iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017

Καθαρά και απλά



ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΒΓΟΝΤΖΑ

Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά των τελευταίων γεγονότων που οι περισσότερες ελληνικές εφημερίδες τα αποσιωπούν. Ή δεν τα αναδεικνύουν. Αντίθετα συμπεριφέρεται ο ξένος Τύπος. Κάθε απόχρωσης. Έχει την εξήγησή του. Δε μας κολακεύει.
Το πιο βασικό; Οι διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών και κυρίως η προχθεσινή μάζεψαν πολύ μικρότερα πλήθη και διαδηλωτές, απ’ ό,τι και απ’ όσο το καλοκαίρι που πέρασε. Οι ξένοι αναλυτές έσπευσαν να θεωρήσουν αυτό σαν σημάδι αυξανόμενης «παραίτησης» μπροστά σ’ ένα διαρκές κύμα κακών νέων για την Ελλάδα.
Δε συμμερίζομαι αυτή την τελευταία ερμηνεία. Ο κόσμος στη Χώρα μας δεν κουράστηκε. Δεν απόκαμε. Νιώθει απογοήτευση. Νιώθει οργή. Όλα αυτά όμως τα συναισθήματα δεν αρκούν για να συντηρείς σε ένα λαό ένα φρόνημα διαρκούς αγωνιστικότητας.
Κάτι άλλο συμβαίνει. Και αυτό τα ερμηνεύει όλα. Κανένας δε διατυπώνει μια πειστική πρόταση διεξόδου απ’ αυτή τη σκληρή, άγρια και απάνθρωπη κρίση στην οποία έχουμε περιπέσει. Δεν υπάρχουν αληθινές ηγεσίες για να τραβήξουν το λαό μας προς τα μπρος. Κάποιοι υποδύονται τους «ηγέτες», ενώ είναι παράλληλα γνωστοί εκείνοι που τους κατασκεύασαν.
Δεν υπάρχουν συνθήματα για να καταστήσουν πεντακάθαρα τα διλήμματα και τους στόχους. Δεν προβάλλονται αληθινές διεκδικήσεις που να υπόσχονται καλύτερο παρόν και πιο ελπιδοφόρο μέλλον. Δεν υπάρχει Λόγος που να εμπνέει.
Όσο συμβαίνουν αυτά, όσο τα πιο πάνω ελλείμματα συναγωνίζονται αντάξια με τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τόσο ο διαμαρτυρόμενος κόσμος στις πλατείες θα λιγοστεύει δραματικά. Και όσο πιο λίγοι, τόσο περισσότερο αυθαίρετα και αλόγιστα επιθετικοί.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση