iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016
ΡΑΠΤΙΚΗ , ΡΑΨΙΜΟ

Κρήτη: Ράβουν δικά τους ρούχα δίνοντας "απάντηση" στην κρίση


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Παίρνουν πατρόν, κάθονται μπροστά από τη ραπτομηχανή, βάζουν την πιο δημιουργική τους διάθεση και ράβουν τα δικά τους ρούχα! Οι Κρητικιές στο απόγειο της κρίσης πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Αφού οι τιμές ανεβαίνουν και χρήματα για ρούχα δεν περισσεύουν, δημιουργούν τα δικά τους σύνολα κυριολεκτικά «κομμένα και ραμμένα» πάνω τους .

Εδώ και  ένα μήνα η δασκάλα ραπτικής Σοφία Ασκιανάκη βλέπει ικανοποιημένη το υπόγειο του Αη Γιάννη Χωστού όπου γίνονται τα μαθήματα ,να γεμίζει από γυναίκες που θέλουν να μάθουν να γαζώνουν, να επιδιορθώνουν ρούχα, ακόμη και να δημιουργούν μια ολοκληρωμένη εμφάνιση! Η διαδικασία είναι διασκεδαστική και χαλαρωτική ,ενώ πρακτικά οι γνώσεις είναι πολύ χρήσιμες, όπως σημειώνει.


Ράβουν τα δικά τους ρούχα και κάνουν μεταποιήσεις

Όπως σημείωσε η κα Ασκιανάκη μιλώντας στο neakriti.gr «οι περισσότερες έρχονται γιατί θέλουν να μάθουν να κάνουν μόνες τους μεταποιήσεις στα ρούχα τους. Από εκεί και μετά αν μπορούν να μάθουν να ράβουν εξολοκλήρου ένα σύνολο, ακόμη καλύτερα. Ξεκινάμε με απλά πράγματα: φτιάχνουμε μια τσάντα και μια ποδιά. Στη συνέχεια ράβουμε ρούχα: φούστες, μπλούζες, σακάκια και όλα τα υπόλοιπα. Βλέπω ότι αισθάνονται μεγάλο ενθουσιασμό όταν φτιάξουν το πρώτο τους ρούχο! Εξάλλου η ραπτική είναι και αυτή ένα «αντίδοτο» στην κρίση.  Δεν είναι μόνο ότι μαθαίνουν χρήσιμα πράγματα, είναι ένας τρόπος να ξεφύγουν από τα προβλήματα της καθημερινότητας».


Από 9-82 ετών!

Εδώ και χρόνια η κα Ασκιανάκη «μυεί» γυναίκες στην τέχνη της κοπτικής- ραπτικής μέσα από σεμινάρια και δραστηριότητες συλλόγων. Μάλιστα όπως λέει με περηφάνια, έχει μαθήτριες από 9 έως 82 ετών! Όλες τους με αγάπη και μεράκι μαθαίνουν βήμα-βήμα τη διαδικασία και δεν χάνουν ούτε μάθημα.


Θέλουν να το κάνουν επάγγελμα

Η φετινή χρονιά όμως και τα μαθήματα της εκκλησίας έχουν ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού οι γυναίκες το είδαν πιο «ζεστά» από ποτέ.  Όπως λέει η κα Ασκιανάκη «λόγω κρίσης έχουν ανάγκη να ράβουν τα δικά τους ρούχα και κάποιες θέλουν ακόμα και να το κάνουν επάγγελμα. Πρόκειται για νέες κοπέλες αλλά και μεγαλύτερες που έχασαν τη δουλειά τους και θέλουν από το σπίτι τους να βγάλουν κάποια χρήματα. Στα μαθήματα θα συναντήσεις καθηγήτριες ακόμα και γιατρούς που θέλουν απλά μετά τη δουλειά να χαλαρώσουν, να συζητήσουν, να ξεχαστούν και για αυτό το λόγο παρακολουθούν τη διαδικασία».

Σε δύο χρονιές όσες γυναίκες παρακολουθούν τα μαθήματα έχουν μάθει τα πάντα: ακόμα και να γαζώνουν κουρτίνες, καλύμματα και άλλα είδη για το σπίτι και αισθάνονται περήφανες για τις ικανότητές τους.

Μια από τις πρώτες δημιουργίες μαθήτριας, μια υπέροχη τσάντα


Μαθαίνουν μουσικά όργανα, κρητικούς χορούς και ξένες γλώσσες

Αυτά όμως δεν είναι τα μόνα μαθήματα που γίνονται από την εκκλησία καθώς μουσικά όργανα (μαντολίνο, κιθάρα), κρητικοί χοροί ακόμα και ξένες γλώσσες διδάσκονται καθημερινά σε παιδιά.

Όπως αφηγείται ο πατήρ Αντώνης εφημέριος του ναού «όταν ξεκίνησε να χτίζεται ο Αη Γιάννη Χωστός πριν 27 χρόνια προβλέψαμε τα υπόγεια για να γίνονται δραστηριότητες και όταν τέλειωσε το υπόγειο ξεκινήσαμε. Το ποσό με το οποίο συμβάλλουν οι συμμετέχοντες είναι συμβολικό:15 ευρώ για την εκμάθηση οργάνων και τη ραπτική. Τα υπόλοιπα μαθήματα αγγλικών,  γερμανικών κλπ. γίνονται δωρεάν. Μαθαίνουν ακόμα κρητικούς χορούς, γίνεται μελέτη γραφής και κατηχητικό. Μετά την κρίση έγιναν πιο πολλοί όσοι δεν μπορούν να πληρώνουν για μαθήματα και υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή. Είμαστε όλοι σαν μια οικογένεια. Όλοι μαζί ενωμένοι να περάσουμε την κρίση, όχι απομονωμένοι. Ενωμένοι… να δούμε που θα πάμε το καραβάκι μας».

Εδώ και 5 χρόνια στην εκκλησία οργανώνονται συσσίτια με τη βοήθεια των εθελοντών και σερβίρεται ένα πιάτο ζεστό φαϊ σε όσους το έχουν ανάγκη. Καθημερινά λαμβάνει επίσης χώρα η «λαϊκή αγάπης» από τις 14.00 -16.00 το απόγευμα και όποιος επιθυμεί μπορεί να φέρει ή πάρει ρούχα.

Απλά και «αθόρυβα» όσοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις πράξεις συνεχίζουν το έργο τους…

Ρεπορτάζ: Φιλία Σαριδάκη

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση