iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

Η ορατή και η αόρατη βία σε ένα ναυαγισμένο πλοίο ελπίδας


ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΚΟΥΛΑΚΗ

Ο άνθρωπος πρέπει να παλεύει όπως καλύτερα μπορεί, στο χρόνο που του έχει δοθεί, χωρίς μιζέρια, χωρίς δειλία, χωρίς μεμψιμοιρία. Την εβδομάδα αυτή η Ελλάδα παρέλυσε στην κυριολεξία από τις κινητοποιήσεις, που για μια ακόμη φορά αμαυρώθηκαν από επεισόδια βίας, από βανδαλισμούς, φωτιές και δακρυγόνα. Κι ίσως είναι μια άποψη βαθιά ριζωμένη στη συνείδησή μας, ότι ο κόσμος, η ιστορία, αλλάζει μόνο με τη βία, με το αίμα. Πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, ούτε συμβιβασμοί, ούτε εναρμονισμένες πρακτικές και προσαρμογές με το καλό ή με τη συναίνεση, γιατί μέσα από αυτού του είδους τη μετριοπάθεια καραδοκούν τα πιο μεγάλα και επικίνδυνα συμφέροντα. Αλήθεια, μήπως η πραγματική βία γεννιέται όχι από τη θέση αλλά από την αντίθεση των δυνάμεων, των σκοπιμοτήτων και των ιδεολογιών, όταν η δημοκρατία δεν εξασφαλίζει την ειρηνική και δίκαιη σύνθεση αυτών;
Σήμερα η σύνθεση δεν μπορεί να είναι εφικτή, γιατί το αίσθημα ενός ολόκληρου λαού δεν μπορεί να σωπάσει ή να δεχτεί ή να προσαρμοστεί στη σιωπηρή καταστρατήγηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων για τα οποία χύθηκε αίμα αιώνων, στο όνομα της υπεράσπισής τους. Σήμερα τα αισθήματα βίας δυναμώνουν εκεί που η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον αποδυναμώνεται συστηματικά, γιατί οι κακές συνθήκες εργασίας ή η ανεργία σκοτώνουν καθημερινά το πιο δημιουργικό κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης και καταβαραθρώνουν με τρόπο αισχρό και αναίσχυντο τα στοιχειώδη δικαιώματα του ανθρώπου και κυρίως την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του.

Σε κατάσταση άμυνας

Ο ανθρώπινος οργανισμός φορτίζεται προς μια βίαιη ροπή, όταν γνωρίζει ότι νυχθημερόν πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση άμυνας προκειμένου να αντεπεξέλθει στην κάλυψη των βασικών του αναγκών του, όταν αισθάνεται πως τον εξαπατούν χωρίς μέτρο ή λογική, όταν αντιλαμβάνεται ότι τον κοροϊδεύουν κατά πρόσωπο ή και έμμεσα, υποτιμώντας τη νοημοσύνη και τις ικανότητές του, όταν προσφέρει αλλά δε λαμβάνει τις υπηρεσίες ή τα αγαθά που δικαιούται και που του αναλογούν... Η βία γεννιέται όταν οι νόμοι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αξιοκρατία, την ισονομία.
Βία είναι να ισχύουν μόνο οι κανόνες του χρήματος και της εξουσίας, να φορολογείσαι εκτάκτως και χωρίς λογική για κάτι που έχεις ακριβοπληρώσει ήδη, να μη λαμβάνεις όσα έχεις αποδώσει είτε ως εργασία, είτε ως συνταξιοδοτική εισφορά! Βία είναι να μην εκτιμάται η γνώση, ο κόπος, η καινοτομία. Βία ακόμη είναι η καθημερινή τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου και η τηλε-δημοκρατία που επιχειρείται να επιβληθεί μέσω των τηλε-συζητήσεων και των τηλε-αστέρων. Βία είναι η απόπειρα επιβολής της μίας ή της άλλης άποψης των ειδημόνων για την οικονομική κρίση, που τη μια μέρα λένε ότι πάμε σε χρεωκοπία, την άλλη σε νέο νόμισμα και την τρίτη σε δικτατορία.

"Λαγούς με πετραχήλια"

Βία είναι να ακούς και τον πρωθυπουργό της χώρας να σου λέει ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τη σωτηρία της, τη στιγμή που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει λίγο νωρίτερα τάξει στο λαό, από ό,τι τελικά φαίνεται, "λαγούς με πετραχήλια". Βία είναι η αξίωση, το προσωπικό όνειρο του σύγχρονου Έλληνα να πρέπει να θυσιαστεί στο όνομα ενός νέου, συλλογικού, χωρίς να είναι σαφές τι ακριβώς είναι και αν αξίζει τον κόπο. Και ναι, είναι βία να ξυπνάς κάθε πρωί και να σου λένε όλα και όλοι ότι πρέπει να φύγεις εκτός Ελλάδος για να σωθείς, αλλά εσύ στο πείσμα όλων των δυσκολιών και του καιρού, ακόμη και της λογικής, παραμένεις συνειδητά στον τόπο αυτό, ζητώντας να ανατρέψεις την ορατή και την αόρατη βία με το πνεύμα ακμαίο, όλο "παράλογη" δίψα, μόνο και μόνο για να προσφέρεις, στο χρόνο που σου έχει δοθεί για να ζήσεις, ό,τι καλύτερο μπορείς, χωρίς δειλία, χωρίς μεμψιμοιρία!


Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση