iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017

Γίναμε... ρεζίλι


ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΝΟΜΙΚΟΥ

Η τάση της αυτοκαταστροφής είναι δυστυχώς πολλές φορές ένα από τα χαρακτηριστικά της φυλής μας. Η Ελλάδα, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο που διανύει, προτάσσει τη βαριά βιομηχανία της, τον τουρισμό, που πέραν πάσης αμφιβολίας εξακολουθεί να είναι ο αιμοδότης μιας οικονομίας που καθημερινά ως ρακένδυτη κόρη εκλιπαρεί εταίρους και μη για βοήθεια.
Ένα ατυχές και συνάμα θλιβερό περιστατικό ήρθε για μια ακόμη φορά να δείξει πόσο φθηνά πουλάμε ό,τι μας έχει απομείνει. Στο αεροδρόμιο "Δασκαλογιάννης", στα Χανιά, μια 54χρονη από τη Δανία με επιβαρυμένη υγεία κατέληξε πάνω στο καροτσάκι της την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στο αεροπλάνο. Το γεγονός αυτό είναι από μόνο του τραγικό. Το πιο τραγικό, ωστόσο, για μας είναι ότι σε μια από τις βασικές πύλες εισόδου της χώρας δεν υπήρχε γιατρός. Είναι απίστευτο αλλά και αληθινό δυστυχώς ότι το αεροδρόμιο στα Χανιά εξυπηρετείται δύο φορές την εβδομάδα από γιατρό και μόνο το πρωί, καθώς ο γιατρός που υπηρετούσε πήρε γονική άδεια. Τι χαρτιά, τι έντυπα, τι αναφορές προς την κεντρική εξουσία από τις Αρχές του αεροδρομίου... τίποτα.
Φωνή βοώντας εν τη ερήμω... δυστυχώς. Η ελληνική γλώσσα έχει εκατομμύρια λέξεις για να χαρακτηρίσει κάποιος την εικόνα. Αλλά στην Ελλάδα του 2011 ό,τι και να πει, δυστυχώς, οι μοναδικές λέξεις που ίσως θα ταίριαζαν είναι ντροπή και αίσχος.
Η είδηση όχι για το θάνατο τόσο (που είναι μοιραίο γεγονός) αλλά για το ότι στο αεροδρόμιο των Χανίων δεν υπάρχει γιατρός αποτελεί δυσφήμηση για τον τόπο. Και για αυτό δε μας φταίει κανείς. Φταίμε εμείς... Φθηνοί και ανίκανοι διαχειριστές ενός τόπου που αξίζει καλύτερη τύχη.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση