iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Αυθαίρετα και λογική του παραλόγου


Όλο και περισσότεροι αυθαιρετούχοι προβληματίζονται και λένε ότι δε θα μπουν στη λογική του παραλόγου της ρύθμισης των αυθαιρέτων για να ξελασπώσει το κράτος σε βάρος του μέλλοντος του δικού τους και των παιδιών τους. Καθώς κανένας δε βάζει το κεφάλι του στο κούτσουρο ότι δε θα προκύψει μια νέα ρύθμιση "αύριο το πρωί" ή δε θα πέσουν μεγαλύτερα πρόστιμα σε μερικά χρόνια μετά το οικειοθελές φακέλωμα, κανείς δεν μπορεί να ρισκάρει να πληρώσει τόσα λεφτά στα πρόστιμα χωρίς καμιά ουσιαστική εγγύηση ότι θα απαλλαγεί από την ομηρία χρόνων.
Οι άνθρωποι αγωνιούν και τουλάχιστον εκείνοι που αναγκάστηκαν να αυθαιρετήσουν για να βάλουν κάτω από μια στέγη την οικογένειά τους, μη έχοντας τη δυνατότητα να ζουν στο νοίκι, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με επιείκεια και ευαισθησία από το κράτος. Όμως ποιο κράτος. Ποια ευαισθησία; Ποια λογική; Ποια εμπιστοσύνη; Χωρίς αμφίδρομη την εμπιστοσύνη κράτους-πολίτη, τίποτα δεν μπορεί να πάει μπροστά. Και πώς είναι δυνατόν ο πολίτης να εμπιστευτεί τη Λερναία Ύδρα του κράτους όταν εκείνο κάνει όμτι μπορεί για να αποδείξει ότι δεν έχει τσίπα και αξιοπιστία σε καμιά περίπτωση και ευκαιρία; Αλλά θα μας πείτε, πότε σε αυτή τη χώρα υπήρξε προοπτική ή κάποιος που να βλέπει την ουσία του πράγματος και πέρα από τη μύτη του; Ποτέ. Και η ιστορία συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για όσο τουλάχιστον το κράτος θα συνεχίζει να βλέπει τους πολίτες του σαν ευρώ και τίποτα περισσότερο.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση