό φορτίο το οποίο για δύο δεκαετίες είχε προσδώσει η κυρίαρχη πολιτική στην προσχώρηση της Ελλάδας στην ευρωζώνη, έχει θρυμματιστεί, έτσι ώστε η τελική γραμμή άμυνας των υπερασπιστών της άποψης να είναι η καλλιέργεια κλίματος τρόμου και καταστροφής γύρω από την όποια εναλλακτική ή διαφορετική πρόταση.
Αντί πλέον για οράματα μίας Ευρώπης ενιαίας και με ασφάλεια για τους πολίτες της, αποφάσεις για "μη μετάδοση της κρίσης" ή "πόκερ" αν το "κούρεμα" ή η ελεγχόμενη πτώχευση είναι καλύτερα. Ομοίως, αντί για πολίτες σε ευημερία, διλήμματα για το αν τα λιγοστά μας ευρώ είναι καλύτερα σε θυρίδα, στο σπίτι, στο χώμα ή στο στηθόδεσμο της γυναίκας του σπιτιού...
Άγριοι καιροί, και για να είμαστε ειλικρινείς οι εναλλακτικές έχουν ακόμα άγουρα χρόνια.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση