iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017
ΣΚΙΤΣΟ ΔΙΑΠΛΟΚΗ

Επιτέλους, μια προσφορά της κυβέρνησης στην Ιστορία


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Μήπως τελικά το πραγματικά ηθικό πλεονέκτημα μιας κυβέρνησης που επιμένει να αυτοαποκαλείται "Αριστερή" είναι τα κριτήρια; Ακόμη και μετά το 3ο και επί των ημερών της μνημόνιο (που πλέον και υπουργοί της μας λένε ότι πετυχαίνει και είναι και το... καλό), τα κριτήρια παίζουν καθοριστικό ρόλο. Να εκπληρώνει για παράδειγμα τα προαπαιτούμενα για τις δόσεις, έστω κι αν εμφανίζει ένα στυλ σε slow motion στην εκπλήρωσή τους, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να χαθούμε, αφού έχουμε χαθεί ήδη από την εποχή του "Γαργάλα τα"...

Του Γιώργου Σαχίνη

Ας μη σπεύδουν, λοιπόν, αντιπολιτευόμενοι και μεγαλο-καναλάρχες του αθηνοκεντρικού συστήματος να δηλώνουν ανήσυχοι για τους νέους κρουνούς ανεργίας των δημοσιογράφων.

Δε θα χαθούν όσοι συνηγορούσαν στα μνημόνια (παλαιότεροι και νεόκοποι). Ούτε όσοι έχουν άκρες με κρατικοδίαιτα γραφεία και κόμματα, ούτε οι παχυλά αμειβόμενοι και "εκλεκτοί" των καναλαρχών της Αθήνας. Ούτε τα "μεγαλο-ονόματα" που θέλουν ολόκληρο βοηθητικό προσωπικό για να μαζέψουν τα προσωπικά τους αντικείμενα από τα γραφεία των καναλιών που εργάζονταν, λίγο πριν πέσει (αν πέσει) μαύρο... Οι "εργάτες" του χώρου θα χαθούν πάλι. Αυτοί για των οποίων το χαμό χαίρονται πάντα οι ηλίθιοι του κοινωνικού αυτοματισμού. Αυτών τα ένστικτα έχει το ηθικό πλεονέκτημα να καλλιεργεί η όποια αυτοβαυκαλιζόμενη "Αριστερά" (!) ώστε «ο θάνατός σου (αλήτη, ρουφιάνε δημοσιογράφε) να είναι η ζωή μου (στα χέρια του Σόιμπλε και του Λε Παπ)...».

Η συζήτηση σήμερα αλλού νομίζω ότι θα πρέπει να επικεντρωθεί και θα αποδειχτεί ότι, αν η κυβέρνηση αυτή προσέφερε κάτι με το "σίριαλ" των πανελλαδικών αδειών, αυτό είναι πως τράβηξε την "κουρτίνα" τής πάλαι ποτέ αποκαλούμενης "διαπλοκής, οικονομικής ελίτ, ανεξέλεγκτου πλούτου" της χώρας και φάνηκε ότι... "ο βασιλιάς είναι γυμνός".

Τα όσα διαδραματίστηκαν εκ παραλλήλου στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τα "θαλασσοδάνεια" στα ΜΜΕ των "μεγάλων" και το τι συνέβη τις 68 ώρες με το "εθνικό κλειδαμπάρωμα" στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης είναι είτε τα γέλια, είτε για κλάματα. Δεν το λέω γιατί κάποιοι "μεγαλο-έχοντες" πήγαν και τα "ακούμπησαν" στην κυβέρνηση Τσίπρα για να πάρουν άδεια, σε ένα πρωτοφανή μεταξύ τους αγώνα πλειοδοσίας μέχρι εξόντωσης, ενώ κατά τα άλλα όλοι μαζί κατακεραύνωναν το διαγωνισμό...

Το λέω γιατί αποδέχτηκαν ένα διαγωνισμό και μια διαδικασία, την ώρα που υποστήριζαν... από το «στην Ουγκάντα θα είχε απορριφθεί» μέχρι το «αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι χούντα». Αλήθεια, το κανάλι που ιδιοκτήτης και μεγαλοδημοσιογράφοι του μάς έλεγαν, μέχρι και την κατακύρωση σε αυτούς της πρώτης άδειας, ότι πλειοδοσία με πάνω από 17 εκατομμύρια ευρώ είναι «τρέλα και παραφροσύνη», με 43 εκατομμύρια ευρώ τι έχει να πει; Φθηνότερα από τους άλλους ("ο θάνατός σου, η ζωή μου") αλλά 2,5 φορές πάνω από αυτό που όριζαν ως το πλέον ακραίο τίμημα...

Σπεύδω να διευκρινίσω ότι κατά τη γνώμη μου δεν "απομόνωσαν" τους καναλάρχες σε μια κλειστή διαδικασία "μεγάλου αδερφού", αλλά το λαό, από τη διαδικασία που την έκαναν κυβέρνηση και μεγαλο-ιδιοκτήτες μεταξύ τους, απομονώνοντας κάθε πρόσβαση σε αυτή.

Ελάτε τώρα στο κομβικό ερώτημα: Αν αυτό δεν είναι κατάντια της "οικονομικής ελίτ", που υποτίθεται ότι 40 χρόνια όλο το πολιτικό σύστημα ήταν σούζα μπροστά της, τότε τι είναι; Κι αν είναι έτσι βασικοί παίκτες αυτής της ελίτ (δε λέω όλοι, σίγουρα υπάρχουν σοβαροί και αξιοπρεπείς επιχειρηματίες με όραμα και άποψη, με βάση τα συμφέροντά τους, για το πού πρέπει να πάει η χώρα), τότε σκεφτείτε τι είναι όσοι πολιτικοί εμφανίζονταν τόσα χρόνια "κλαρίνο" μπροστά τους. Μα καλά, αυτοί είναι οι νέοι και παλαιοί νταβατζήδες; Αυτοί αντιπροσωπεύουν τη μεγαλο-αστική τάξη στην Ελλάδα;

Παθαίνει "εγκεφαλικό" όποιος κατάλαβε αυτές τις μέρες ποιοι αποκαλούνταν "διαπλοκή" για δεκαετίες και ποιοι εμφανίζονταν ως "αντικαταστάτες" τους. Άσχετα από όλες τις άλλες ενστάσεις, η διαδικασία που επέλεξε ο Τσίπρας, διά χειρός Παππά, "ξεβράκωσε"... "ιερές αγελάδες" και απομυθοποίησε ορισμένους μεγαλοεπιχειρηματίες που υποτίθεται ότι κρατάγανε την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Αν μάλιστα προσθέσετε και την πανελλήνια μετάδοση των καταθέσεων στη Βουλή, που έδωσαν οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης, έχετε όλη την εικόνα. Λόγια και προτάσεις χωρίς νόημα, ειρμό σκέψης, αποκαλυπτικές λεκτικές γκάφες, λες και ήταν στο "yellow submarine", και η έξη από περίεργες οσμές τους είχε σε διαρκή ζάλη και γλυκιά μέθη ασυναρτησίας.

Τα έχουμε δει όλα κι έχουμε καταλάβει πόσο λάθος κάναμε να θεωρούμε την ελληνική αστική τάξη (μεγαλοαστική για την ακρίβεια) ώριμη, με μυαλό, με τσαμπουκά και δυνατότητα να ηγηθεί της χώρας οικονομικά, οι εκπρόσωποί της ή οι γόνοι τους. Αυτούς έτρεμαν αρκετοί πολιτικοί; Τότε, με αυτούς και με αυτούς, γίνεται αντιληπτό γιατί η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε... Άλλοι εκτός πραγματικότητας, άλλοι ελάχιστοι, οι μισοί υπόδικοι και κάποιοι άλλοι "για το τομάρι μου και μόνο".

Όσοι δεν είδατε μεγαλοκαναλάρχες και μεγαλοεκδότες στη Βουλή να απαντούν σε ερωτήσεις, χάσατε. Ίσως για πρώτη φορά, στρεβλά αλλά καθαρά, η πολιτική έδινε τον τόνο και οι οικονομικοί παράγοντες... τρέκλιζαν λεκτικά. Γελούσε και το παρδαλό κατσίκι. Ο ένας είπε ότι φταίει αυτός που κλείνει το Mega, ο άλλος ότι έπαιρνε δάνεια δίνοντας εγγύηση… αέρα.

Είδαμε επιχειρηματίες και εκπροσώπους αυτών να κοιμούνται σε ράντζα και να μένουν άπλυτοι τρεις ημέρες. Πολλοί αγανακτούν, θεωρούν ότι ξεγελάστηκαν από τον Τσίπρα, αλλά αυτό που συνέβη με το σχεδιασμό του ίδιου και του Παππά στη ΓΓΕΕ ήταν μοναδικό. Δεν τους έφτανε να "τους τα πάρουν", ήθελαν και να τους δουν - και να τους δούμε - στα τέσσερα, όπως κι έγινε.

Δεν έφτανε να πάει κάποιος και να πει πέντε ασύντακτες αρλούμπες στη Βουλή. Έπρεπε να αναγκαστούν να δείξουν και το πραγματικό τους πρόσωπο.

Αν όλοι αυτοί οι επιχειρηματίες, υποψήφιοι ή νυν καναλάρχες ή εκδότες, έχουν τόσο χαμηλό επίπεδο, φανταστείτε τι έχει να γίνει με τους υπόλοιπους.

Κι αν το πολιτικό σύστημα άφηνε τόσες δεκαετίες να κυριαρχούν όλοι αυτοί με την ανεπάρκειά τους, τότε η Ελλάδα είναι άξια της μοίρας της.

Βεβαίως και υπάρχουν άξιοι επιχειρηματίες. Σίγουρα ένα μέρος της αστικής και μεγαλοαστικής τάξης στη χώρα δεν είναι τόσο άθλιο, ανεπαρκές, αμόρφωτο και φοβισμένο. Ίσως μάλιστα όλοι οι ικανοί να κάθονται σπίτια τους από το να γίνονται καραγκιόζηδες για μια άδεια.

Ίσως πάλι αυτά που είδαμε τις τελευταίες ημέρες να επιβεβαίωσαν ότι στο χώρο των μεγάλων μίντια ο... κατιμάς είναι αυτός που μένει.

Είναι μεγάλη προσφορά της κυβέρνησης αυτή, ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας μας σε όλους τους άλλους τομείς της δράσης της. Όλος ο ελληνικός λαός βλέπει με ποιους έχει να κάνει και ποιους δεν πρέπει να φοβάται; Θα κάνουμε κάτι για αυτό ή θα συνεχίσουμε να είμαστε παρατηρητές της ζωής μας; Γιατί αυτή είναι η ζωή μας. Η δική μας ζωή.

Εφτά χρόνια δεν είναι κρίση, είναι η ζωή μας όλη. Σχεδόν πέντε εκατομμύρια Έλληνες μπαίνουν στο Facebook. Στη ζωή πότε θα μπουν; Γιατί το Facebook - λυπάμαι που σας το λέω - δεν είναι ζωή. Μπορούμε να συνεχίσουμε να την κοιτάμε σαν να είναι η ζωή κάποιου άλλου. Από εμάς εξαρτάται. Αυτές οι μέρες ήταν εξόχως διδακτικές για τη ζωή μας, αλλά δεν αρκούν, γιατί η ζωή με ή χωρίς εμάς συνεχίζεται. Συνήθως δε τα "κενά" ανίκανων αναπληρώνονται πιο εύκολα από των ικανών.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση