iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Τριγώνη


ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΓΩΝΗ

Εικόνα διαλυμένης και αναρχούμενης χώρας δίδει τις τελευταίες μέρες η Ελλάδα. Σα να ζούμε μέσα σ' ένα εφιάλτη. Σα να βλέπουμε κάποιο πολύ κακό όνειρο, από το οποίο δε μας τσιμπάει κανείς για να ξυπνήσουμε. Είναι απίστευτα αυτά που συμβαίνουν και καταγράφονται γύρω μας. Αν μας λέγανε πριν ένα-δυο χρόνια ότι απλώς υπήρχε ενδεχόμενο να συμβούν, θα σχίζαμε τα ιμάτιά μας.
Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα τίποτε δε λειτουργεί πλέον. Όσοι δεν απεργούν κάνουν καταλήψεις, ή κάθονται και κλαίνε τη μοίρα τους. Κλάματα ακούγονται από παντού. Και κατάρες. Κλαίνε και οδύρονται όσοι εντάχθηκαν στην "εφεδρεία", αγωνιούν όσοι αναμένουν τη δική τους σειρά, αλλά και όσοι κάθε μήνα εισπράττουν μικρότερους μισθούς...
Τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα έχουν παραδοθεί στα σκουπίδια και τα τρωκτικά. Η δημόσια υγεία κλονίζεται... Τώρα μας αποκαλύπτουν πως έκανε την επανεμφάνισή της μέχρι και η... ελονοσία! Την έφεραν στην Ελλάδα κάποιοι λαθρομετανάστες, αλλά της επέτρεψε να επανακάμψει η δραματική και τριτοκοσμική περιρρέουσα ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί σήμερα στην παραπαίουσα χώρα μας.
Για τον ιδιωτικό τομέα τα έχουμε γράψει και ξαναγράψει. Από εκεί άρχισε να μαδάει το πουλόβερ. Ακολούθησαν οι συνταξιούχοι, που έχουν μειωμένη δύναμη αντίστασης. Τώρα έφτασε η σειρά των εργαζομένων στο Δημόσιο. Παράλληλα μ' αυτούς, δέχονται μαχαιριές και άλλοτε ισχυροί και καλοστεκούμενοι επαγγελματικοί κλάδοι. Ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες... Πάνε κι αυτοί.
Όσο για την αγορά, τους επιχειρηματίες, τους βιοτέχνες, τους εμπόρους, τι να πει κανείς. Παλεύουν, χρόνια τώρα, με τα αφρισμένα κύματα που απειλούν να καταπιούν όσους με νύχια και με δόντια προσπαθούν ακόμα να κρατηθούν όρθιοι...
Μια χώρα που φτάνει σε αυτό τον παρονομαστή, όπως έχω ξαναγράψει, δεν μπορεί να κυβερνηθεί. Από καμία πολιτική δύναμη. Αλλά εκείνοι που εξακολουθούν να παριστάνουν τους "κυβερνώντες" το παίζουν "σκληρά καρύδια". Κυρίως για να εξακολουθήσουν - προφανώς έτσι νομίζουν - να έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία, των ανυποχώρητων μεταρρυθμιστών. Έτσι, ενώ στην Ελλάδα δεν τολμούν να ξεμυτίσουν από τα γραφεία τους και δεν μπορούν ούτε στον... κινηματογράφο να πάνε, στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στο Παρίσι εμφανίζονται χαμογελαστοί και... αισιόδοξοι πως "όλα θα πάνε τελικώς καλά"!
Ξέρουν και εκείνοι πως ο κόμπος έφτασε πλέον στο χτένι. Απογοητεύτηκαν, δεν αντέχουν άλλα βάρη οι πολίτες. Κουράστηκαν όμως και οι λεγόμενοι "κυβερνώντες". Μέχρι σήμερα μπορούσαν κα έπαιρναν κάποιες αποφάσεις της πυρκαγιάς, και τις "περνούσαν" από τη Βουλή. Στο εξής, όμως, φαίνεται πως χάνουν αυτές τις δυνατότητες που τους έδινε η μικρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία τους. Κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, στριμωγμένοι από τις αφόρητες πιέσεις που δέχονται από παντού, είναι έτοιμοι να σηκώσουν ψηλά τα χέρια. Να παραδοθούν... Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν μπορούν μόνοι τους αυτοί να αντέξουν ένα τόσο φοβερό τυφώνα που πέφτει πάνω τους. Διαπιστώνουν άλλωστε πως, από όσες αποφάσεις και νομοσχέδια στήριξαν με νύχια και με δόντια, ελάχιστα πράγματα εφαρμόστηκαν στην πράξη...
Τι απομένει λοιπόν; Τι απομένει στην κυβέρνηση; Ελάχιστα, ελαχιστότατα περιθώρια. Και τι θα απογίνει αυτή η χώρα; Μπορούμε να καθίσουμε όλοι να περιμένουμε... μπας και μας προκύψει ξαφνικά κάποιο πλούσιο κοίτασμα πετρελαίου ή φυσικού αερίου που θα μας ξελάσπωνε; Δεν αντέχουμε αυτήν την προσμονή... Τα πράγματα πρέπει να προχωρήσουν προς τα εκεί που οδηγεί το... "πεπρωμένο της φυλής", που λέγαμε κάποτε. Ποιος ξέρει; Ίσως κάποτε να μας λυπηθεί ξανά ο Θεός και να μας επιτρέψει να κάνουμε κάποια καινούργια αρχή. Ίσως κάποτε αποτινάξουμε από πάνω μας τις κακές συνήθειες που μας έφεραν ως εδώ και μας κρατάνε αιχμάλωτους. Ίσως κάποτε αποφασίσουμε να οργανωθούμε καλύτερα, να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο κράτος και να γίνουμε μια γνήσια ευρωπαϊκή χώρα.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση