iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 25 Ιουλίου 2017
ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ

Γιατί δεν μπορούμε να αντισταθούμε στους πειρασμούς


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Σε μία ενδιαφέρουσα έρευνα προχώρησαν οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου στο Τορόντο, προσπαθώντας να βρουν απαντήσεις για το τι είναι αυτό που μειώνει τις αντιστάσεις του ανθρώπου απέναντι στους πειρασμούς και αυξάνει τα ελαττώματά του.  

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη κλήθηκαν να καταστείλουν τα συναισθήματα τους ενώ έβλεπαν μια συνταρακτική ταινία που τους αναστάτωνε. Οι επιστήμονες προσπάθησαν να τους φέρουν σε τέτοια ψυχολογική κατάσταση ώστε να εξαντληθεί πλήρως η αυτοσυγκράτηση τους. Την ίδια στιγμή αυτοί τους αξιολογούσαν κατά πόσο κατάφερναν να καταστέλλουν τα συναισθήματα τους, σε μια κλίμακα από 1 έως 9.

Στη συνέχεια, τους υπέβαλαν σε ένα τεστ όπου ο εθελοντής έπρεπε να κατονομάζει το χρώμα τυπωμένων λέξεων. Για παράδειγμα να λέει κόκκινο όταν διαβάζει τη λέξη «πράσινο», που είναι όμως τυπωμένη με κόκκινα γράμματα. Το συγκεκριμένο τεστ απαιτεί σημαντικές ικανότητες αυτοελέγχου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές που κατάφερναν περισσότερο να καταστέλλουν τα συναισθήματα τους στην πρώτη δοκιμασία, είχαν φτωχότερη απόδοση στο τεστ, γεγονός που δείχνει, ότι χρησιμοποίησαν τις περισσότερες δυνάμεις αυτοελέγχου που είχαν, για να μην κλάψουν κατά τη διάρκεια της ταινίας.

Κατά τη διάρκεια του τεστ οι επιστήμονες έκαναν εγκεφαλογράφημα στους συμμετέχοντες προκειμένου να δουν την κινητικότητα του εγκεφάλου εκείνη τη στιγμή. Υπό κανονικές συνθήκες όπως λένε, όταν ένα άτομο δεν καταφέρνει να πετύχει το στόχο, να διαβάσει δηλαδή τη λέξη αντί να λέει το χρώμα των γραμμάτων, τότε παρατηρείται μια αυξημένη δραστηριότητα στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου που ονομάζεται πρόσθιο τμήμα της αύλακας του προσαγωγείου. Η εγκεφαλική αυτή δομή, προειδοποιεί το άτομο ότι βρίσκεται εκτός των στόχων του.

Διαπίστωσαν λοιπόν, ότι οι εθελοντές που είχαν καταστείλει όσο περισσότερο μπορούσαν τα συναισθήματα τους την ώρα που έβλεπαν την ταινία, είχαν πιο αδύναμη δραστηριότητα στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου τους κατά τη διάρκεια του τεστ.  

Γι' αυτό κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, όταν ένα άτομο εξαντλεί τις δυνάμεις του εγκεφάλου του για αυτοέλεγχο σε μια κατάσταση που απαιτεί πειθαρχία, όταν ακολουθεί μια ακόμα κατάσταση που επίσης απαιτεί πειθαρχία, τότε ο εγκέφαλος του δεν έχει τις ίδιες δυνάμεις για να αντεπεξέλθει.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση