iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 06 Δεκεμβρίου 2016
ΤΑΦΟΣ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΤΖΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ 43 ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Τα παιδιά ζωγραφίζουν το μαγικό πολύχρωμο πουλί!


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά από 5,5 - 12 χρονών διοργανώνει Παιδικό Εργαστήριο με βραβεία δωρεάν μαθήματα ζωγραφικής και βιβλία.

Οι γονείς και οι δάσκαλοι που ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν στα παιδιά το ακόλουθο ποίημα και μετά να τα παροτρύνουν να ζωγραφίσουν το μαγικό πολύχρωμο πουλί, όπως το φαντάζονται αυτά.

Τα έργα των παιδιών μπορούν να σκαναριστούν ή να φωτογραφηθούν και να αποσταλούν στο mail: [email protected].

Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα ψηφιοποίησης της ζωγραφιάς, μπορούν να φέρουν το πρωτότυπο στο παιδικό εργαστήρι ζωγραφικής Ζουδιανού 11, Χανιόπορτα, Ηράκλειο.

«Το μαγικό πολύχρωμο πουλί»

Μία φορά κι έναν καιρό

σ'έναν τόπο μακρινό

μακρινό και σκοτεινό

σκοτεινό και βροχερό

βροχερό και πνιγηρό

εμφανίστηκε ένα αυγό.

Δεν ήταν αυγό μιας κότας

ούτε πάπιας ούτε χήνας

ούτε μίας πελαργίνας

ούτε καν μιας γερακίνας.

Ούτε νερόκοτας, φραγκόκοτας, ξυλόκοτας, χαλκόκοτας.

Ούτε ορτυκιού, ούτε κορακιού.

Ούτε σπουργιτιού, ούτε περιστεριού.

Ούτε καναρινιού, ούτε χελιδονιού.

Ούτε δρυοκολάπτη, ούτε κουκουβάγιας.

Ούτε σουσουράδας, ούτε κορυδαλλού.

Ούτε πέρδικας, ούτε φασιανού.

Ούτε καν στρουθοκαμήλου.

Μα βρέθηκε σ'ένα καλάθι σκύλου

στο κατώφλι ενός υπαλλήλου.

Ποιος τό'φερε; ποιος τ'άφησε;

Κανείς δεν θα το μάθει.

Όμως μετά από καιρό,

από μέσα από το αυγό

ξετρύπωσε ένα ζωηρό

πουλί, πολύ χρωματιστό.

Άρχισε αμέσως να πετά,

με τα πολύχρωμα φτερά,

τριγύρω του να περπατά

και την ουρά του να κουνά.

Κι ήταν πολύ ξεχωριστό, παράξενο και μαγικό.

Τη μία μέρα ήταν ψηλό, περπάταγε καμαρωτό,

την άλλη κόνταινε πολύ

σαν μέλισσα ήταν, όχι πουλί,

την άλλη χόντραινε με μιας και δεν χωρούσε στην αυλή.

Το ράμφος του άλλαζε κι αυτό,

από μεγάλο σε μικρό, από πλατύ σε μυτερό και από ίσιο σε στραβό.

Και τι να λέμε για λαιμό, μία ψηλός, μία κοντός, σαν τηλεσκόπιο κι αυτός.

Και τα ποδάρια του κι αυτά, μία λεπτά, μία χοντρά,

μία μακριά, μία κοντά.

Ήταν παράξενο πολύ

το μαγικό μας το πουλί με το πολύχρωμο κορμί.

Πήγαιν'εδώ, πήγαιν'εκεί

μα όλο το έβρεχε η βροχή.

«Α, μα είναι πολύ ενοχλητικό!

να μην μπορώ να κουνηθώ

δίχως μουσκίδι να γενώ!»

Και μια και ήταν μαγικό

και παιχνιδιάρικο πολύ

τον μάγεψε και τον καιρό

και ήλιο έβγαλε λαμπρό και φώτισε τον ουρανό.

Χρώματα σκόρπισε παντού

κι ύστερα... έφυγε γι'αλλού!

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση