iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

άρθρο Ψαρουλάκη


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΨΑΡΟΥΛΑΚΗ

Η σημερινή κυβέρνηση έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. Το πρώτο και βασικότερο είναι η έλλειψη - για να το πούμε όπως οι φίλοι μας οι Αγγλοσάξονες - σπονδυλικής στήλης. Δηλαδή, η κυβέρνηση έχει τόση σταθερότητα, αξιοπιστία και βούληση, όση και ένα ασπόνδυλο (τέλος πάντων, είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν μαλάκια με περισσότερη σταθερότητα και αξιοπιστία από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου). Η έλλειψη σπονδυλικής στήλης καθιστά την κυβέρνηση εύκολο στόχο για ποδηγέτηση από τους Ευρωπαίους φίλους, εταίρους και πιστωτές μας (παρεμπιπτόντως, άμα έχεις τέτοιους φίλους και εταίρους, τι τους θες τους εχθρούς και τους αντίπαλους, ε;).
Το δεύτερο είναι η απομάκρυνσή της από τους ψηφοφόρους της, τα "θέλω" τους και τις ανάγκες τους. Κι αυτό είναι μεγάλη υπόθεση για μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που, αν μη τι άλλο, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του πορευόταν σε μια αμφίδρομη σχέση με τους ψηφοφόρους του (με ό,τι θετικό και αρνητικό συνεπάγεται αυτό) και σε αυτήν την "ειδική σχέση" (που λ.χ. η Ν.Δ. ουδέποτε κατόρθωσε να πετύχει) βάσισε την πολύχρονη επιτυχία του.
Το τρίτο που απουσιάζει από αυτήν την κυβέρνηση είναι ο στοιχειώδης ορθολογισμός. Μια σωστή αξιολόγηση των προτεραιοτήτων, μια αξιοπρεπής ιεράρχηση των αναγκών, μια κοντά στην πραγματικότητα εκτίμηση των δυνατοτήτων, μια στοιχειώδης επαφή με την πραγματικότητα, βρε παιδί μου. Τίποτε.
Αυτό το διαπιστώνει κανείς καθημερινά, αλλά περισσότερο το διαπιστώνει από το ποια σημεία του μνημονίου και του μνημονίου 2 "επιλέγει" να εφαρμόσει η κυβέρνηση και σε ποια... σφυρίζει αδιάφορα ή νομοθετεί και αφήνει... στην άκρη την εφαρμογή για αργότερα. Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Δεν ανήκω (ούτε για πλάκα) σε εκείνους που πιστεύουν ότι «τα μνημόνια είναι "καλά" αλλά δεν εφαρμόζονται». Τουναντίον, πιστεύω ακράδαντα ότι τα μνημόνια είναι η χειρότερη λαίλαπα που ενέσκηψε στη χώρα αυτή από την εποχή της γερμανικής εισβολής. Ανεξαρτήτως από τα (ελάχιστα) θετικά σημεία που έχουν.
Αλλά υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο επώδυνα μέτρα, υπάρχουν μέτρα που "θίγουν" τάξεις οι οποίες είναι πλήρεις προνομίων και έχουν τα προηγούμενα χρόνια βγάλει απίστευτα λεφτά, υπάρχουν μέτρα τα οποία, χωρίς να "λύνουν" κάτι, δεν καταστρέφουν κιόλας κάτι άλλο και δίνουν μια προοπτική για το μέλλον. Για παράδειγμα, τα μέτρα που έχουν να κάνουν με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Η κυβέρνηση αποφάσισε να εξαντλήσει το οπλοστάσιο των μέτρων που απομυζούν το υστέρημα εκείνων που ούτως ή άλλως είναι οι πτωχότεροι (μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα), να πετσοκόβει οριζόντια τους μισθούς στο Δημόσιο, να τρελάνει στη φορολογία τις τάξεις που μπορούν να παράγουν, αντί να προχωρήσει στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Ένα δεκάμηνο τώρα υποτίθεται ότι όλο ανοίγουν, ένα δεκάμηνο τώρα ΤΙΠΟΤΕ δεν έχει "ανοίξει".
Ο εξορθολογισμός του Δημοσίου είναι ένα άλλο ζήτημα, που επίσης χρειάστηκε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να αρχίσουν να λαμβάνονται (δειλά και δίχως τόλμη, φυσικά) αποφάσεις - και αυτές μόνο κάτω από το βάρος της απειλής της τρόικας για μη χορήγηση της 6ης δόσης.
Βεβαίως δεν είναι περίεργα όλα αυτά: Η κατεξοχήν μάζα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ ανήκει σε αυτές τις δύο τάξεις - τους ελεύθερους επαγγελματίες (που εκτός από την περιχαράκωσή τους είχαν ανέκαθεν και φορολογική ασυλία) και τους δημόσιους υπάλληλους. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να διαψεύσει αυτό που έγραφα παραπάνω για μη επαφή με τους ψηφοφόρους της: κάπου προσπαθεί να κρατήσει την τελευταία κλωστή που τη συνδέει με τον κύριο όγκο των ψηφοφόρων της.
Αλλά, για να το κάνει αυτό, έχει καταδικάσει στην ανεργία μισό εκατομμύριο ανθρώπους ακόμη και στην ανέχεια άλλο ένα εκατομμύριο.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση