iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Καρατζάνη


ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΤΖΑΝΗ

Μετά την εκπληκτική επιτυχία της κυβερνητικής πρωτοβουλίας του "open gov.", χάρη στην οποία θριάμβευσε η... αξιοκρατία στη διαδικασία συμπλήρωσης όλων των κρίσιμων θέσεων του κρατικού μηχανισμού, η "ηλεκτρονική διακυβέρνηση" μπήκε ξανά στη ζωή μας σε μια πιο εξειδικευμένη μορφή. Στο υπουργείο Άμυνας, συγκεκριμένα, όπου ο "καινοτόμος" υπουργός του κήρυξε μια νέα ηλεκτρονική "επανάσταση".
Τέρμα πλέον οι αναφορές σε λοχαγούς, ταγματάρχες στρατηγούς κ.τ.λ. Όποιος αξιωματικός ή στρατιώτης έχει πρόβλημα, παράπονο, αίτημα κ.τ.λ. δε θα απευθύνεται πλέον στον άμεσο προϊστάμενό του για πληροφόρηση ή λύση, αλλά ηλεκτρονικά στο γραφείο του υπουργού. Από ’κει ψηλά λοιπόν - ουρανοκατέβατες δηλαδή - θα ’ρχονται πλέον έτοιμες οι λύσεις. Τόσο απλά και τόσο εύκολα...
Και είναι πραγματικά να απορεί κανείς πώς τόσοι και τόσοι υπουργοί που ’χουν περάσει απ’ αυτό το καίριο υπουργείο δεν το είχαν σκεφτεί.
Βέβαια, κάποιοι από αυτούς είχαν σκεφτεί μερικές άλλες "ρηξικέλευθες" καινοτομίες σε άλλα θέματα, π.χ. σε οικονομικά ζητήματα και σε θέματα διαχείρισης προσωπικού. Σ’ αυτά, χάρη στη δημιουργία κάποιων Γενικών Διευθύνσεων, "μετέφεραν" από τα επαγγελματικά στελέχη στα χέρια των υπουργικών παρατρεχάμενων όλες σχεδόν τις αρμοδιότητες, για... καλύτερη λειτουργία ασφαλώς.
Αυτό μάλιστα έγινε σε τέτοιο βαθμό, που στους διοικητές Όπλων, π.χ. Πυροβολικού, Πεζικού, κ.τ.λ., να μην πέφτει λόγος ούτε για το ποιοι τοποθετούνται στις μονάδες τους.
Τυχαίο; Ίσως. Ταυτόχρονα όμως και "πονηρό", καθώς οι δύο αυτοί χώροι παρουσιάζουν ξεχωριστό "ενδιαφέρον", αφού συνδέονται άμεσα με δύο καίριους παράγοντες: Το χρήμα και το ρουσφέτι.
Και καλά, η πειθαρχία, η τήρηση της ιεραρχίας, ο επαγγελματισμός, που αποτελούν τη βάση ενός Στρατού σε όλα τη μήκη και τα πλάτη του κόσμου, δεν πλήττονται καίρια από τη μεγαλοφυή ιδέα Μπεγλίτη; Αυτή η απίστευτη "υπέρβαση" από το φαντάρο στον υπουργό, που καταργεί όλα τα ενδιάμεσα κλιμάκια, δε θα διαλύσει την πειθαρχία και δε θα επιφέρει την κατάρρευση του οικοδομήματος που ονομάζεται Στρατός; Όταν μάλιστα αυτός έχει ήδη υποστεί τεράστια ζημιά από τις χωρίς όρια πολιτικές παρεμβάσεις και τον άκρατο κομματισμό; Και ας μη βιαστεί κάποιος να αμφισβητήσει την πικρή αυτή διαπίστωση, γιατί είναι γνωστή όχι μόνο στους ειδικούς και τους επαΐοντες (πόσο μάλλον στους γείτονες εξ Ανατολών), αλλά και σε όσους έχουν ελάχιστη σχέση με το χώρο.
Μήπως λοιπόν τώρα που, υπό την πίεση της τρόικας, "μαζί με τα ξερά καίμε και τα χλωρά" ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε οριστικά και από το Στρατό, και ο Μπεγλίτης βρήκε τον τρόπο να το καταφέρει; Γιατί όσο άσχετος και αν είναι ο άνθρωπος, δεν μπορεί, κάτι θα ξέρει από Στρατό, ακόμα και αν έχει υπηρετήσει ως απλός στρατιώτης (ή μήπως το απέφυγε και αυτό, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι;).
Δεν μπορεί λοιπόν να μην αντιλαμβάνεται ότι στην Ελλάδα τής χωρίς όρια υπερβολής και του λαϊκισμού η "καινοτομία" του αυτή θα παρασύρει και το τελευταίο κομμάτι αξιοπιστίας και επιχειρησιακής ικανότητας που έχει απομείνει στο στράτευμα.
Η απορία είναι γιατί δεν προχωρά ευθέως στην κατάργησή του, για να μετρηθεί τουλάχιστον το οικονομικό αποτέλεσμα από τους κ. "Τομσεν και σια" στον περιορισμό των ελλειμμάτων. Μπορεί έτσι να γλιτώσουν κάτι και οι συντάξεις των 600 ευρώ.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση