iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Μουντουφάρης



ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΟΥΝΤΟΥΦΑΡΗ

Ποιος είναι αυτός που είπε ότι η Ελλάδα (συγνώμη Γκρίχενλαντ) δεν έχει ισχυρή φωνή στο εξωτερικό; Εδώ έχουμε κάνει ολόκληρη την Ευρώπη να χορεύει στους ρυθμούς μας και να παραληρεί μπροστά στο δέος της οικονομικής μας... πολιτικής. Η Μέρκελ σπαρταράει σαν το ψάρι κάθε φορά που ακούει για Ελλάδα και ο Σαρκοζί "βγάζει σπυριά" όταν τον παίρνει τηλέφωνο η "Αγγέλα" και του μιλάει για το "κούρεμα" του χρέους. Φαίνεται ότι μικρή το ’χε απωθημένο να γίνει κομμώτρια και της βγαίνει τώρα με αυτή την εμμονή για κούρεμα. Αυτό που απορούμε είναι για το αν θα ακολουθήσει του κουρέματος καμιά βαφή, καμιά περμανάντ και άλλα παρόμοια.
"Στου κασίδη το κεφάλι", όπως λέει και η σοφή παροιμία. Στα σίγουρα, με τα όσα έχουμε βιώσει ως τα σήμερα και εκείνα που μας περιμένουν, οι τρίχες μας έχουν σηκωθεί όρθιες σαν του σκαντζόχοιρου, λες και έχουμε βάλει κιλά ζελέ στο κεφάλι. Δεν ξέρω βέβαια αν το κούρεμα θα είναι αποτελεσματικό και θα μας πηγαίνει, γιατί οι τάσεις της μόδας, όσον αφορά στα χτενίσματα, είναι περίεργες. Τώρα βέβαια, μια που μιλάμε για κούρεμα, εμένα στο μυαλό μού έρχονται και οι κουρές των προβάτων, λίγο πριν έρθει το πλήρωμα του χρόνου για να οδηγηθούν οι αμνοί προς σφαγήν!
Τι έλεγα... ξεχάστηκα. Α, ναι, για τη λαμπρή, αποδοτική και με αντίκτυπο πολιτική μας στη διεθνή σκηνή. Εδώ, που λέτε, κοτζάμ κυβέρνηση συνασπισμού της Σλοβακίας καταφέραμε να ρίξουμε με αφορμή τα χάλια μας που οδήγησαν στον περίφημο μηχανισμό στήριξης, το λεγόμενο EFSF - αρχικά που οφείλουμε πλέον να εντάξουμε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Εδώ κλυδωνίζεται επικίνδυνα ο μεγάλος συνασπισμός της Μέρκελ χάρη στην Γρίχενλαντ και έχει προκληθεί ρήγμα στη γερμανική κοινωνία, που είναι διχασμένη αναφορικά με το αν πρέπει να μας ρίξουν σωσίβιο ή να μας αφήσουν να πάμε στον πάτο σαν τον "Τιτανικό". Μόνο που σε αυτή τη βουτιά δε θα υπάρχει μια Σελίν Ντιόν να τραγουδάει μελωδικά, ούτε ένας Ντι Κάπριο να κρατά την αγαπημένη του Κέιτ Γουίνσλετ τρυφερά την ώρα του... μπλουμ!
Στη δική μας περίπτωση, αν μπορούσαν, όχι μόνο δε θα έκαναν ρομαντικό το φινάλε, αλλά θα προσπαθούσαν να μας βουλιάξουν με τη μία αν δε φοβόντουσαν ότι θα τους συμπαρασύρουμε στο βυθό. Έχουμε ισχυρή φωνή στην Ευρώπη, αυτό είναι σαφές. Μόνο το ότι ασχολούνται μαζί μας μέρα και νύχτα σημαίνει ότι τους έχουμε κόψει τον ύπνο και τον ξύπνιο. Με το που θα σηκωθεί ο Ζαν-Κλοντ, «Ελλάδα» φωνάζει (η μάλλον ουρλιάζει). Με το που θα κοιμηθεί ο Τρισέ, βλέπει εφιάλτες στον ύπνο του για την Ψωροκώσταινα. Η δε "Αγγέλα" έχει πάθει τέτοιο νευρικό κλονισμό, που βλέπει τις αρχαιοελληνικού τύπου κολόνες στην Μπούντεστανγκ και της έρχεται να πάρει φόρα και να τις χτυπήσει με το κεφάλι της. Αφήστε δε που την πιάνει κρίση με αυτή την... κρίση, όταν σκέφτεται ότι κινδυνεύει να μην ξαναδεί την καρέκλα της Καγκελαρίας χάρη στην Ελλάδα και τους ιθαγενείς κατοίκους της, στους οποίους τόσο καιρό πουλούσαν καθρεφτάκια, χάντρες και... "νερό της φωτιάς".
Το ίδιο άγχος έχει και ο Νικολά, αν και αυτός είναι λίγο περισσότερο "στην πρίζα" λόγω του ότι σε λίγο θα γίνει μπαμπάς από την Κάρλα. Οι πληροφορίες, πάντως, ότι νονός θα είναι ο Βενιζέλος διαψεύδονται από τα Ηλύσια Πεδία.
Οι καίριες παρεμβάσεις μας στη διεθνή σκηνή έχουν κουρελιάσει και τα νεύρα του Ομπάμα, ο οποίος έχει τα δικά του ζόρια, έχει και με μας να ασχολείται. Και όχι τίποτε άλλο, δεν του βγαίνει και η συνταγή των προεδρικών εκλογών, που θεωρούσε ότι θα ήταν "περίπατος".
Με όλη αυτή την ιστορία, αυτό που έχουν καταφέρει οι φωστήρες της εγχώριας πολιτικής σκηνής είναι να ακούγεται παντού το όνομα της Ελλάδας σε όλες τις γλώσσες. Παραβλέπουμε το γεγονός ότι συνοδεύεται από πληθώρα κοσμητικών επιθέτων και το χαρακτηριστικό σήμα της ανοικτής παλάμης που έχουν υιοθετήσει πια οι Ευρωπαίοι, και κρατάμε το ζουμί της ιστορίας... Ότι η αθάνατη Ελλάς μνημονεύεται σε ολόκληρο τον κόσμο και αποτελεί πηγή έμπνευσης για την ανθρωπότητα. Τι σημασία έχει αν όλα αυτά γίνονται με αρνητική χροιά. Εμείς δε θέλαμε να έχουμε ισχυρή φωνή στο εξωτερικό; Την αποκτήσαμε. Και όπως έλεγε και ο Όσκαρ Ουάιλντ, «δεν έχει σημασία τι γράφουν για μένα, αρκεί να γράφουν το όνομά μου σωστά». Ή, όπως αναφέρει το "ευαγγέλιο" του μάρκετινγκ, «δεν υπάρχει κακή διαφήμιση»..! Κάτι παραπάνω ξέρουν αυτοί!


Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση