iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017
Κωστής Μουδάτσος

"Τα τέρατα"


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Η χώρα είναι σε μνημονιακό κώμα και το σκηνικό είναι κατακερματισμένο κι αναξιόπιστο πριν τις εκλογές.

Του Κωστή Μουδάτσου

Εάν θεωρήσουμε τη μεταπολίτευση σαν ορόσημο, έχουμε και λέμε: Το Δημόσιο χρησιμοποιήθηκε ψηφοθηρικά και εκποιείται αντιπαραγωγικά προκειμένου τα κόμματα της εξουσίας να εξασφαλίσουν ψήφους και ψηφοσυλλέκτες.

Οι κυβερνήσεις συνήθισαν στα δανεικά για να μοιράζουν χρήμα, να ικανοποιούν παροχές, να δημιουργούν νέα τζάκια δίπλα στα παλαιά. Η εξαγορά ψήφων, συνειδήσεων και οπαδών ήταν το μέσο διατήρησης στην εξουσία. Το προσωπολατρικό κόμμα επέβαλε τη συνθηματολογία, που βασιζόταν στη διάθεση του τι θέλει να ακούει ο όχλος, ο ακροατής-οπαδός.

Κυριαρχούσαν οι τακτικές και οι τακτικισμοί που διεγείρουν, συγκινούν και προκαλούν το συναισθηματικό στοιχείο πολύ έντονα. Πολίτες-οπαδούς ήθελαν και όχι ενεργούς πολίτες! Η πλατεία έχασε το νόημα που έκρυβε από τα χρόνια της φωτιάς, του αντιδικτατορικού αγώνα, της γενιάς του 114. Οι πολιτικάντες της μιας πλευράς δημιουργούσαν καταστάσεις που θα συμπλήρωναν χωρίς να τις αλλάζουν εκείνοι της άλλης. Ο ένας τακτοποιούσε τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και ο άλλος τα δικά του. Οικογενειοκρατία και κομματοκρατία!

Οι νεόπλουτοι και τα βλαχοαστικά τζάκια με τη μεσαία τάξη της χώρας ήταν εσωστρεφείς και εχθρικοί προς κάθε σύγχρονη ιδέα που κυκλοφορούσε στον παγκόσμιο αιθέρα. Διψούσαν μόνο για επιχορηγήσεις, χρηματοδοτήσεις και τζάμπα δανειοδοτήσεις! Χωρίς κόπο και πόνο! Δυστυχώς, τα λίγα θέλουν κόπο και τα πολλά θέλουν τρόπο!

Η υπερκατανάλωση της δεκαετίας του '80 εκτοξεύτηκε στα ύψη. Το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών τρελάθηκε και το έλλειμμα έφτασε στο 14,5% του ΑΕΠ. Παγκόσμια πρωτιά! Πρωταθλητισμός του υποβιβασμού! Από το 1981 μέχρι το 1985 οι ξένες τράπεζες και κυρίως οι Γιαπωνέζοι δανείζουν ασυστόλως τη χώρα. Πενήντα δισ. δολάρια έρχονται σαν δάνεια και 28 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις.

Το δημόσιο χρέος, χωρίς να έχουμε σοβαρές παραγωγικές επενδύσεις, διπλασιάζεται. Ό,τι ήταν στέρεο εξαερώνεται! Η παραγωγή πέφτει και οι εξαγωγές παραμένουν στάσιμες. Η βιομηχανία παίρνει την κατιούσα και οι πολιτιστικές αξίες καταρρέουν.

Όμως, οι κομματικές δυνάμεις εδραιώνονται κι εξαγοράζουν ψήφους, συνειδήσεις, συνεταιριστικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, εκδότες κ.τ.λ.

Τα στελέχη των κομματικών μηχανισμών γίνονται ανώτατα στελέχη δημόσιων οργανισμών κι επιχειρήσεων με τρελές αμοιβές κι ανεξέλεγκτη εξουσία. Η Ολυμπιάδα δε σπατάλησε μόνο πόρους, αλλά η Ελλάδα έχασε το στοίχημα του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης.

Τα δίκτυα επικοινωνίας κι επιρροής αξιοποιούν τη λαϊκίστικη δημοσιογραφία με τους φαύλους βαρόνους των ΜΜΕ. Μόνο οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί για εξουσία και χρήμα δίνουν στη δημοσιότητα σκάνδαλα και καταχρήσεις, λεηλασίες και ξεπουλήματα.

Για να σκεφτούμε από τους Κοσκωτάδες, "Αγρέξ", καλαμπόκια, ΕΑΣ, ΠΡΟΜΕΤ, Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχ/σεων, ολυμπιακά έργα, χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, αναθέσεις, δωροδοκίες και δωροληψίες, δανεικά κι αγύριστα κι άκρη δεν έχει ο λογαριασμός. Το ασφαλιστικό μετατρέπεται σε βόμβα κι άνθρωπος δεν τολμά να το αγγίξει. Φτάσαμε στο σημείο να δανειζόμαστε αλόγιστα από τις μελλοντικές γενεές, τα παιδιά μας!

Τα τελευταία σαράντα χρόνια κάποιοι πλούτισαν στο όνομα του λαού! Το πολιτικό σύστημα βρομάει σαπίλα. Τα καράβι μπάζει από παντού. Το Χρηματιστήριο έγινε τζόγος και νόμιμη κλεψιά, τα σκάνδαλα και οι μίζες καθημερινή ρουτίνα. Οι παραγωγικές υποδομές ερημώθηκαν και η γεωργία καθηλώθηκε. Την ίδια εποχή οι κερδοσκόποι και οι τράπεζες ληστεύουν το δημόσιο χρήμα και εκτοπίζουν τη βιομηχανική παραγωγή. Οι εθνικοί εργολάβοι χορεύουν στο τρελό πάρτι της λαμογιάς!

Η μαζική ανεργία και η οικολογική καταστροφή εκμηδενίζουν τις πηγές πλούτου μιας κοινωνίας, την εργασία και τη φύση! Μετά από όλα αυτά, την ανελέητη πλιατσικολογία αντικαθιστά η ανελέητη φορολογία! Η διαφθορά και η διαπλοκή έχει αντικαταστήσει θεσμούς και διαδικασίες. Σε μια κανονική δημοκρατία όλα αυτά ανιχνεύονται και είναι κολάσιμα. Εδώ όμως έχουμε τη δημοκρατία του πασά και του κοτζαμπάση. Όλοι νιώθουν ικανοποιημένοι. Το πελατειακό κράτος διαμορφούμενο σφραγίζει τα νέα πολιτικά ήθη. Προνόμια, παροχές, επιβαρύνσεις και διευκολύνσεις προκαλούν σοκ και δέος. Η ανικανότητα χαρίζει οριζόντια μέτρα κι όποιον πάρει ο Χάρος!

Ο τίμιος της υπόθεσης αισθάνεται ηλίθιος! Ο σπάταλος τύπος κυριάρχησε γελοιοποιώντας τον εργατικό και νοικοκυρεμένο άνθρωπο, που καλείται να πληρώσει το λογαριασμό. Ο καλύτερος κλέφτης και φοροφυγάς έχει γίνει ο καλύτερος νοικοκύρης!

Από το 1990 μέχρι το 2009 προσελήφθησαν στο Δημόσιο περίπου 600.000 άτομα. Το κόστος αγγίζει τα 500 δισ. ευρώ. Οι νεαροί συνταξιούχοι μετατρέπονται σε βάρος για το ασφαλιστικό σύστημα. Τα τρελά και παλαβά εφάπαξ με τα υπερφίαλα και γαλαντόμα συνταξιοδοτικά προγράμματα προκαλούν τον κοινό νου. Οι αμοιβές των περίφημων golden boys και τα μπόνους προκαλούν ίλιγγο και οργή. Οι υψηλόμισθοι εξακολουθούν να προκαλούν τους μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρομεσαίους και ανέργους που βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται και να φορολογούνται ασύστολα για να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα.

Ο Νίκος Θέμελης, υπουργός επί κυβερνήσεως Ζολώτα, περιγράφει όργια και καταχρήσεις, σπατάλες και ατασθαλίες στη δημόσια διοίκηση. Οι εκθέσεις του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης, Λ. Ρακιντζή, περιγράφουν σημεία και τέρατα. Ο ΟΟΣΑ το 2011 υπολογίζει το κόστος της διαφθοράς στα 2% του ΑΕΠ, περίπου στα πέντε δισ. ευρώ το έτος. Δηλαδή, σε 40 χρόνια ποιος είναι ο συνολικός λογαριασμός; Ένας απλός πολλαπλασιασμός χαρίζει κατάθλιψη και οργή! Η ληστεία των δημόσιων ταμείων δε μας έφερε στο σημείο να σιχτιρίσουμε την επικράτηση της μετριότητας της παρακμής.

Η διαφθορά, η διαπλοκή και η γραφειοκρατική ασυδοσία έγιναν το μέσο για την εξουσία. Οι ληστείες εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος, ενώ κάποια στιγμή και τα ομόλογα των ιδιωτικών τραπεζών μετατράπηκαν σε δημόσιο χρέος, με τα έργα των ισχυρών και τα μνημόνια. Τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων καταληστεύτηκαν στο όνομα του χρέους.

Η καταλήστευση του δημόσιου πλούτου από συντεχνίες και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες με τα φαραωνικά και αντιπαραγωγικά έργα μεγαλώνουν τη λαϊκή οργή!

Αν ήξερε ο λαός «ανάγνωση και γραφή», δε θα είχε την κλεψιά για ριζικό του, δε θα άφηνε την κλεπτοκρατία να ρημάζει τη χώρα. Δε θα καθόταν απαθής δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής, αλλά θα συμμετείχε στις μάχες των καινοτόμων αλλαγών κόντρα στη θρησκεία του σήμερα που μετέτρεψε το Μεσσία σε χρήμα, τους αγίους σε τραπεζίτες, τους προφήτες σε κερδοσκόπους και τα χρηματιστήρια με τις τράπεζες σε ναούς. Κόντρα στη νέα τάξη πραγμάτων της στρατιωτικής ισχύος, της συγκέντρωσης του παγκόσμιου χρήματος και του ελέγχου των ενεργειακών ροών. Κόντρα στη νέα τάξη που επιθυμεί την ίδια πολιτική χωρίς αλλαγές και ασύδοτη ελεύθερη αγορά.

Η πλήρης κατάρρευση του συστήματος στη χώρα μας θα δώσει την ευκαιρία στην κλεπτοκρατία να κρυφτεί στα ερείπια και στους καπνούς της κατάμαυρης ράχης. Τα τεράστια χρέη στο εσωτερικό της χώρας θα ξεχαστούν κι ένα μικρό μέρος θα καλυφθεί από τη φυγή των κλεμμένων και αγύριστων δανεικών ή απλήρωτων φόρων στο εξωτερικό. Οι ολιγάρχες του πλούτου θα κάνουν ακόμη πιο αμύθητες περιουσίες και η κλεπτοκρατία θα δηλώνει ότι όλα αγοράζονται κι όλα πουλιούνται και η κάθε ηθική αξία με το χρήμα αποκτάται!


Η τυραννία της μετριότητας... Η επίθεση είναι η πιο καλή άμυνα

Σκεπτόμενος τα παραπάνω, με πιάνει γέλιο, θλίψη, οργή, κλάμα κι εκνευρισμός. Ίσως σκεφτεί κάποιος τη ρήση του Παπαδιαμάντη «κυάμων απέχεσθε» και να του έρθει στο μυαλό το φασκέλωμα ή το μαύρισμα. Η τυραννία της μετριότητας τόσα χρόνια μάς θυμίζει το δυσώδες κλίμα, τον εκφοβισμό, τη ρουσφετολογία, την αναξιοκρατία, τη ληστεία, την κάλπικη ενημέρωση, το φανατισμό, την άγνοια, την έλλειψη πολιτικής συνείδησης, που οδηγούν σε ακρότητες και σε εφιάλτες για τη δημοκρατία.

Ας κρίνουμε κάθε πολιτικό πρόγραμμα εάν είναι ρεαλιστικό, εάν θα βοηθήσει τη χώρα για να ανοίξουμε το δρόμο για το μέλλον. Εάν θα βοηθήσει να βγει ο τόπος από την οικονομική κρίση, την κρίση των θεσμών, την οικολογική κρίση, για να βρει τόπο κι εξουσία η άνοιξη. Για να βρει η Ελλάδα το χώρο που της ανήκει στην Ευρώπη που θέλουμε, αλλά και στην Ευρώπη που είναι αναγκαία, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Ας στοιχηματίσουμε στη νοημοσύνη και στη λογική, στη δημοκρατία και στην άνοιξη!

Ας σταματήσουμε να νιώθουμε σαν θύμα, σαν ψώνιο, σαν σύμβολο αιώνιο, γιατί η χειραφέτηση μιας κοινωνίας είναι πρώτα έργο των ίδιων των πολιτών! Η επίθεση είναι η πιο καλή άμυνα!

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση