iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Για μία αξιοπρέπεια ζούμε (;)


ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ ΣΗΜΕΙΑΝΤΩΝΑΚΗ

Τελευταία ακούω όλο και περισσότερο κόσμο να θέλει να ουρλιάξει. Να βγάλει από μέσα του τόνους οργής και αγανάκτησης. Όχι μόνο για τα λεφτά που δε φτάνουν με τίποτα. Κυρίως για τη χαμένη αξιοπρέπεια, για την οποία δεν ιδρώνει το αφτί κανενός από όλους εκείνους που λαμβάνουν τις πλέον αντιδημοκρατικές, σκληρές και, κατά πολλούς, παράλογες αποφάσεις.
Αξιοπρέπεια... Μεγάλη λέξη. Βαριά. Το να ζεις με λιγότερα δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου. Το να μη σου επιτρέπουν όμως να ζήσεις με αξιοπρέπεια είναι το τέλος της λογικής. Το να μην μπορείς να ορίζεις τη ζωή σου. Να αδυνατείς να είσαι "εντάξει" απέναντι στις πολλαπλές υποχρεώσεις σου.
Πώς ορίζεται η αξιοπρέπεια με σύγχρονους όρους; Αυτάρκεια, νομίζω, μέσα στο σύστημα που έχει χτιστεί τις τελευταίες δεκαετίες: Εργάζομαι (;), άρα αμείβομαι (;), άρα μπορώ (;) να είμαι συνεπής σε συγκεκριμένες (;) υποχρεώσεις. Οι παρενθέσεις και τα ερωτηματικά είναι γιατί εδώ και έναν χρόνο τίποτε δεν είναι σταθερό ούτε συνεπάγεται το άλλο. Η εργασία είναι πλέον ρευστή (όταν υπάρχει), και η αμοιβή επίσης. Όσο για τις υποχρεώσεις, περισσότερες από ποτέ και ποτέ συγκεκριμένες. Καθημερινά προκύπτουν οι πλέον απίστευτοι φόροι που ανακοινώνονται με τη μορφή του κατεπείγοντος, με αποφασιστικότητα και μία άνευ προηγουμένου επιμονή να πειστούμε ότι οι όποιες αποφάσεις είναι μονόδρομος και από ’κει και πέρα το χάος. Μόνο που το χάος κυριαρχεί. Κάθε μέρα και περισσότερο.
Παρά το "στράγγισμα" και την αφαίμαξη που υφιστάμεθα, η κρίση βαθαίνει ολοένα και περισσότερο. Και παρά την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, η ατιμωρησία - που κυριάρχησε από τη μεταπολίτευση και μετά - συνεχίζει να βασιλεύει, προκαλώντας όσο ποτέ άλλοτε το κοινό αίσθημα. Όλα αυτά σε συνδυασμό με μία απίστευτη τσαπατσουλιά, που βαφτίζεται "δημοσιονομική αναπροσαρμογή", η οποία περιλαμβάνει οριζόντιες, κάθετες και... ζιγκ-ζαγκ περικοπές πάσης φύσεως, επιτείνουν την ανασφάλεια και προκαλούν απανωτά σοκ στα νοικοκυριά.
Η διάλυση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα και ο αυξανόμενος αριθμός νεόπτωχων είναι η νέα τάξη πραγμάτων, με την οποία πρέπει να ζήσουμε (;) γιατί έτσι θα σωθούμε (;).
Και το πλέον τραγικό είναι ότι ουδείς εκ των κυβερνώντων δεν παραδέχεται αυτό που βλέπει όλος ο κόσμος, ότι δηλαδή το πράγμα δεν τσουλάει. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ότι, για να επιτευχθεί ο φετινός στόχος του υπουργείου Οικονομικών, θα πρέπει να εισπράττει κάθε μήνα - μέχρι το τέλος του 2011 - 5,5 δισ. ευρώ, καθώς δημιουργήθηκε νέα τρύπα της τάξης των 2 δισ. παρά τα άγρια μέτρα!
Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό του παραλόγου, η ζωή συνεχίζεται. Με πολλή προσπάθεια να παραμείνουμε αξιοπρεπείς. Δεν το σκέφτεται κανείς άλλος εκτός από εμάς, γιατί έτσι μάθαμε. Και έτσι θα συνεχίσουμε. Ελπίζω.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση