iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΑΡΑΒΑΝ

Οι "βουβές" εκλογές του Σεπτέμβρη


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Δύο βδομάδες και... κάτι ψιλά μένουν ακόμη έως την Κυριακή των εκλογών και τα πράγματα συνεχίζουν να μην ξεκαθαρίζουν. Υπάρχουν ακόμη πολλά ανοιχτά ζητήματα ως προς τη δύναμη των κομμάτων, καθώς είναι ίσως η πρώτη αναμέτρηση που δεν έχει ξεκαθαρίσει δύο βδομάδες πριν τις εκλογές τουλάχιστον ποιο θα είναι το πρώτο κόμμα - τελευταία φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο ήταν στις εκλογές του 2000, όπου ουδείς μπορούσε να προβλέψει με ασφάλεια το νικητή, κάτι που επαληθεύτηκε με το απίστευτο θρίλερ που ακολούθησε με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

του Γιώργου Ψαρουλάκη

Τον Ιανουάριο όλοι γνωρίζαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος, όπως και στις τελευταίες ευρωεκλογές, ενώ και στις εκλογές του 2012 ελάχιστοι ήταν εκείνοι που αμφέβαλλαν ότι η Ν.Δ. θα είναι πρώτο κόμμα - το εύρος της νίκης ήταν αυτό που συζητούσαμε. Σήμερα όμως τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων φέρνουν τα δύο κόμματα "στήθος με στήθος" κι ακόμη κι αν δεχτούμε ότι και αυτήν τη φορά υπάρχει bias ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ, και πάλι η διαφορά είναι στο πλαίσιο του στατιστικού λάθους.

Αλλά και πέραν της πρωτιάς - που "παίζεται" μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. - από την τρίτη θέση και κάτω γίνεται... χαμός! Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά πέντε (!) κόμματα μπορούν να βρεθούν σε οποιαδήποτε θέση, από την τρίτη έως την έβδομη, ανάλογα με τις παρορμήσεις του εκλογικού σώματος. Επίσης, υπάρχουν τουλάχιστον δύο ακόμη πολιτικοί σχηματισμοί που ελπίζουν βάσιμα ότι θα εισέλθουν στη Βουλή! Δηλαδή, υπό όρους, μπορούμε να δούμε ακόμη και μια... εννιακομματική Βουλή!

Και αυτό δεν είναι καθόλου ήσσονος σημασίας, καθώς όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι η επόμενη Βουλή θα βγάλει κυβέρνηση με περισσότερα του ενός κόμματα, δηλαδή κυβέρνηση συνεργασίας. Οπότε το ποια κόμματα θα μπουν στη νέα Βουλή και με πόσες έδρες, θα δώσει και τον τόνο στις κυβερνήσεις συνεργασίας που θα σχηματιστούν.

Ας δούμε λοιπόν όλα τα σενάρια, τουλάχιστον αυτά που έχουν μια... εσάνς λογικής (αφού υπάρχουν και τα εντελώς απίθανα έως αδύνατα). Σήμερα θα κάνουμε την πρώτη ανάλυση, ως προς το "πού θα κριθούν οι εκλογές". Αύριο θα σας δώσουμε μια εικόνα των πιθανών εκλογικών αποτελεσμάτων, εκτιμώντας τη δύναμη των κομμάτων, και με αυτή τη βάση θα δούμε τις πιθανές συνεργασίες.  


Πού θα κριθούν οι εκλογές

Όπως σημειώσαμε ήδη, το θέμα της πρωτιάς παραμένει ανοιχτό. Αν και οι περισσότερες εκτιμήσεις και οι δημοσκοπήσεις δίνουν το ΣΥΡΙΖΑ μπροστά με βραχεία κεφαλή, η αλήθεια είναι ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να προδικάσουμε το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών.

Για μία σειρά από παράγοντες, τους οποίους μπορούμε να αναφέρουμε επιγραμματικά:

- Το ποσοστό της αποχής θα είναι ιδιαίτερα καθοριστικό. Ποιοι θα πάνε να ψηφίσουν και ποιοι δε θα κάνουν τον κόπο; Πόσο μεγάλη είναι η απογοήτευση μεταξύ των ψηφοφόρων κυρίως των λεγόμενων "αντιμνημονιακών" κομμάτων μετά την υπογραφή και ψήφιση του τρίτου μνημονίου; Πόσος κόσμος θα κινητοποιηθεί για να ψηφίσει σε μια εκλογική διαδικασία που μοιάζει αχρείαστη και περιττή και δίχως καν ουσιώδες διακύβευμα; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα μας δώσουν τη δυνατότητα να εκτιμήσουμε τι ακριβώς μπορούμε να περιμένουμε από την κάλπη.

- Ποια θα είναι η επιτυχία και η αποδοχή της Λαϊκής Ενότητας του Λαφαζάνη. Οι δημοσκοπήσεις τη δίνουν χαμηλά - συνήθως μεταξύ 3 και 5%. Εάν επαληθευτεί αυτό το ποσοστό, τότε σχεδόν σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα - αφού από αυτήν και μόνο τη δεξαμενή, καθώς και τους ΑΝ.ΕΛ., αντλεί το κόμμα του Λαφαζάνη. Αν πάει πάνω από 6-7%, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ... κινδυνεύει. Δηλαδή, μπορεί η Λαϊκή Ενότητα να μην έχει τη δυνατότητα για να κάνει μια "εντυπωσιακή" εμφάνιση σε αυτή τη φάση, ωστόσο αποτελεί τον απόλυτο ρυθμιστή της εκλογικής αναμέτρησης.

- Πώς θα επιδράσει στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ η απογοήτευση από την αλλαγή πλεύσης, το "χαντάκωμα" του "όχι" του δημοψηφίσματος και η υπογραφή μνημονίου. Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε διακηρύξει ούτε έξοδο από το ευρώ, ούτε κάποια εντυπωσιακή αλλαγή στο καθεστώς των μνημονίων, είχε γίνει η έκφραση της αντίθεσης στα μνημόνια - και βεβαίως κατ' επανάληψη είχε διακηρύξει ότι δε θα υπογράψει μνημόνια. Το ότι εντέλει... υπέγραψε, μάλλον δε θα καθίσει καλά σε πολλούς ψηφοφόρους του.

- Πώς θα επιδράσει η δραματική κατάσταση στην οποία έφεραν την αγορά τα capital controls. Γύρω στους 30.000 υπολογίζονται οι νέοι άνεργοι, πολύ περισσότεροι είναι εκείνοι που "έφαγαν" περικοπές, αναγκαστικές άδειες και μετατροπή συμβάσεων, χιλιάδες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται επί ξύλου κρεμάμενες και γενικώς η κατάσταση είναι τρομακτική. Υπάρχουν δηλαδή 300.000-400.000 άνθρωποι που επλήγησαν αρκετά έως πολύ σοβαρά από αυτήν την κατάσταση και η ψήφος των οποίων θα είναι καθοριστική για την έκβαση του αποτελέσματος.

- Ποιος θα "κερδίσει" από τα ντιμπέιτ. Καθώς ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα πάνε να ψηφίσουν έχοντας παρακολουθήσει όλη την προεκλογική δραστηριότητα, οι δύο εμφανίσεις των πολιτικών αρχηγών (στη μία θα είναι μόνο οι "μονομάχοι" Τσίπρας-Μεϊμαράκης, εφόσον βεβαίως δε "σκαλώσει" κάτι) στην τηλεοπτική μάχη θα έχουν μεγάλη σημασία και ενδέχεται αυτός που θα κερδίσει τις εντυπώσεις να κερδίσει και ένα αποφασιστικό για το εκλογικό αποτέλεσμα μέρος των ψηφοφόρων.


Τα "πολιτικά" ζητήματα

Ωστόσο, υπάρχουν ταυτόχρονα και μια σειρά από πολιτικά ζητήματα, που αναμένεται να παίξουν σοβαρό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα.

- Ποια κόμματα θα μπουν στη Βουλή και πόσο θα "φάνε" οι μικροί; Δύο κόμματα που θα μάζευαν μαζί ένα 2,5% ίσως, το ΚΙΔΗΣΟ και το ΛΑΟΣ, δεν κατεβαίνουν στις εκλογές. Η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη μετά από δύο δεκαετίες και πλέον στο περιθώριο της πολιτικής ζωής πλέον διεκδικεί... είσοδο στη Βουλή, έστω και ως ύστατη πράξη "τρολαρίσματος" των ψηφοφόρων. Οι ΑΝ.ΕΛ. φαίνεται να μένουν εκτός, αλλά ουδείς μπορεί να αποκλείσει κάποια έκπληξη της ύστατης ώρας.

- Αν θα υπάρξουν ψηφοφόροι που θα δώσουν σημασία στις εξαγγελίες και τα προγράμματα των κομμάτων. Βεβαίως, μετά την ψυχρολουσία που αποτέλεσαν τα 18 σημεία του Σαμαρά (εκ των οποίων υλοποιήθηκε... το ένα) και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του Τσίπρα (από το οποίο... υλοποιήθηκαν το άνοιγμα της ΕΡΤ και η επαναπρόσληψη των καθαριστριών) δε νομίζω να υπάρχουν πλέον πολλοί ψηφοφόροι που θα δώσουν ιδιαίτερη σημασία στα προγράμματα των κομμάτων και στο τι αυτά εξαγγέλλουν. Περισσότερο θα μετρήσει (ξανά...) το θυμικό, οι πρόσφατες παραστάσεις, οι προσωπικότητες των επικεφαλής των κομμάτων κ.λπ.

- Πόσο θα "περάσει" στον κόσμο ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης μπορεί να ξεκίνησε τη θητεία του ως "προσωρινός" έως την εκλογή νέου αρχηγού και να παρέμεινε στη θέση του λόγω δυστοκίας συμφωνίας σε πρόσωπο κοινής αποδοχής για την ηγεσία της Ν.Δ. και εν αναμονή σύντομων εκλογών. Ωστόσο, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, έχει τη "χρυσή ευκαιρία" να κάνει τη διαφορά. Παρότι θεωρείται άνθρωπος που λειτουργεί καλύτερα εντός του κομματικού μηχανισμού, βγάζει ως αρχηγός μια προσιτή εικόνα ενός ανθρώπου "της διπλανής πόρτας", τον οποίο μπορεί να εμπιστευτεί ένας ψηφοφόρος. Μάλιστα, φαίνεται να έχει ιδιαίτερο "γκελ" στις ηλικίες άνω των 55 (που είναι ένα σεβαστό μέρος του εκλογικού σώματος). Αν μπορέσει να πείσει και αρκετούς νεότερους, μπορεί να ενισχύσει τα ποσοστά της Ν.Δ.

- Πόση επίδραση θα έχει στη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ η φυγή των πλέον μαχητικών στελεχών του. Δε μιλάμε για τους βουλευτές και τους προβεβλημένους, αυτοί είναι απλώς η βιτρίνα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε εκατοντάδες μεσαία στελέχη, στην ουσία όλο τον οργανωτικό πυρήνα του, τους ανθρώπους που έτρεχαν, οργάνωναν, συμμάζευαν, έκαναν δουλειά βάσης και γενικώς ήταν ζωτικής σημασίας για την επιτυχία του κόμματός του. Αυτοί οι άνθρωποι πήγαν στη Λαϊκή Ενότητα και παρότι δε θα "προλάβουν" να κάνουν μεγάλη διαφορά στα ποσοστά του κόμματος του Π. Λαφαζάνη, ίσως κάνουν... μεγάλη ζημιά στο ΣΥΡΙΖΑ.

- Τέλος, σημασία θα παίξει πόσοι από τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους που τον Ιανουάριο προτίμησαν να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία προκειμένου να μη διακινδυνεύσουν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη (επηρεασμένοι από τη σχετική εκστρατεία της Ν.Δ.) θα επιστρέψουν στα κεντροαριστερά κόμματα, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και... φυσικά το ΣΥΡΙΖΑ, που, μετά την απομάκρυνση της Αριστερής Πλατφόρμας και των περισσότερων από τους "πούρους αριστερούς" του, μοιάζει σαν... το νέο ΠΑΣΟΚ.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση