iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017
Departure of the winged ship- Vladimir Kush

Μάθημα με έμπνευση από μία διαφορετική εκπαιδευτικό


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Όταν έχεις κέφι και μεράκι για την δουλειά σου, όταν ξέρεις ότι η έμπνευση δεν περιορίζεται στις ώρες εργασίας, όταν προσπαθείς να μετασχηματίσεις τις προσωπικές σου αρνητικές εμπειρίες σε παιχνίδι και το παιχνίδι σε μάθηση, τότε γίνεσαι εκπαιδευτικός άξια θαυμασμού!

Κορίτσι διαβάζει γράμμα, Γιοχαν Βερμέερ

Η Ελευθερία Καλούδη είναι δασκάλα στο 43ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Δεν είχε την τύχη, όπως πολλοί από εμάς, να έχει καλούς δασκάλους όταν ήταν μαθήτρια. Αποφάσισε λοιπόν να γίνει η ίδια καλή δασκάλα για κάποια τυχερά παιδιά. Στο σχολείο εμπλούτισε την δανειστική βιβλιοθήκη. Υπεύθυνη της βιβλιοθήκης είναι μία νεράιδα (η ίδια) και βοηθός το βιβλιοφάγο δρακάκι (μία συνάδελφος). Η βιβλιοθήκη στοχεύει να ενδυναμώσει το σύνολο των παιδιών του σχολείου και να ενισχύει τις θετικές συμπεριφορές με όχημα την τέχνη.

Ο τσελίστας, Αμεντέο Μοντιλιάνι

Όταν πριν μερικά χρόνια είχε την τάξη της Β' Δημοτικού τα παιδιά ήταν κάπως ατίθασα ενώ υπήρχαν και εντάσεις μεταξύ τους. Η δασκάλα έφερε στην τάξη έναν πίνακα του Βαν Γκογκ. Άρχισε λοιπόν μέσα από τον πίνακα να μιλάει στα παιδιά για την πολυτάραχη ζωή του ζωγράφου. Για τα προβλήματα θυμού, τις εξάρσεις που είχε, για τις προστριβές με τους συμπολίτες του και ότι όλα αυτά του δημιούργησαν πολλά προβλήματα στις κοινωνικές συναναστροφές του.

Το ρολόι που λιώνει, Σαλβαντόρ Νταλί

Μέσα από τη συζήτηση προέκυψαν δύο θετικά. Πρώτον, τα παιδιά από μικρή ηλικία ήρθαν σε επαφή με το έργο και την προσωπικότητα ενός σπουδαίου ζωγράφου. Δεύτερο και σημαντικότερο, με έμμεσο, αλλά καθοριστικό τρόπο κατάλαβαν ότι η υπομονή και η προσπάθεια κατανόησης του συνανθρώπου μας βοηθά την κοινωνικοποίηση μας και μας δίνει χαρά. Ενώ αντίθετα ο θυμός προκαλεί μόνο αρνητικά συναισθήματα και απομονώνει.

Δωμάτιο στη θάλασσα, Έντουαρτ Χόπερ

Οι επιτυχίες συνεχίστηκαν! Η δασκάλα ήρθε σε επαφή με το Μουσείο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία. Το Μουσείο έστειλε επιστολή στα παιδιά καθώς και δύο λευκώματα στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού του προγράμματος.

Τα παιδιά λοιπόν ήταν εξοικειωμένα με την τέχνη. Έτσι φέτος, όταν ξανασυναντήθηκαν με την ίδια δασκάλα στην Ε' Δημοτικού πια, δεν τους έκανε εντύπωση όταν είδαν μπροστά τους οκτώ πίνακες σημαντικών ζωγράφων.

Χρυσόψαρο και γάτα, Ανρί Ματίς

Χωρίστηκαν σε 8 ομάδες. Κάθε πίνακας, μία ομάδα. Αυτό που τους ζήτησε η εκπαιδευτικός να κάνουν ήταν να παρατηρήσουν προσεκτικά τον πίνακα και να φτιάξουν μια ιστορία. Σε δεύτερο επίπεδο έκλεισαν τα μάτια και προσπαθούσαν να ακούσουν ήχους, να δουν πράγματα, να συναισθανθούν. Με λίγα λόγια η δασκάλα προσπάθησε να ενεργοποιήσει τη φαντασία των παιδιών.

Αναχώρηση του φτερωτού πλοίου, Βλαντιμίρ Κους

Η κάθε ομάδα παρουσίασε τον πίνακά της στις άλλες ομάδες. Όταν ολοκληρώθηκαν όλες οι παρουσιάσεις προσπάθησαν να φτιάξουν μια ιστορία που να συνδέει τον έναν πίνακα με τον άλλο. Έτσι προέκυψε ένα βιβλίο με οκτώ διαφορετικές ιστορίες φτιαγμένες από μαθητές!

Η κα. Καλούδη εξηγεί στο neakriti.gr, ότι μέσα από την όλη διαδικασία δούλευαν παράλληλα και τα μαθήματα του σχολείου.

Το παιδί με το περιστέρι, Πάμπλο Πικάσο

Για παράδειγμα:

- Ιστορία: Είχαν τον πίνακα του Βερμέερ με το κορίτσι που διαβάζει ένα γράμμα. Οι μαθητές με βάση αυτό τοποθέτησαν το χρόνο δημιουργίας τον πίνακα στην εποχή των εξερευνήσεων. Οπότε στην τάξη άρχισαν να μιλάνε για την εποχή και τους μεγάλους εξερευνητές.

- Γεωγραφία: Ως συνέχεια της Ιστορίας μελέτησαν τον παγκόσμιο χάρτη και τους δρόμους τους εμπορίου. Επίσης, έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο το εμπόριο άλλαξε τον παγκόσμιο χάρτη: άλλαξε την κοινωνική, πολιτική, οικονομική και γεωγραφική (μέσα από τις μετακινήσεις πληθυσμών) κατάσταση του κόσμου. 

- Γραμματική: Κάνανε τις ρηματικές και ονοματικές φράσεις για να βρουν τον τίτλο της κάθε ιστορίας. Τα παιδιά πρότειναν τίτλο, έγραφαν στον πίνακα κάποιες φράσεις. Κάποιες φράσεις είχαν ρήματα, άλλες (οι περισσότερες) δεν είχαν. Έτσι πρόσεξαν ότι, όταν ψάχνουμε για τίτλο συνήθως χρησιμοποιούμε ονοματική φράση.

- Σκέφτομαι και γράφω: Το δούλεψαν ενόσω έγραφαν την κάθε ιστορία.

Μετά από λίγους μήνες, η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά τι τους άρεσε περισσότερο από την διαδικασία. Οι μικροί μαθητές με μια φωνή απάντησαν "ότι δεν κάναμε μάθημα". Η νεαρή δασκάλα τότε τους εξήγησε πόσα μαθήματα έκαναν και τα παιδιά δεν το πίστευαν!

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο συγκεκριμένο Δημοτικό ανάλογες δράσεις με αυτή της κας. Κουλούδη πραγματοποιούνται και από άλλους εκπαιδευτικούς με το σχολείο να μετατρέπεται σε ένα δημιουργικό εργαστήρι όπου η φαντασία, η δημιουργικότητα και η μάθηση συμπορεύουν. Τα παιδιά μυούνται στην τέχνη από πολύ μικρή ηλικία και τα προγράμματα των εκπαιδευτικών είναι επιπέδου Γυμνασίου!

Ως επιστέγασμα η Ελευθερία Καλούδη εξηγεί ότι «στο μάθημα με τους πίνακες μπορούν να συμμετέχουν όλα τα παιδιά, ότι το μάθημα - παιχνίδι δεν έχει να κάνει με το μαθησιακό επίπεδο. Η τέχνη είναι ένα σημείο που ενώνει. Έτσι ενισχύεται η αυτοεκτίμησή τους αφού στην τέχνη δεν υπάρχει λάθος, ό,τι κι αν πουν είναι σωστό. Με το μάθημα - παιχνίδι απελευθερώνονται ακόμα και τα πιο ντροπαλά παιδάκια. Παίρνουν θάρρος και δεν ντρέπονται να εκφραστούν».

Ρεπορτάζ: Μαρία Αγαπάκη

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση