iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 22 Ιουλίου 2017
9ΧΡΟΝΟς ΛΟΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟς

Ο αγώνας για τη ζωή, του 9χρονου Λότα


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Αυτή η ιστορία θα σας συγκλονίσει. Γνωρίστε το μικρό Λότα. Είναι μόλις 9 χρονών και τρέχει σε μαραθώνιους. Ο Λότα, έχει καρκίνο . Λίγο πριν τα όγδοα γενέθλια του διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο στο κεφάλι. Στη ζωή του μπήκαν τα χειρουργεία , οι θεραπείες αλλά και το τρέξιμο!

Αγαπά να τρέχει, ζει για να τρέχει, παθιάζεται …….

Το τρέξιμο γι αυτόν είναι η θεραπεία σε ότι τον ταλαιπωρεί.

Δεν μπορεί να το κάνει πάντα, η κατάσταση της υγείας του , δεν του το επιτρέπει να τρέχει όσο συχνά θα ήθελε. Αλλά ο ίδιος στη ζωή του δεν έχει βάλει τίτλο «ο 9χρονος καρκινοπαθής»  αλλά «ο 9χρονος μαραθωνοδρόμος»!

Διαβάστε όσα ο ίδιος έχει πει σε συνέντευξη που δημοσιεύει το  www.sdna.gr .

Πόσο ζωηρή και έντονη είναι η διάθεση του να ζήσει και να κυνηγήσει τα όνειρα του.

Πόση αγωνία κουβαλά για τους γονείς του , φοβάται μην καταρρεύσουν λόγω της ασθένειας του . Πόση αγωνία έχει για τα αδέρφια του , που δεν θέλει να νοιώσουν παραμελημένα .

Κάθε του φράση είναι και ένα μάθημα ζωής .

«Διαγνώστηκα με επιθετικό καρκίνο στο κεφάλι στις 17 Οκτωβρίου 2014, δέκα ημέρες πριν από τα όγδοα γενέθλιά μου. Έπαθα σοκ και απογοητεύτηκα επειδή θα έπρεπε να παραμείνω στο νοσοκομείο αντί να επιστρέψω σπίτι. Η μητέρα μου προσπάθησα να είναι ήρεμη. Με ανακούφιση είδα ότι δεν κατέρρευσε. Στην αρχή, τουλάχιστον. Όταν πήγαμε στο παιδικό ογκολογικό νοσοκομείο, έγινε ράκος. Το παιδί της είχε καρκίνο στον εγκέφαλο και ζητούσε βοήθεια από αγγέλους για να με προστατέψουν. 

Η πρώτη εμπειρία μου με το τρέξιμο ήταν στο Xterra Trail Run National Fun Kids τον Σεπτέμβριο του 2012. Ο μπαμπάς μου έτρεξε δέκα χιλιόμετρα εκείνη την ημέρα. Εγώ ήμουν περίπου έξι χρόνων και αποφάσισα να αρχίσω για να κάνω παρέα στο μπαμπά μου. Στην αρχή έτρεχε μαζί του στις προπονήσεις. Ήμουν πάντα η μικρή σκιά πίσω του.

Πάντα μου άρεσε το τρέξιμο, αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσα να κάνω μαραθώνιο. Ένα βράδυ, το 2014, ήρθε στο δωμάτιό μου και μου είπε ότι θα ήθελε την επόμενη να τρέξει μαζί μου στον μαραθώνιο. «Δεν υπάρχει περίπτωση» μου απάντησε. Τον παρακάλεσα, έβαλα τα κλάματα. Σκέφτηκε ότι είμαι τρελός. 

Μετά τον πρώτο ημιμαραθώνιο «κόλλησα». Το αγάπησα. Κάθε φορά που τερματίζω σε έναν αγώνα, αρχίζω να σκέφτομαι τον επόμενο. Οι γονείς μου κάνουν πλάκα και μου λένε ότι αυτοί οι αγώνες κοστίζουν χρήματα. Δεν γίνεται να πηγαίνω να τρέχω κάθε μήνα. «Έχω κρατήσει λεφτά στον κουμπαρά μου» τους απαντάω. Μόνο δύο δολάρια είχα στην άκρη! 

Νομίζω πως βρίσκω κουράγιο να τρέχω από το ίδιο το τρέξιμο. Μου προσφέρει ηρεμία αυτό. Τρέχω συνήθως στη φύση και μου αρέσουν οι ήχοι της. Πιστεύω πολύ και στον Θεό και προσεύχομαι. Πολλές φορές, βέβαια, αναρωτιέμαι για ποιο λόγο ο Θεός δεν παίρνει μακριά από το κεφάλι μου τον καρκίνο, αλλά προσπαθώ να είμαι πιστός. Πολλές φορές αναρωτιέμαι φωναχτά πως επιλέγεγεται κάποιος για να έχει καρκίνο. Ποιος επέλεξε ένα παιδί; Πιστεύω, βέβαια, ότι ίσως για κάποιο λόγο επιλέχθηκα εγώ. Μέσα από την πίστη, την οικογένειά μου, τους φίλους μου και την αγάπη βρίσκω θάρρος. «Μαζί μπορούμε» είναι αυτό που λέω σε όλους. 

Για τους μαραθώνιους προπονούμαι με τον μπαμπά μου και την 11χρονη αδερφή μου, η οποία επίσης τρέχει. Αυτό που μου αρέσει είναι να πηγαίνω να αγοράσω καινούργια παπούτσια για το τρέξιμο. Και, επίσης, έχω κόψει και τα πολλά γλυκά, που μου έκαναν κακό. ΑΓΑΠΩ τις μπανάνες. Προετοιμάζομαι τρώγωοντας μπανάνες. 

Θα ήθελα να πως σε όλα τα παιδιά που έχουν καρκίνο ή άλλη αρρώστια ή γενικά έχουν κάποιο πρόβλημα να μην το αφήσουν να επηρεάσει τη ζωή τους. Και στους γονείς θα έλεγα, αν έχουν και άλλα παιδιά, να μην τα παραμελήσουν. Όλη η οικογένειά μου παλεύει μαζί με εμένα, και τα πέντε αδέρφια μου και οι γονείς μου. Ξέρω ότι πολλές φορές είναι ανυπόφορο. Δεν θα ήθελα, όμως, οι γονείς μου να ασχολούνται μόνο μαζί μου και να παραμελούν όλους τους άλλους. Είναι πολύ σκληρό, αλλά και εγώ που έχω καρκίνο δεν θέλω να νιώσω ότι δημιουργώ πρόβλημα στην οικογένειά μου. Τα παιδιά είναι έξυπνα, να το ξέρετε. Κι αν έχετε πρόβλημα, να ζητάτε βοήθεια. Να μην τα παρατάτε ποτέ. Εσείς θα νικήσετε! 

Θα ήθελα να καταφέρουν οι γιατροί και αυτοί που κάνουν τις έρευνες να βρουν μια θεραπεία για τον καρκίνο στο κεφάλι. Ο εγκέφαλος είναι πολύ ευαίσθητο όργανο και δεν μπορώ να κάνω συνέχεια χειρουργεία. Μπορεί μετά από κάποιο να μην ξυπνήσω. Θέλω να συνεχίζω τη ζωή μου, να κάνω αυτά που αγαπώ και να βοηθήσω και άλλους με την ιστορία μου. Το τρέξιμο είναι το πάθος μου. Ελπίζω όσοι διαβάσουν την ιστορία μου να αποκτήσουν έναν κίνητρο, να αρχίσουν να τρέχουν, να απολαμβάνουν τη φύση. Επόμενος στόχος μου είναι να τρέξω 50 μίλια και μετά 100. Έχω μεγάλα όνειρα. Υπάρχει καιρός για όλα. Προς το παρόν είμαι μικρός και κάνω μικρά βήματα». 

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση