iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017

Εχουν και οι πεζοί δικαιώματα!


Βρέθηκα πεζός, γιατί έχω το βίτσιο να περπατώ παρά το ότι αυτή η πόλη είναι ό,τι χειρότερο για τους πεζούς, να πηγαίνω από την Αμμουδάρα στο Γιόφυρο. Αφού επιβίωσα από τα σπασμένα πεζοδρόμια, από τους παρανοϊκούς οδηγούς που τρέχουν με χίλια, από τις λακκούβες, τα χαντάκια, τα νερά που ακόμα είναι στεριασμένα στις άκρες, από τις τρύπες στα πεζοδρόμια - όπου υποτίθεται ότι θα φυτεύονταν δέντρα και ξεχάστηκαν - από τους σπασμένους στύλους φωτισμού και τα λοιπά εμπόδια, και αφού κατασκοτώθηκα γιατί γλίστρησα από τα νερά και τις πλάκες που μετατρέπονται σε σαπούνι, είχα την ατυχέστατη έμπνευση να θέλω να περάσω απέναντι στη λεωφόρο Μενελάου Παρλαμά. Έκανα σεΐρι, όπως λέμε στην Κρήτη, τους οδηγούς που με έβλεπαν ότι στεκόμουν περιμένοντας να φιλοτιμηθεί κάποιος για να μου επιτρέψει το αυτονόητο, να περάσω απέναντι. Αμ δε. Έκανα και εγώ το σταυρό μου και όρμησα, ελπίζοντας να μη με κόψει κανένα αυτοκίνητο. Μονάχα έτσι πέρασα απέναντι. Συγκλονιστήκατε; Όσο και εγώ που αναρωτήθηκα αν και πόσοι ενδεχομένως οδηγοί ξέρουν τι είναι αυτές οι λευκές γραμμές στην άσφαλτο. Πόσοι έχουν την αμυδρή έστω υποψία ότι είναι "διαβάσεις πεζών", όπου ο ταλαίπωρος διαβάτης έχει προτεραιότητα... Πόσοι;

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση