iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

Λόγια γιορτής και ελπίδας


ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΒΓΟΝΤΖΑ

Η γιορτή αρχίζει από απόψε. Παλιά δεν ήταν έτσι. Οι άνθρωποι πλάγιαζαν νωρίς. Το επόμενο πρωινό χτύπαγε νωρίς η καμπάνα των Χριστουγέννων. Και η εκκλησία τέλειωνε πολύ νωρίς. Περίπου την ίδια ώρα, που ξεκινούσε η Λειτουργία τις συνηθισμένες μέρες.
Αλλάξαμε. Απόψε θα το ξενυχτήσουμε. Ρεβεγιόν το λέμε τώρα. Όπως και να το πούμε, θα βρούμε τρόπους γλεντιού. Στο σπίτι ή και έξω. Τα προηγούμενα χρόνια προτιμούσαμε το έξω. Φέτος, τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα. Οι πιο πολλοί μας θα αναζητήσουμε το πιο ζεστό δωμάτιο του σπιτικού μας. Αν και δεν είναι απαραίτητο. Λίγα τα χιόνια το Δεκέμβρη. Και το κρύο δεν είναι τσουχτερό.
Δεν έχω ξαναζήσει τόσο μελαγχολικές μέρες, όσο αυτές τη χρονιά που φεύγει. Φταίει η οικονομική κρίση. Και μέσα μας γνωρίζουμε ότι δεν είναι μόνο οικονομική. Η κρίση είναι και πολιτική. Η κρίση είναι και ηθική. Και ιδεολογική. Και οι δεσμοί αλληλεγγύης μεταξύ μας δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί. Χαλάρωσαν τον τελευταίο καιρό. Και είμαστε ανυπόμονοι μπροστά σε κάθε κακό, που πλησιάζει ή μας χτυπάει. Δύσκολα ψάχνουμε να συμπληρώσει ο άλλος την κουβέντα του και μετά να αρθρώσουμε, διαλεκτικά, τη δική μας.
Τη χρειαζόμαστε την ελπίδα. Να τη γεννήσουμε ή να τη σπείρουμε. Να την νταντέψουμε. Μην περιμένουμε όλα από τους άλλους. Και να την επιβάλουμε. Τίποτε δε θα χαρούμε, αν δεν το διεκδικήσουμε.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση