iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 21 Ιουλίου 2017
ΠΑΠΑ ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ

Π. Αντώνιος Παπαδημητρίου, ένας άξιος κληρικός


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Η ηρακλειώτικη κοινωνία, ιδιαίτερα δε η μεγάλη Ενορία του Αγίου Μηνά, με συγκίνηση αποχαιρέτησαν την περασμένη Τρίτη έναν από τους πιο άξιους κληρικούς της Αρχιεπισκοπής Κρήτης, τον πρωτοπρεσβύτερο Αντώνιο Παπαδημητρίου.

Η συγκίνηση έγινε εντονότερη κάτω από τους ήχους της πένθιμης καμπάνας του Μητροπολιτικού Ναού, όπου ο εκλιπών έγραψε τη δική του, λαμπρή ιστορία.

του Κώστα Τριγώνη

Τον πατέρα Αντώνιο γνώρισα από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του '60. Παιδί τότε εγώ, μαζί με άλλους συνομηλίκους μου, πλαισιώναμε τις εκκλησιαστικές τελετές, φορώντας τις γνωστές ειδικές χρυσοποίκιλτες στολές, και είχαμε παράλληλα αναλάβει να χτυπάμε τις καμπάνες του ιστορικού ναού, σκαρφαλώνοντας διαρκώς στα δυο πανύψηλα καμπαναριά του, αφού τότε δεν υπήρχαν τα σημερινά αυτόματα ηλεκτρικά συστήματα.

Όσο για εκείνον, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς... Νεότατος κληρικός, είχε επιλεγεί αξιοκρατικότατα από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο Ψαλιδάκη, ως επικεφαλής των εφημερίων του Αγίου Μηνά. Πολύ υπεύθυνη θέση, κι ο «παπα-Αντώνης» ήταν ιδανικός γι' αυτήν.

Πολύ μορφωμένος (απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, όπου υπήρξε συμφοιτητής του νυν Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με τον οποίο ανέπτυξε στενότατες φιλικές σχέσεις), εμφανίσιμος, εξαιρετικά καλλίφωνος, αεικίνητος, ακούραστος, εργατικός, οργανωτικός, αποτελεσματικός...

Η επιλογή του Αρχιεπισκόπου Ευγενίου αποδείχθηκε άριστη. Ως πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Αγίου Μηνά, ο πατήρ Αντώνιος ανέπτυξε πλουσιότατη δράση, σε όλους τους τομείς. Εκτός από την πλήρη κάλυψη των αναγκών συντήρησης του ναού, που επιμελείτο προσωπικά, οργάνωσε ευρύ πρόγραμμα διακονίας και φιλανθρωπικές δράσεις, που αποτέλεσαν υπόδειγμα για πολλές άλλες ενορίες.

Με δική του πρωτοβουλία και με την αμέριστη συμπαράσταση των μελών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου Αγίου Μηνά, ιδρύθηκε το "Σπίτι της Αγάπης", αλλά και το Γηροκομείο της Αρχιεπισκοπής, ενώ στο γραφείο του Μητροπολιτικού Ναού προσέφευγε καθημερινά πλήθος αναξιοπαθούντων συμπολιτών, που ζητούσαν βοήθεια και ενίσχυση...

Όλες τις δυνάμεις του ο άξιος αυτός κληρικός τις αφιέρωσε στον Άγιο Μηνά, του οποίου αποτελούσε αναπόσπαστο μέλος. Η βροντώδης και εύηχη ψαλμωδία του γέμιζε απ' άκρη σ' άκρη το ναό. Η εμφάνισή του στην Ωραία Πύλη προσέδιδε ιδιαίτερη αίγλη σε κάθε Θεία Λειτουργία, σε κάθε εκκλησιαστική τελετή.

Όλα τα χρόνια που ο πατήρ Αντώνιος υπηρετούσε το βαρύ και δύσκολο αυτό πόστο, αισθάνονταν όλοι ήσυχοι πως τα πάντα θα εξελίσσονταν κατά τον καλύτερο τρόπο, αφού κάθε πρωτοβουλία και κάθε φροντίδα του συνδύαζαν την ιεροπρέπεια και την ταπεινότητα με την παραδοσιακή βυζαντινή μεγαλοπρέπεια.

Δεν ήταν "εύκολος" στις σχέσεις του με τον κόσμο. Ήταν πάντα υπερβολικά απαιτητικός, σοβαρός και αυστηρός. Ήξερε όμως καλά πού και πώς έπρεπε να εξαντλεί την αυστηρότητά του, με μοναδικό στόχο και σκοπό την αψεγάδιαστη λειτουργία ενός ιστορικού ναού, που επί των ημερών του γνώρισε πλήρη άνθηση και ανάπτυξη. Δεν πρόκειται να ξεχάσει κανείς τη λαμπρότητα των τελετών για τον επιβλητικό εορτασμό των 100 χρόνων του Αγίου Μηνά, καθώς και τις λαμπρές εκδόσεις που τον συνόδευσαν. Τα πάντα είχε επιμεληθεί και τότε, με το δικό του μοναδικό τρόπο, ο πρωτοπρεσβύτερος Αντώνιος Παπαδημητρίου...

Δεν πρέπει να παραβλέψουμε και την άλλη, εξίσου σοβαρή ιδιότητά του, αυτήν του εκπαιδευτικού. Ως καθηγητής της Θεολογίας, υπηρέτησε για πολλά χρόνια σε Γυμνάσια και Λύκεια του Ηρακλείου, ενώ με τους νέους ανθρώπους ανέπτυσσε ιδιαίτερα στέρεες φιλίες.

Υπόδειγμα οικογενειάρχη, αξιώθηκε να πλαισιώνεται από μια υποδειγματική σύζυγο, με την οποία απέκτησαν άριστα τέκνα, που απολαμβάνουν πλήρη εκτίμηση της τοπικής κοινωνίας.

Τόσο η στοργική σύζυγος όσο και τα παιδιά του τού συμπαραστάθηκαν άψογα καθ' όλη την πολύχρονη διάρκεια των περιπετειών της υγείας του, που δυστυχώς αποτέλεσαν την αιτία για την αποχώρησή του από τον Άγιο Μηνά. Πανθομολογουμένως, το κενό που άφησε είναι μέχρι και σήμερα ορατό και δυσαναπλήρωτο.

Όλοι εμείς που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ζήσαμε από κοντά τον άξιο αυτό κληρικό, δεν πρόκειται να τον ξεχάσουμε ποτέ. Η επιβλητική του εμφάνιση θα έρχεται πάντα στη μνήμη μας κάθε φορά που θα εισερχόμαστε στον Άγιο Μηνά, και η εύηχη ψαλμωδία του θα ηχεί στα αφτιά μας για πάρα πολλά χρόνια.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση