iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

Οι δρόμοι μας, άγριοι χείμαρροι!


Αυτό που συμβαίνει σε αυτήν την πόλη θα ήταν αδιανόητο για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή - τρομάρα μας !- χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως πως μας σοκάρει κιόλας, αφού έχουμε πια συνηθίσει σε τέτοιου είδους πρωτοτυπίες. Κάθε φορά που βρέχει, ως γνωστό, οι δρόμοι μετατρέπονται σε λίμνες, καθώς κανένας, μα κανένας, δρόμος δεν έχει τη σωστή κλίση.
Το αποτέλεσμα είναι να συγκεντρώνονται τα νερά στις άκριες των δρόμων, οπότε οι πεζοί την έχουν βάψει πολλαπλώς. Αφενός μεν γιατί όλα τα αυτοκίνητα θα τους πιτσιλίσουν περνώντας μέσα από τις λίμνες και αφετέρου γιατί, αν θέλουν να περάσουν απέναντι, πρέπει να διασχίσουν αρκετά μέτρα έως ότου βρουν - αν βρουν - κάποιο σημείο του δρόμου που να μην έχει λιμνασμένα νερά ώστε να μην αναγκαστεί να τσαλαβουτήσουν μέσα στα νερά, αν όχι να κολυμπήσουν για να φτάσουν στον προορισμό τους.
Φυσικά, περιττό να σημειώσουμε ότι η έννοια ευαισθησίες, ευθιξία, ευθύνες για αυτές τις κακοτεχνίες και όλα τα συναφή είναι έννοιες παντελώς απούσες. Ούτως ή άλλως αυτή η πόλη αντιμετωπίζει τους πεζούς ως... personae non gratae, ανεπιθύμητα πρόσωπα που πρέπει να τιμωρηθούν με κάποιο τρόπο πρωτίστως από τους οδηγούς και δευτερευόντως από τις εξόφθαλμες ελλείψεις στους δρόμους, την απουσία και τον επακόλουθο σεβασμό σήμανσης και τα λοιπά.
Μια και μόνη απορία... Οι τοπικές Αρχές (και μπαίνουν όλοι μέσα, σύμβουλοι, παρασύμβουλοι, διευθυντάδες) δεν περπατούν καθόλου; Δε βιώνουν τέτοιες καταστάσεις που προκαλούν σοκ στους ξένους και ντόπιους, αν όχι αποστροφή και οργή; Αν το βλέπουν, γιατί δεν κάνουν κάτι. Αν πάλι δεν το βλέπουν, καιρός είναι να αρχίσουν να περπατούν λίγο. Και καλό θα τους κάνει και θα δουν τα χάλια των δρόμων.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση