iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ένα μπορντέλο είναι πάντα ένα μπορντέλο


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΨΑΡΟΥΛΑΚΗ

Η ευδαιμονία τόσων ετών, τα λεφτά που "υπήρχαν" (όντως...), ο εύκολος πλουτισμός, η "καλή ζωή", τα ακριβά αυτοκίνητα, τα κυριλέ εστιατόρια - 100 ευρώ η κουτσουλιά στο κέντρο του 40 πόντων διαμέτρου πιάτου - οι βιλάρες, οι πισινάρες, όλα αυτά, μικρά και μεγάλα, που τα τελευταία 15-20 χρόνια αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας του Νεοέλληνα, έκρυψαν κάτω από τα χαλί μια βασική αλήθεια: ο τόπος βρομά και ζέχνει. Η Ελλάδα ήταν ένα - με συγχωρείτε για την έκφραση - μπορντέλο. Πλούσιο μπορντέλο, με φτιασιδωμένες πόρνες, παχιά χαλιά, πολυελαίους τίγκα στο σβαρόφσκι, πιάνο με ουρά και πιανίστα με φράκο, αλλά μπορντέλο παρ’ όλα αυτά.
Ένα μπορντέλο, όσο και να το φτιασιδώσεις, όσο και να το μασκαρέψεις, δεν πρόκειται να σταματήσει να είναι αυτό που είναι. Ένα πορνείο, ένα χαμαιτυπείο. Έτσι και η Ελλάδα. Στην επιφάνεια, οι τζιπάρες, οι πισινάτες βίλες, τα 4 και 5 και 6 αυτοκίνητα ανά οικογένεια, τα εύκολα και πολλά λεφτά για πολύ κόσμο (όχι την πλειονότητα, ίσως, αλλά για ένα πολύ μεγάλο τμήμα του πληθυσμού) και η "αξιοπρεπής" - έστω και με δανεικά - ζωή για τους υποδέλοιπους (πλην Λακεδαιμονίων, βεβαίως...).
Κάτω από την επιφάνεια, ένα άρρωστο κράτος, μια άρρωστη κοινωνία, γεμάτη με συμπλέγματα, ένας νεοπλουτισμός που κραύγαζε, μια Πολιτεία σάπια, με πολίτες που θεωρούσαν καθήκον και υποχρέωσή τους να κλέψουν, να εκμεταλλευτούν τα "κονέ" τους, να κάνουν φιγούρα με δανεικά ή κλεμμένα φράγκα, να κλέψουν την εφορία, να "χωθούν" ή - έστω - να "χώσουν" το παιδί τους στο Δημόσιο, να λαδώσουν για να κάνουν τη δουλειά τους, να λαδωθούν για να κάνουν τη δουλειά τους, να παρακρατήσουν το ΦΠΑ που τους είχε αποδοθεί, να πάρουν κάποια επιδότηση και να την κάνουν αυτοκίνητα και σπίτια ή και... "ζημιά" στα μπουζούκια - όλο αυτό το μαύρο χάλι που συνιστούσε το νεοελληνικό πολιτικοοικονομικό "πολιτισμό".
Υπό αυτήν την έννοια, κάποιοι που δε συμμετείχαν στο συνολικό πανηγύρι, αλλά απλώς στέκονταν παράμερα και παρακολουθούσαν τι γινόταν (εκφράζοντας ή όχι την αποδοκιμασία τους), όταν "έσκασε η φούσκα" και ήρθε το μνημόνιο, πιθανόν και να χάρηκαν. Να είπαν «να, επιτέλους, τέλος στο χάλι το μαύρο, τέλος στο μπορντέλο, θα γίνουμε σοβαρή χώρα». Βεβαίως, δεν είχαν καταλάβει ότι κάτι τέτοιο... δεν παίζει. Δεν είχαν κατανοήσει ότι οι ξένοι δεν ήρθαν να "μας σώσουν" από τη διαφθορά, το πολιτισμικό έλλειμμα, το νεοπλουτισμό, την ενδημική βλακεία και όλα τα ωραία που περιγράψαμε παραπάνω. Οι ξένοι ήρθαν να μας μετατρέψουν σε... Κινέζους. Ινδούς. Άντε, στην καλύτερη Βουλγάρους. Οικονομικά μιλώντας.
Ήρθαν να σώσουν τις δικές τους τράπεζες και το δικό τους νόμισμα, δίχως να επιδεικνύουν το παραμικρό ενδιαφέρον για το αν θα καταστήσουν νεόπτωχους μερικά εκατομμύρια Ελλήνων. Ίσα-ίσα, που τους βολεύει να έρθουν και να αγοράσουν μπιρ παρά τα πάντα, να έχουν και μεροκάματα Αλβανίας ή Ινδίας για τις μπίζνες τους, μια χαρά. Αφήστε που θα δώσουν και το "μήνυμα" στους λοιπούς "άτακτους": βλέπετε τι κάνουμε στους Έλληνες; Τα ίδια θα πάθετε αν δε συμμαζέψετε τα δημοσιονομικά σας.
Τα γράφω όλα τα παραπάνω για κάποιους που πιστεύουν (ακόμα...) ότι η νέα κατοχή θα "φτιάξει" την Ελλάδα. Όχι, δε θα την φτιάξει. Θα χαλάσει και ό,τι υγιές υπήρχε και θα αφήσει τα καρκινώματα και τα αποστήματα αλώβητα. Θυμηθείτε άλλωστε τι έγινε στην προηγούμενη Κατοχή. Την... κανονική. Τότε καταστράφηκε ο κοινωνικός ιστός, κατέπεσαν τα "τζάκια" που κρατούσαν από τους κοτζαμπάσηδες, τους Φαναριώτες και τη διασπορά και ανήλθαν τα... νέα τζάκια, τα οποία αποτελούσαν τα χειρότερα κατακάθια της ελληνικής κοινωνίας της εποχής: λαδέμποροι, μαυραγορίτες, συνεργάτες των κατακτητών, χίτες, ταγματασφαλίτες, μαχαιροβγάλτες, αλλά και οι λαθρέμποροι που μετά "μάσησαν" και τα λίμπερτι - ό,τι χειρότερο είχε η ελληνική κοινωνία βγήκε στον "αφρό" και αποτέλεσε την άρχουσα τάξη της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Για το λόγο αυτό, άλλωστε, έγινε τόσο χάλια η μεταπολεμική Ελλάδα. Γιατί η άρχουσα τάξη είναι που ορίζει τη φυσιογνωμία μιας χώρας. Καλώς ή κακώς, από το κεφάλι βρομά το ψάρι. Μπορείτε να φανταστείτε με αυτήν τη νέα κατοχή τι είδους άρχουσα τάξη θα έρθει στα πράγματα; Εγώ δεν μπορώ. Και δε θέλω.
Για τούτο το λόγο, όσοι ελπίζετε... κακώς ελπίζετε. Το μπορντέλο θα συνεχίσει να είναι τέτοιο, απλώς θα ξεπουλήσουμε τους πολυελαίους με τα σβαρόφσκι, θα δώσουμε τσάμπα τα παχιά χαλιά, το πιάνο με την ουρά θα γίνει πιανόλα με μανιβέλα, θα αλλάξουν η τσατσά και οι προστάτες στο πιο αγοραίο. Οι πόρνες, πάντως, θα παραμείνουν οι ίδιες. Αλλά χωρίς τα φτιασίδια, πλέον.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση