iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017
Μαρία Μπελιμπασάκη

«Θέλω να κάνω υπερήφανους τους Κρητικούς στο Ρίο»


Ως παιδί ξεκίνησε την ενασχόληση της με το αθλητισμό παίζοντας βόλεϊ… Στη συνέχεια επέλεξε να κάνει στίβο και παρά τις πολλές δυσκολίες μπορεί να νιώθει υπερήφανη για ότι έχει καταφέρει!

Στο ενεργητικό της έχει Πανελλήνιες και διεθνείς διακρίσεις με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου και τώρα του Ρίο. Η σπουδαία κούρσα των 200μ. γυναικών στις 15 Αυγούστου θα έχει  λοιπόν και κρητική εκπροσώπηση.

Θέση στο μεγαλύτερο γεγονός του καλοκαιριού έχει κλείσει και η Μαρία Μπελιμπασάκη του Σητειακού που βρίσκεται στην τελική ευθεία για την μεγάλη πρόκληση της Βραζιλίας και σήμερα στο www.neakriti.gr,  σε μία εκ βαθέων συνέντευξη μας μιλάει για όλα…    


*Να ξεκινήσουμε από το σπουδαίο φετινό στόχο- πρόκληση.  Τη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα του Ρίο. Από μόνο του το γεγονός αποτελεί επιτυχία, πόσο μάλλον όταν έχει προηγηθεί μία ακόμη Ολυμπιάδα αυτή του Λονδίνου.

Σίγουρα η Ολυμπιάδα είναι ένας αγώνας όνειρο για κάθε αθλητή. Εγώ σαν αθλήτρια είχα την ευκαιρία να αγγίξω το όνειρο μου στους προηγούμενους Ολυμπιακούς του Λονδίνου και μάλιστα στην ηλικία των 21 ετών σε δύο αγωνίσματα. Τώρα πλέον, η συμμετοχή μου για δεύτερη φορά, είναι κάτι παραπάνω από απλή συμμετοχή. Αισθάνομαι πιο έτοιμη, πιο έμπειρη αθλήτρια να εκπροσωπήσω την πατρίδα μου.


*Αναρωτιέμαι τι άλλο θα μπορούσε να ζητάει ένας αθλητής μετά από την συμμετοχή του σε μια Ολυμπιάδα;

Ένας αθλητής όταν πάει σε μια Ολυμπιάδα ,ανεξαρτήτου αποτελέσματος, αισθάνεται γεμάτος αλλά ποτέ δε θα πάψει να αναζητά το καλύτερο, που δε είναι άλλο, από μια διάκριση σε μεγάλους αγώνες. Εγώ προσωπικά δεν επαναπαύτηκα ποτέ ότι έχω πιάσει το όριο και θα πάω Ολυμπιάδα. Κυνηγάω να φτάσω αυτά που θέλω και ονειρεύομαι σαν αθλήτρια. Γιατί ξέρω ότι μπορώ και κάποια στιγμή θα τα καταφέρω.


*Στο Λονδίνο, ήσουν 21 ετών, η νεότερη αθλήτρια της αποστολής. Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα, όντας εμπειρότερη και σοφότερη αγωνιστικά;

Από το 2012, έχω συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες και μεγάλες διοργανώσεις οι οποίες με έκαναν πιο έμπειρη, πιο ήρεμη να αντιμετωπίζω καταστάσεις κάτω από υψηλή πίεση, και πλέον μπαίνω στον αγώνα προετοιμασμένη για όλα. Έτσι ακριβώς θα αντιμετωπίσω και την Ολυμπιάδα στο Ρίο. Σαν ένα μεγάλο αγώνα όπως όλοι οι άλλοι.


* Ο στόχος στη Βραζιλία είναι μία κούρσα κάτω από τα 23΄΄ στα 200μ.; Και τι άλλο;

Στόχος είναι να μπω μέσα στον αγώνα και να υπερβώ τον εαυτό μου. Τότε θα έχω καταφέρει ένα μεγάλο ρεκόρ. Δεν κυνηγώ επιδόσεις γιατί αυτό από μόνο του είναι αρκετά στρεσογόνο. Ξέρω πως όταν είμαι καλά θα γράψει μεγάλους χρόνους και θα περάσω σε άλλη κλάση και σε καλά πλασαρίσματα στην παγκόσμια κατάταξη.



«Δεν κοιτάζω ποια τρέχει δίπλα μου»


*Πως είναι να αγωνίζεται με αθλήτριες του βεληνεκούς της Σκίπερς, της Φέλιξ και όχι μόνο.

Είναι ''μεγάλες'' αθλήτριες και κάθε φορά τις παρακολουθώ για να πάρω στοιχεία που μπορεί να μου φανούν χρήσιμα και να βελτιωθώ. Αυτό βέβαια δε μου προκαλεί πρόσθετο άγχος. Έχω μάθει να απομονώνομαι όταν αγωνίζομαι και να μην κοιτώ ποιά τρέχει δίπλα μου ακόμα και αν αυτή είναι η πιο γρήγορη αθλήτρια στο κόσμο.


*Υπάρχουν προγνωστικά για την κούρσα των 200μ. στο Ρίο. Τι περιμένεις;

Ποντάρω πολύ στην Σκιπερς διότι είναι πολύ δυνατή αθλήτρια και κάνει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, αλλά ας μην ξεχνάμε και την έμπειρη Φέλιξ που είναι ειδική στο αγώνισμα των 200 μέτρων. Όλα είναι πιθανά. Το σίγουρο είναι πως η κούρσα θα είναι πολύ δυνατή.


«Νιώθω ευλογημένη που είμαι κρητικιά»*Ως εκπρόσωπος της Κρήτης σε μία ακόμη Ολυμπιάδα, νιώθεις να σηκώνεις το «βάρος» της αγάπης και της εμπιστοσύνης των Κρητικών;

Ξέρω καλά, από τώρα πως όταν αγωνίζομαι 15 Αυγούστου στη Βραζιλία θα έχω όλη την Κρήτη στο πλευρό μου. Νιώθω ευλογημένη που είμαι Κρητικιά και ο κόσμος δείχνει την αγάπη του και το σεβασμό του στο πρόσωπο μου σε κάθε ευκαιρία. Θέλω να ξέρουν πως την ώρα του αγώνα θα τα δώσω όλα να τους κάνω υπερήφανους γιατί και αυτοί είναι δίπλα μου και αισθάνομαι δικό τους παιδί.


*Φέτος αποφάσισες μετά από 13 χρόνια να κάνεις μία κίνηση- έκπληξη πιθανώς για κάποιους. Να αλλάξεις προπονητή. Πως πήρες αυτή την απόφαση;

Δύσκολη απόφαση και ρίσκο ύστερα από κοινή πορεία 13 ετών με τον Μιχάλη Γωνιωτάκη. Όμως έκρινα σωστό πώς μια τέτοια αλλαγή θα με ανανέωνε και θα έμπαινα με άλλο αέρα και διάθεση στο γήπεδο, κάτι που όντως συνέβη. Η συνεργασία μου με τον νέο μου προπονητή Κώστα Ηλία πάει πολύ καλά και είμαι πολύ αισιόδοξη.


 *Τι περιλαμβάνει το αγωνιστικό σου πρόγραμμα πριν την αναχώρηση για Βραζιλία και ποιοι οι στόχοι σου μέχρι τότε;

Περιλαμβάνει Πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Πάτρα στις 18-19 Ιουνίου, Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην Ολλανδία 6-10 Ιουλίου και τέλος την Ολυμπιάδα στη Βραζιλία 12-21 Αυγούστου. Στόχοι μου είναι να τρέξω καλά στο Ευρωπαϊκό, να μπω τελικό και να κυνηγήσω διάκριση. Και ύστερα Ολυμπιάδα να κάνω ότι καλύτερο μπορώ όπως ένα πλασάρισμα στις 16 καλύτερες του κόσμου.



«Χρειάστηκε να παλέψω πολύ»


*Έχοντας φτάσει σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο πρωταθλητισμού υπάρχουν πράγματα που στερείσαι και σου λείπουν στην καθημερινότητα σου;

Όλα είναι θέμα επιλογών. Τίποτα δε στερούμαι σαν άνθρωπος. Καμιά φορά είμαι λίγο περισσότερο κουρασμένη και δε μπορώ να βγω για καφέ. Αλλά αυτό δε με στεναχωρεί. Θα έρθει η ώρα και να βγω βράδυ χαλαρά και να δω φίλους μου και να περάσω χρόνο με δικούς μου ανθρώπους. Άλλωστε για να κάνεις αυτό που αγαπάς πολύ, αφοσιώνεσαι σε αυτό και δε αφήνεις άλλες παραμέτρους να σε επηρεάσουν.


*Πόσο δύσκολο είναι για ένα παιδί της περιφέρειας να κυνηγήσει το όνειρο του στον αθλητισμό;

Δε σας κρύβω ότι στο ξεκίνημα μου χρειάστηκε να παλέψω πολύ για να πετύχω αυτά που ήθελα. Δίχως γήπεδο, δίχως εγκαταστάσεις ήμουν για χρόνια μεταξύ Ιεράπετρας και Αγίου Νικολάου. Αυτός είναι ένας λόγος που ανέβηκα Αθήνα αλλά και λόγω των σπουδών μου στην Γυμναστική Ακαδημία. Όμως ας βλέπουμε και την θετική πλευρά. Αυτά με έκαναν πολύ δυνατή και έβαλα ψηλούς στόχους τους οποίους πέτυχα και αισθάνομαι περήφανη για τον εαυτό μου και αυτά που έχω καταφέρει.


*Εσύ πως ξεκίνησες από τη Σητεία την ενασχόληση σου με τον στίβο;

Η ενασχόληση μου με το στίβο ήταν εντελώς τυχαία. Από μικρή ηλικία είχα κλίση στον αθλητισμό. Παρόλο που αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με το στίβο, τα πρώτα μου αθλητικά βήματα τα έκανα στο χώρο του βόλεϊ, καθώς από το Δημοτικό μέχρι και το Γυμνάσιο ήμουν μέλος της σχολικής ομάδας. Στα γυμνασιακά μου χρόνια, παράλληλα με το βόλεϊ έκανα και στίβο. Οι πρώτες μου συμμετοχές σε αγώνες και νίκες δεν άργησαν να με στρέψουν στα αγωνίσματα ταχύτητας και να με κερδίσει ολοκληρωτικά το άθλημα αυτό.



«Κουβαλάω τρέλα μέσα μου»


*Υπήρξαν φορές που συνάντησες δυσκολίες και σκέφτηκες να τα παρατήσεις;

Γενικά είμαι πολύ πεισματάρα και δυνατή σαν προσωπικότητα. Το 2013 όμως μου έτυχαν τραυματισμοί που με έκαναν να απογοητευτώ και να θέλω να τα παρατήσω. Δεν θα ξεχάσω πως έτρεχα στη προπόνηση και έκλαιγα από τους πόνους στον αχίλλειο τένοντα. Ο γιατρός με είχε προειδοποιήσει πως αν έτρεχα θα μου κοβόταν ο τένοντας. Έτσι εκείνη τη χρονιά έχασα όλους τους αγώνες και στο τελευταίο αγώνα που μετρούσε ως πρόκριση για το Παγκόσμιο στην Μόσχα, που έγινε στη Θήβα, μπήκα στο αγώνα με γέλια. Όλοι απορούσαν αλλά εγώ ήξερα. Κουβαλάω τρέλα μέσα μου. Αποτέλεσμα; Ένα όριο για το παγκόσμιο και πανελλήνιο ρεκόρ Νέων γυναικών στα 200μ.


*Τι μήνυμα θα έστελνες σε ένα παιδί που ασχολείται με τον αθλητισμό και ονειρεύεται τον πρωταθλητισμό;

Ο στίβος είναι ένα απαιτητικό και δύσκολο άθλημα. Προσφέρει πολλά θετικά σε ένα άτομο και κυρίως σε ένα παιδί το οποίο είναι σε μικρή ηλικία. Εκτός από την εκγύμναση του σώματος, βοηθά στο να αποκτήσεις πειθαρχία, να βάζεις στόχους, να αυξήσεις την αυτοπεποίθηση σου, σε ωριμάζει και σε ολοκληρώνει σαν προσωπικότητα. Θα συμβούλευα λοιπόν ένα παιδί να ασχοληθεί με το άθλημα αυτό και να ακολουθήσει τα όνειρα του όπως έκανα και εγώ. Όλα είναι δυνατά όταν το θέλει κανείς.

Της Μαρίας Πετρούτσου

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση