iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017

μικρο-μακρο οικονομικά


- Να ξεκινήσουμε με την καλή είδηση της ημέρας (ίσως αποδειχτεί και "καλή είδηση του μήνα" και της χρονιάς και...)
- Για πρώτη φορά, δικαστήριο (το Ειρηνοδικείο Λάρισας), κρίνοντας προσφυγή δανειολήπτριας, αποφάσισε την πλήρη διαγραφή του χρέους της.
- Επρόκειτο για ένα σημαντικό ποσό (περίπου 26.000 ευρώ) και η δανειολήπτρια πέτυχε την ευνοϊκή απόφαση του δικαστηρίου, αποδεικνύοντας ότι είναι μακροχρόνια άνεργη και ότι βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία αποπληρωμής του χρέους αυτού.
- Μέχρι τώρα τα δικαστήρια είχαν εκδικάσει αρκετές τέτοιες υποθέσεις (προσφυγές δανειοληπτών που αδυνατούσαν να πληρώσουν το χρέος που είχαν συσσωρεύσει λόγω αλλαγής της οικονομικής τους κατάστασης) και μάλιστα στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων δικαίωσαν τους δανειολήπτες.
- Αλλά συνήθως μείωναν το μέγεθος του χρέους σε ποσοστό 50 ή 60%, σπανιότερα δε ακόμη και 70%.
- Η απόφαση του Ειρηνοδικείου Λάρισας είναι πρωτοφανής, διότι είναι η πρώτη φορά που γίνεται πλήρης διαγραφή οφειλής.
- Το ζήτημα με τα δάνεια στις τράπεζες είναι ιδιαίτερα σημαντικό και κάποια στιγμή θα πρέπει να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος για το θέμα.
- Είναι γεγονός ότι μεγάλο μέρος των δανειοληπτών των προηγούμενων ετών έχουν υποστεί μείωση του εισοδήματός τους την τελευταία διετία. Και μάλιστα σε ποσοστά που φτάνουν (για τους... τυχερούς, που δεν έχουν μείνει άνεργοι) από 10% έως και 40%.
- Επίσης έχουν κοπεί σε μεγάλο βαθμό οι "άδηλοι πόροι", οι ενισχύσεις από τα "σόγια" (μια και οι συντάξεις έχουν τσεκουρωθεί στον ίδιο βαθμό, ιδιαίτερα οι υψηλές), που βοηθούσαν να αντιμετωπιστούν πολλές παράπλευρες ανάγκες.
- Στην πραγματικότητα, δηλαδή, πολλά νοικοκυριά έχουν υποστεί μειώσεις των διαθεσίμων έως και πάνω από 50%.
- Οπότε, αν κάποιος επιβαρύνθηκε προ τριετίας (ας πούμε) με δάνεια για τα οποία χρειάζεται να καταβάλλει λ.χ. δόσεις ύψους 1.300 ευρώ μηνιαίως (ποσό που εύκολα μαζεύεται με ένα υψηλό στεγαστικό, ένα καταναλωτικό και μια-δυο πιστωτικές κάρτες που στη συνέχεια "μαζεύτηκαν"), την ώρα που είχε οικογενειακό εισόδημα "φανερό" 3.000 ευρώ το μήνα και μπορούσε να υπολογίζει σε ακόμη 400-600 ευρώ από "αφανείς" πόρους, τώρα μπορεί να πρέπει να πληρώσει τις ίδιες δόσεις με ένα εισόδημα που μπορεί να έχει μειωθεί από τα 3.600 ευρώ στα 2.200 ευρώ ή και περισσότερο - ιδιαίτερα αν ο ένας από τους δύο του ζεύγους έχει μείνει άνεργος.
- Φυσικά είναι παντελώς αδύνατο να ζήσει οικογένεια με 7, 8 ή 9 κατοστάρικα το μήνα, καθώς, παρά τις συντριπτικές μειώσεις των εισοδημάτων, οι τιμές των αγαθών συνεχίζουν να αυξάνονται (αν και ευτυχώς "μαζεύτηκε" ο πληθωρισμός που είχε ξεφύγει για ένα χρόνο σε απίστευτα, για εποχή κρίσης, ύψη).
- Οπότε μοιάζει απολύτως εύλογο, αν η τράπεζα δε θέλει από την πλευρά της να διευκολύνει τους δανειολήπτες της (προσφέροντας συμφέροντα προγράμματα αναχρηματοδότησης), η Πολιτεία ή η Δικαιοσύνη να παρέμβει.
- Είναι ζήτημα στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης.
- Και να πούμε και το έτερο προφανές, που όμως οι τράπεζες το ξεχνάνε: Αυτός που πραγματικά έχει ανάγκη το πρόγραμμα αναχρηματοδότησης δεν είναι εκείνος που καταφέρνει να είναι συνεπής στις δόσεις του - αυτός προφανέστατα ανήκει στη μειοψηφία εκείνων που δεν έχει πληγεί από την κρίση.
- Αυτός που έχει ανάγκη την αναχρηματοδότηση είναι εκείνος που είναι ασυνεπής, καθυστερεί δόσεις ή βρίσκεται ακόμη και στα "κόκκινα".
- Ναι, είναι στοιχειώδης λογική, αλλά οι τράπεζες δεν έχουν καλή σχέση με τη λογική: το σύνολο σχεδόν των προγραμμάτων αναχρηματοδότησης απευθύνονται στους... καλοπληρωτές.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση