iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Νιώθουμε τελικά πολύ προδομένοι


ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΒΓΟΝΤΖΑ

Χθες το μεσημέρι βρέθηκα στους χώρους υπουργείου της Ελληνικής Επικράτειας. Ή Ακράτειας, όπως κατάντησε. Στην είσοδό του μαζεμένοι υπάλληλοί του. Αρκετοί. Όχι, όμως, πάνω από το 1/4 του συνολικού αριθμού τους. Είχαν κατάληψη. Στο πρόχειρο βήμα ένας οργισμένος ομιλητής. Παλιά καραβάνα στο συνδικαλισμό. Ποτέ μου δεν τον θυμάμαι να έχει δουλέψει όπως οι άλλοι. Ξεφώνιζε ένα ολιγόλεπτο λογύδριο. Μία κακόγουστη παλιομοδίτικη και μπαγιάτικη ρητορεία. Άλλωστε ο συγκεκριμένος δεν είχε και την έστω ασήμαντη ικανότητα να βρίσκει πολλές λέξεις. Η πρότασή του; «Να διώξουμε τους τροϊκανούς». Το εννοούσε. Προφανώς κάποια ομάδα στελεχών της τρόικας είχε επισκεφτεί το υπουργείο τους. «Αυτοί μας κλέβουν τους μισθούς μας. Αυτοί μας παίρνουν τα λεφτά μας». Κάποιος φίλος από τα παλιά με ρώτησε. Βρισκόταν στην ουρά της συγκέντρωσης. «Πώς τα βλέπεις;». Περίμενε την επιδοκιμασία μου ή τουλάχιστον την ανοχή μου. Δεν του την έδωσα. Και του το εξήγησα πολύ απλά.
Πρώτον: Η τρόικα δεν εκπροσωπεί κανέναν ιμπεριαλιστή. Είναι όργανο και εργαλείο που ελέγχει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεύτερον: Η τρόικα δεν είναι εκείνη που μας έκλεψε τους μισθούς. Εκπροσωπεί τους λαούς που φορολογούνται για να μας δανείσουν με χρήματα που δεν ξέρουν αν θα τα πάρουν πίσω.
Τρίτον: Γιατί πρέπει επιτέλους να πάψει η ανοχή προς τις καταλήψεις σχολείων, δημόσιων κτηρίων και υπουργείων. Η ανομία δεν είναι ποτέ επανάσταση.
Τέταρτον: Όσοι παλέψαμε σε δύσκολες ώρες για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες νιώθουμε τελικά πολύ προδομένοι.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση