iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2017
ΤΡΑΠΕΖΑ ΜΟΝΗΣ ΤΟΠΛΟΥ-ΜΠΕΤΕΙΝΑΚΗΣ

«Έφυγε» ο αγιογράφος Μανώλης Μπετεινάκης


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Την τελευταία του πνοή άφησε αιφνίδια, το βράδυ της Τρίτης,  σε ηλικία 69 ετών ο διακεκριμένος ηρακλειώτης αγιογράφος Μανώλης Μπετεινάκης. Μόλις το περασμένο Σάββατο εγκαινιάστηκε έκθεσή του  στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ισάακ, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας,  που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα και τη συνεργασία της Περιφέρειας Κρήτης και στην οποία  ο εκλιπών δεν παραβρέθηκε. Στην Ελλάδα τον κράτησε πρόβλημα υγείας  για το οποίο νοσηλευόταν σε νοσοκομείο των Αθηνών έως και χθες το βράδυ.


Ποιος ήταν

1946: Γεννιέται στο Ηράκλειο Κρήτης.1962: Ξεκινά τη μαθητεία του στην αγιογραφία στο εργαστήρι του αγιογράφου Παπα-Γιώργη Μανουσάκη.1965: Εργάζεται ως βοηθός του αγιογράφου Γεωργίου Φιλιππάκη στην ιστόρηση του Ι. Ν. Αγ. Δημητρίου Αιγίνης.1969: Ανοίγει δικό του εργαστήρι στο Ηράκλειο και εργάζεται ως ανεξάρτητος πλέον αγιογράφος αναλαμβάνοντας αναθέσεις από ιδιώτες και από τις εκκλησιαστικές αρχές.1975: Του ανατίθεται το πρώτο τοιχογραφικό σύνολο για το παρεκκλήσι Αγ. Ιωάννου του Ερημίτη Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας (με βοηθούς τον Μ. Βασιλάκη και τον Ν. Κρητικό).1975 -1990: Τοιχογραφικά σύνολα αυτής της περιόδου, μεταξύ άλλων στους Ι .Ν. Παναγίας της Φανερωμένης Παχιάς Άμμου, Αγ. Θεοδώρων και Αγ. Δημητρίου Ησυχαστηρίου Ηρακλείου, Άξιον Εστί Ιεράπετρας (με συνεργάτη τον Μ. Σταυρουλάκη), Αγ. Γεωργίου Πόρου και σε Ι. Ναούς του Κάτω και Άνω Χωριού Ιεράπετρας. Παράλληλα, αναλαμβάνει και φορητές εικόνες τέμπλων μεταξύ άλλων για τους Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Σητείας, Άξιον Εστί Ιεράπετρας, και Αγ. Νικολάου στη ναυτική βάση Σητείας και Αγίας Φωτεινής Ιεράπετρας. Του ανατίθεται η ιστόρηση της Τράπεζας Ι. Μονής Τοπλού με την τεχνική της νωπογραφίας. Αρχίζει δοκιμές και το 1987 ξεκινά την εργασία στην Τράπεζα της Ι. Μονής.1990-2000: Ολοκληρώνει το έργο της ιστόρησης στην Τράπεζα της Ι. Μονής Τοπλού (1994). Παράλληλα, φιλοτεχνεί φορητές εικόνες τέμπλου μεταξύ άλλων για τον Ι. Ν. Ευαγγελίστριας Σητείας, και τον Ι. Ν. Μεταμορφώσεως Αρκαλοχωρίου, ενώ αρχίζει την ενασχόληση του με την τέχνη του Ψηφιδωτού. Ψηφιδωτά έργα του αυτής της δεκαετίας (με τη συνεργασία της Μ. Κουμάνοβα) βρίσκονται στον Ι .Ν. Αγ. Νικολάου στη ναυτική βάση Σητείας, και στην Ι. Μονή της Παναγίας Παντάνασσας.2000 έως σήμερα: Εργάζεται φιλοτεχνώντας τοιχογραφικά σύνολα, με πρόσφατο αυτό στον Ι. Ν. Παναγίας της Ελεούσας, Ιεράπετρας (με συνεργάτη τον Κ. Νούλανς), και στον Ι. Ν. Αγ. Αικατερίνης Σητείας (με συνεργάτη τον Ν. Βισκαδουράκη), ενώ συνεχίζει να δουλεύει ψηφιδωτά και έργα φορητών εικόνων όπως για τα τέμπλα των Ι. ναών Αγ. Άννας Σητείας, Πέτρου και Παύλου Άρβης, Εσοδίων στο χωριό Χουμέρι και Προφήτη Ηλία στο χωριό Παπαγιαννάδες Σητείας.


Πως όριζε ο ίδιος την τέχνη του

Η εικονογραφία της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας είναι η τέχνη, η οποία διαμορφώθηκε και ασκήθηκε στο Βυζάντιο με τη μορφή κυρίως της τοιχογραφίας (νωπογραφίας), της Ψηφιδογραφίας, της μικρογραφίας και των φορητών εικόνων. Απηχούσε στα ιδεώδη της Ορθοδοξίας και χρησιμοποιήθηκε για την αγιογράφηση και την ανάδειξη των ιερών ναών, συμβάλλοντας άριστα στην κατανόηση των τελουμένων μέσα σ' αυτούς. Η πάντιμος αυτή τέχνη, είναι από την ίδια τη φύση της, μια τέχνη ιερή και λειτουργική, αφού απεικονίζει άγια πρόσωπα και άγια γεγονότα. Η κάθε εικόνα δεν είναι μια απλή θρησκευτική ζωγραφιά αλλά μια αγιογραφία, που εκφράζει τα δόγματα και τη διδασκαλία της Εκκλησίας με σαφήνεια και ακρίβεια, όσο και ο λόγος της. Η ιερή αυτή τέχνη, δεν έχει σκοπό μόνο το διάκοσμο του ναού, αλλά κυρίως να αναζωγραφίζει, να μεταγράφει και να μεταφέρει αυτούσια τη μορφή του Ιησού Χριστού και των αγίων Του, για να φέρει τον πιστό σε προσωπική σχέση και επαφή μαζί τους. Οι ιερές εικόνες κατά τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό, είναι η γλώσσα των αγραμμάτων. Αποτελούν θεολογία που εκφράζεται με σχήματα και χρώματα, παρουσιάζουν την ίδια την εικόνα του "μέλλοντος αιώνος" και βοηθούν τα σωματικά μάτια να προσεγγίσουν το μυστήριο της θείας οικονομίας. Η λειτουργική εικόνα δεν είναι μία ζωγραφιά που γίνεται για να τέρπει αισθητικά τους οφθαλμούς μας, ή απλά για να μας θυμίζει τα άγια πρόσωπα, αλλά μέσα από αυτά μας υψώνει απ' το φθαρτό αυτό κόσμο και μας μεταφέρει στο χώρο της βασιλείας του Θεού. Το κάλλος στη λειτουργική ζωγραφική είναι κάλλος πνευματικό και όχι σαρκικό. Η τέχνη αυτή είναι νηστευτική, σοβαρή, λιτή, απέριττη, χωρίς μάταιες επιδείξεις σε αντίθεση με την τέχνη της Δύσεως που είναι ανθρωπόμορφη και αντιπνευματική. Οι παραδοσιακές λιτές βυζαντινές ορθόδοξες εικόνες δεν θέλγουν και φαίνονται δύσμορφες και απόκοσμες στον άνθρωπο που διακατέχεται από το πνεύμα του κόσμου τούτου.[...]

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση