iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
ΕΚΛΟΓΕΣ - ΚΑΛΠΗ - ΨΗΦΟΣ - ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ

Πού και πώς ψηφίζουμε - Το ψυχογράφημα των εκλογέων


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Η ώρα της κάλπης φτάνει και ως εκ τούτου οι Έλληνες πολίτες καλούνται την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, συμμετέχοντας για άλλη μια φορά στις βουλευτικές εκλογές.

Στην τελική ευθεία, για την ομαλή διενέργεια των εκλογών σε ολόκληρο το νησί της Κρήτης και τη γρήγορη μετάδοση των αποτελεσμάτων, βρίσκεται και ο εκλογικός μηχανισμός της Περιφέρειας Κρήτης, που δηλώνει πανέτοιμη.

Συνολικά ο αριθμός του εκλογικού σώματος στην περιφέρεια Κρήτης ανέρχεται σε 530.287 εκλογείς και ο αριθμός των εκλογικών τμημάτων στα 1.149, οι εκλογείς του άρθρου 27 (στρατιωτικοί κ.λπ.) στις 3.125, οι ετεροδημότες που ψηφίζουν στην Κρήτη στα 1.186 άτομα, ενώ οι ετεροδημότες εκλογείς περιφέρειας που ψηφίζουν εκτός Κρήτης στις 6.960. Από χθες μάλιστα Παρασκευή το εκλογικό υλικό (σάκοι) ξεκίνησε να παραδίδεται στους Δήμους και στη συνέχεια στους δικαστικούς αντιπροσώπους, προκειμένου να είναι όλα έτοιμα την ώρα της κάλπης.


Πώς ψηφίζουμε

Οι εκλογές αυτές γίνονται με λίστα, καθώς το διάστημα από τις προηγούμενες εκλογές είναι μικρότερο από 18 μήνες. Ως εκ τούτου, οι ψηφοφόροι επιλέγουν μόνο το ψηφοδέλτιο με το κόμμα που επιθυμούν, χωρίς να βάλουν σταυρούς προτίμησης στους υποψήφιους βουλευτές. Εντούτοις, ψηφοδέλτια με σταυρό προτίμησης δεν προσμετρούνται ως άκυρα.

Σε επίπεδο χώρας τώρα, με βάση τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, το εκλογικό δικαίωμα μπορούν να ασκήσουν συνολικά 9.836.997 Έλληνες πολίτες, εκ των οποίων 4.763.084 άνδρες και 5.073.913 γυναίκες. Από αυτούς ψηφίζουν για πρώτη φορά 116.745, από τους οποίους οι 108.636 είναι νέοι 18 και 19 ετών και οι 8.109 είναι νέοι εκλογείς από πολιτογραφήσεις. Το εκλογικό σώμα αυτών των εκλογών είναι μεγαλύτερο κατά 28.237 ψηφοφόρους σε σύγκριση με τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά μικρότερο κατά 13.805 ψηφοφόρους σε σχέση με τις εκλογές του Μαΐου 2012.


7 με 7

Οι κάλπες ανοίγουν στις 7 το πρωί και κλείνουν στις 7 το απόγευμα. Οι ψηφοφόροι προσέρχονται στο κατάστημα της ψηφοφορίας με την αστυνομική ταυτότητά τους ή τη σχετική προσωρινή βεβαίωση της αρμόδιας Αρχής ή το διαβατήριό τους ή την άδειας οδήγησης ή το ατομικό βιβλιάριο υγείας όλων των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ αποδεκτά είναι τυχόν "κομμένα" δελτία αστυνομικής ταυτότητας.

Σημειώνεται πως, για την εξυπηρέτηση των πολιτών, ανοιχτά θα είναι το σαββατοκύριακο τα γραφεία ταυτοτήτων και διαβατηρίων των Αστυνομικών Υπηρεσιών όλης της χώρας.

Ωστόσο, όσον αφορά το καιρικό σκηνικό των εκλογών, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, το βράδυ της Κυριακής αναμένεται κακοκαιρία σε πολλές περιοχές της χώρας μεταξύ των οποίων και στην Κρήτη.


Η ψυχολογία της κάλπης

Μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση, η τρίτη μέσα σε διάστημα μόλις 9 μηνών, με τον ελληνικό λαό προβληματισμένο όσο ποτέ άλλοτε, είναι προ των πυλών, λοιπόν, έχοντας χαρακτηριστικά τα οποία δίνουν το προφίλ του Έλληνα ψηφοφόρου αλλά και πολιτικού διαχρονικά, παρά τα σημάδια της κρίσης που έχουν χαράξει βαθιά τις συνειδήσεις, την κοινωνία και το σύστημα. Οι περισσότεροι από τους εκλογείς εμφανίζονται χαμένοι στο πολιτικό κενό, θυμωμένοι, έτοιμοι να τιμωρήσουν και σε καμιά περίπτωση να επιβραβεύσουν τους πολιτικούς και τα κόμματα, με πολλούς να δηλώνουν ότι δε θα πάνε στην κάλπη ή ότι δεν έχουν αποφασίσει ακόμα τι θα ψηφίσουν. Αυτό δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει, εκτός ίσως από το γεγονός ότι σε αυτήν την αναμέτρηση το φαινόμενο εμφανίζεται σε πιο μεγάλη κλίμακα, δεδομένων των συνθηκών.  


Αμέτοχος στην ευθύνη

Πίσω από αυτή την τάση κρύβεται ένα βασικό χαρακτηριστικό του Έλληνα, όχι μόνο ως πολιτικό ον, το οποίο δεν είναι άλλο από το ότι αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι τη συμμετοχή σε κάθε είδους ανάληψη ευθύνης για μια κατάσταση. Η επιλογή ή αδυναμία ή και τα δυο αυτά μαζί στοιχεία του Έλληνα δίνουν, σύμφωνα με τον κλινικό ψυχολόγο κ. Νίκο Παπανικολάου, το προφίλ του ψηφοφόρου, ο οποίος λατρεύει μεν τα πανηγύρια, του αρέσει να ακολουθεί τον πρώτο, να είναι μαζί με το πλήθος, όχι όμως και να συμμερίζεται το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί. Ο ίδιος μάλιστα έσπευσε να μας θυμίσει και μια φράση του 32ου προέδρου των ΗΠΑ Φραγκλίνου Ρούζβελτ, ότι «το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι το σωστό. Το αμέσως επόμενο το λάθος. Το χειρότερο, όμως, είναι να μην κάνεις τίποτα».


Η οικογένεια

Ο Έλληνας ψηφοφόρος κάνει την επιλογή του συνήθως οικογενειοκρατικά, ακόμα και τώρα, ανάλογα με το πολιτικό προφίλ της οικογένειάς του. Και αν μοιάζει αυτό σχήμα οξύμωρο, με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα που ψήφισαν ολόκληρα χωριά και πόλεις στην Κρήτη έχει καταποντιστεί, η απάντηση είναι εύκολο να δοθεί με όρους πολιτικούς, αφού σύσσωμο σχεδόν το εκλογικό σώμα έχει μετακινηθεί στο ΣΥΡΙΖΑ. Ή τουλάχιστον είχε κάνει κάτι τέτοιο στις πρόσφατες αναμετρήσεις.


Νικητές

Ως λαός αγαπάμε τους πρώτους. Είναι αυτοί που θυμόμαστε περισσότερο, εκείνους τους οποίους ακολουθούμε μαζί με το πλήθος. Και φυσικά λατρεύουμε το να είμαστε μαζί με το νικητή και να νιώθουμε ότι μοιραζόμαστε μαζί του τις δάφνες. Το στερεότυπο του Έλληνα ψηφοφόρου είναι ότι πάντα νιώθει αδικημένος, ότι είναι έντιμος και ηθικός, ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ψεύτες και βουτηγμένοι στη διαπλοκή. Ποτέ όμως δεν αναγνωρίζει ότι και ο ίδιος έχει το μερίδιό του στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το πελατειακό κράτος, είτε αν είναι ευνοημένος με ρουσφέτια είτε αν έκανε τα... στραβά μάτια. Και φυσικά χρειάζεται το ψέμα για να ξεχνιέται, κάτι που γνωρίζουν καλά οι πολιτικοί και το εκμεταλλεύονται. Μαζί βεβαίως με τη μνήμη... χρυσόψαρου, την οποία πρέπει να υπερηφανεύεται ότι διαθέτει - πολιτικά τουλάχιστον - ο Έλληνας.


Οι σωτήρες

Από τα πλέον αξιοσημείωτα, σύμφωνα με τον κλινικό ψυχολόγο κ. Ν. Παπανικολάου, είναι ότι πάντα περιμένει το σωτήρα και τον ερχομό του, είτε αυτός είναι ντόπιος, ο βουλευτής του τόπου του, είτε ο ηγέτης του κόμματος, είτε ο Ευρωπαίος ή ξένος που θα τον σώσει. Είτε αυτός είναι ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, είτε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα, είτε ο Ρώσος ηγέτης, Βλαντιμίρ Πούτιν. Η πρόσφατη - και όχι μόνο - ιστορία άλλωστε αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Φυσικά, αυτές οι αδυναμίες δεν περνούν απαρατήρητες από τους πολιτικούς, οι οποίοι στην πλειονότητά τους, σύμφωνα με τον κ. Παπανικολάου, είναι πιο ευφυείς από το μέσο ψηφοφόρο. Με λίγη βοήθεια από το επικοινωνιακό επιτελείο μπορεί να γίνει εύκολα το θαύμα.


Η «ελπίδα»

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη που έπιασε τον παλμό του κόσμου, ο οποίος ήθελε ένα και μόνο πράγμα: την ελπίδα. Έτσι, το σύνθημα "η ελπίδα έρχεται" μετατράπηκε σε προπομπό της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, προσφέροντάς του την εξουσία.


Πανηγύρια

Μπορεί τα τελευταία χρόνια οι εκλογικές αναμετρήσεις να μη συνοδεύονται από μεγάλους θριάμβους και πανηγύρια όπως σε παλιότερα χρόνια, όμως ο χορός πάντα καλά κρατεί έξω από τα επιτελεία των νικητών την Κυριακή το βράδυ μόλις ξεκαθαρίσει το αποτέλεσμα. Ο λόγος δεν είναι ότι είμαστε για τα... πανηγύρια, αλλά ότι μας αρέσει να νιώθουμε και εμείς λίγο ως νικητές. Άσχετα ότι, μόλις σβήσουν τα φώτα της γιορτής και αρχίσουν τα δύσκολα, βγάζουμε την... ουρά μας απ' έξω. Εξαίρεση ίσως αποτελούν τα πανηγύρια για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, καθώς το ξέσπασμα του Έλληνα στις πλατείες και τους δρόμους ήταν μια έκφραση "ξεσπαθώματος" απέναντι στους... κακούς Ευρωπαίους δανειστές που δεν κατανοούν τα δίκαια του λαού μας.


Ανωριμότητα

Ο Έλληνας όμως δείχνει, εκτός των άλλων, και έντονα χαρακτηριστικά πολιτικής ανωριμότητας, κάτι που αποκρυσταλλώνεται στις δημοσκοπήσεις, με μια έντονη ανειλικρίνεια απέναντι τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους. Όσο για την απαξίωση της πολιτικής, η οποία προσλαμβάνει σε αυτήν την αναμέτρηση την μορφή της πρόθεσης αποχής από τη διαδικασία των εκλογών, έχει μια μάλλον αυτονόητη εξήγηση, την οικονομική κρίση. Όταν ο πολίτης ζει μέσα στην κατήφεια, την κατάθλιψη και την ανεργία, όταν κάθε οικογένεια αντιμετωπίζει πια οικονομικά προβλήματα, το τελευταίο πράγμα που την απασχολεί είναι η πολιτική, με άμεσο αποτέλεσμα την απαξίωση των εκφραστών της αλλά και του συστήματος.

Μαρία Αντωνογιαννάκη, Σταύρος Μουντουφάρης

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση