iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 08 Δεκεμβρίου 2016
Σοφία Δημοπούλου Η ζωή απέναντι

Η πορεία προς την προσωπική εξέλιξη είναι διάσωση ψυχής


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Μία γυναίκα από το παρελθόν μετακομίζει και διαταράσσει την απατηλή οικογενειακή γαλήνη των «απέναντι». Η Σοφία Δημοπούλου με το τέταρτο βιβλίο της μας κάνει να αναρωτηθούμε για τα πρόσωπα που αφήνουμε πίσω κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Στην ερώτηση αν τα απωθημένα γίνονται Ερινύες και μας εκδικούνται η κ. Δημοπούλου διευκρινίζει χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης «Μερικά από αυτά κάποια στιγμή στη ζωή μας γίνονται η κινητήρια δύναμη για να πάμε εμπρός, κάποια άλλα όμως γίνονται εμμονές, σκελετοί στο ντουλάπι της ψυχής μας. Να ζεις με το σαράκι του ανολοκλήρωτου, είναι κουραστικό. Ή καθαρίζεις το μυαλό σου από αυτό ή το μετατρέπεις σε στόχο και όραμα».

Η Σοφία Δημοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου κατοικεί μέχρι σήμερα. Αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και εξασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού. Στην πορεία της ζωής προέκυψε η ανάγκη της συγγραφής και το βιβλίο «Η ζωή απέναντι», εκδόσεις Μεταίχμιο, είναι το τέταρτο μυθιστόρημα της. Για την ανάγκη που σε σπρώχνει να ασχοληθείς με τη συγγραφή, το βιβλίο και πολλά άλλα μιλάει στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Συνέντευξη στη Μαρία Αγαπάκη


Γιατί γράφτηκε αυτό το βιβλίο;

Πολλά από τα γεγονότα του βιβλίου είναι πραγματικά, τα ήξερα από παιδί και πάντα ήθελα να γράψω μια ιστορία γι' αυτά. Τώρα που πια έχω περάσει στην ώριμη ηλικία μου, ένιωσα πως μπορούσα να τα αγγίξω με σεβασμό και επιπλέον να συμπεριλάβω και τις δικές μου μνήμες από εκείνη την περίοδο. Περισσότερο λοιπόν ήθελα να αναμοχλεύσω τις δικές μου αναμνήσεις από μια σκοτεινή περίοδο που συνέπεσε με τη δική μου παιδική ηλικία.


Είναι στη φύση του ανθρώπου να κρατάει καλά κρυμμένα μυστικά;

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να κρατάμε μυστικά για διαφορετικούς λόγους. Άλλοτε γιατί δεν θέλουμε να διαταραχθούν κάποιες ευαίσθητες ισορροπίες του περιβάλλοντός μας, άλλοτε γιατί δεν θέλουμε να πληγώσουμε κάποιον αν αποκαλύψουμε την αλήθεια και άλλοτε γιατί η γνώση ενός μυστικού μας δίνει δύναμη και ουσιαστικά μας διαχωρίζει από το σύνολο. Για ό,τι κι αν είναι, πιστεύω πως είναι μέρος της φύσης μας και της πολυπλοκότητας με την οποία αντιμετωπίζουμε τη ζωή.


Πόσο δύσκολο μάς είναι να ζούμε στην αλήθεια;

Πολλές φορές έχει κόστος η αποκάλυψη και διατήρηση της αλήθειας. Όχι μόνο η αποκάλυψη ενός μυστικού, αλλά και το να ζούμε σύμφωνα με τη δική μας αλήθεια, με το δικό μας δηλαδή κώδικα αξιών. Αν μιλάμε γι' αυτή την αλήθεια, την αλήθεια των δικών μας «θέλω», έχει κόστος γιατί πρέπει να την επιβάλλουμε και στους γύρω μας και να αγωνιζόμαστε γι' αυτήν, χωρίς το φόβο της απόρριψης ή της απομόνωσης. Γενικά όμως η αλήθεια είναι υποκειμενική και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μια ανατροπή της ή μια μεγάλη διάψευση.  


Γιατί τοποθετήσατε την ιστορία σας στην περίοδο της δικτατορίας;

Το μυθιστόρημα αυτό, όπως προείπα, εμπεριέχει και πραγματικά περιστατικά που διαδραματίστηκαν τότε. Έπρεπε λοιπόν να μπει το φυσικό χρονικό τους πλαίσιο για να αναδειχτούν και για να αιτιολογηθούν. Όλα θα ήταν διαφορετικά αν ήταν διαφορετική η χρονική και κοινωνική συγκυρία. Το κοινωνικό περιβάλλον διαμορφώνει τις συνειδήσεις και επομένως και τις πράξεις των ηρώων. Επιπλέον, η περίοδος της επταετίας δεν έχει ακόμα αξιοποιηθεί λογοτεχνικά και νομίζω πως πια είναι καιρός να την αγγίξουμε.


Σήμερα είναι λίγο διαφορετικός ο κόσμος από αυτόν που περιγράφεται στο βιβλίο; Στηρίζουμε τις προσωπικές μας επιλογές ή επαναπαυόμαστε στο «κοινωνικά αποδεκτό;

Η κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι πιστεύω διαχρονική και ίσως, στη δεδομένη χρονική συγκυρία επίκαιρη. Βεβαίως σήμερα δεν υπάρχει ένα αντίστοιχο πολιτικό καθεστώς όπως εκείνο της χούντας, ζούμε όμως σε ένα άλλο καθεστώς οικονομικής ολιγαρχίας που επίσης περιορίζει τις ελευθερίες των ανθρώπων. Μέσα σε μια τέτοια κατάσταση οι άνθρωποι δημιουργούμε, κινούμαστε, ερωτευόμαστε, γεννάμε παιδιά, ονειρευόμαστε το μέλλον. Μέσα σ' ένα κόσμο δύσκολο και πολλές φορές εχθρικό, έχουμε χρέος απέναντι στον εαυτό μας και στη φύση που μας γέννησε ως πνευματικά όντα, να στηρίζουμε τις επιλογές μας, να ζούμε συνειδητά και με πάθος. Το «κοινωνικά αποδεκτό» είναι συνήθως μια βολική κατάσταση, οι μεγάλες αλλαγές όμως έγιναν από αυτούς που κάποια στιγμή το αμφισβήτησαν.  


Επιστρέφουν και μας εκδικούνται τα απωθημένα μας;

Οι περισσότεροι έχουμε όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Είναι καταστάσεις και γεγονότα που δεν είχαν τη διαδρομή ή την κατάληξη που θέλαμε. Μερικά από αυτά κάποια στιγμή στη ζωή μας γίνονται η κινητήρια δύναμη για να πάμε εμπρός, κάποια άλλα όμως γίνονται εμμονές, σκελετοί στο ντουλάπι της ψυχής μας. Να ζεις με το σαράκι του ανολοκλήρωτου, είναι κουραστικό. Ή καθαρίζεις το μυαλό σου από αυτό ή το μετατρέπεις σε στόχο και όραμα.


Έχετε πει πως το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ' έναν άνθρωπο είναι «να χάσει την ψυχή του». Πώς χάνουμε την ψυχή μας;

Κάθε φορά που κάνουμε κάτι ενάντια στη συνείδησή μας, καταρρίπτοντας τους προσωπικούς μας ηθικούς κώδικες ή δρώντας ενάντια στους συμπαντικούς νόμους, είναι ένας μικρός θάνατος για την ψυχή μας. Είμαστε όντα με έντονη πνευματικότητα και πολλές φορές το ξεχνάμε, ξοδεύοντας χρόνο και ενέργεια για πράγματα που μας απομακρύνουν από τα όνειρά μας και μας καθηλώνουν σε πρωτόγονα ένστικτα και συμπεριφορές. Η πορεία μας προς την προσωπική μας εξέλιξη είναι για μένα διάσωση της ψυχής.   


Ποια είναι η πιο δύσκολη ερώτηση που μπορεί να σας κάνει κάποιος;

Δεν υπάρχουν δύσκολες ερωτήσεις, υπάρχουν μονάχα εκείνες που δεν μπορείς να απαντήσεις με απλά λόγια. Είναι αυτές που αγγίζουν τον πυρήνα της δικής μου ύπαρξης και το δικό μου φιλοσοφικό σύστημα με το οποίο πορεύομαι στη ζωή. Μια τέτοια ερώτηση είναι και η προηγούμενη «περί ψυχής». Για να γίνει κατανοητό εντέλει το τι θέλω να πω σε μια τέτοια ερώτηση, πρέπει να ξοδέψουμε ώρες ανάλυσης.


Ποιους Έλληνες συγγραφείς ξεχωρίζετε;

Διαβάζω πολύ ελληνική λογοτεχνία, σύγχρονη και παλαιότερη και σε όλους τους συγγραφείς βρίσκω κάτι που μου κεντρίζει την προσοχή. Έπειτα, συνηθίζω να ξεχωρίζω έργα, όχι συγγραφείς, γιατί είναι φορές που κάποιου συγγραφέα με αγγίζει ένα έργο και άλλες πάλι όχι. Θεωρώ όμως κορυφαίο, με τα δικά μου κριτήρια, τον Νίκο Καζαντζάκη, διότι η φιλοσοφική του σκέψη ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του και ο λόγος του διαχρονικός.


info: Η Σοφία Δημοπούλου θα παρουσιάσει το νέο βιβλίο της «Η ζωή απέναντι» την Τρίτη 4 Οκτωβρίου στα Χανιά (στον πολυχώρο Κήπος Cafe, στον Δημοτικό Κήπο) στις 8:00. Για το βιβλίο θα μιλήσει η Βαρβάρα Περράκη, φιλόλογος- Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Δήμου Χανίων.  

Και την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου στο Ηράκλειο (βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης) στις 7:30. Για το βιβλίο θα μιλήσει η δημοσιογράφος Ανδριανή Αγγελιδάκη.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση