iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017
Μαρίνος Παττακός

"Υπάρχει ελπίδα"


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Τους τελευταίους μήνες οι Έλληνες ζούνε - παρακολουθώντας με απορία και αβεβαιότητα - ένα πρωτόγνωρο για τον τόπο τους πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο.

Του Μαρίνου Παττακού

Απογοητευμένοι από την πεντάχρονη προσπάθεια, με την αναγκαία επιβολή δύο σκληρών και επώδυνων μνημονίων που απαίτησε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης, εγκατέλειψαν στο παρά πέντε την προσπάθεια, επιλέγοντας να συναντήσουν την ελπίδα που έρχεται...

Σήμερα λοιπόν και μετά από τις γνωστές εξελίξεις, για τις οποίες δε θα αναφερθούμε αναλυτικά, αφού τις επιπτώσεις από τους ανεύθυνους πειραματισμούς βιώνουν όλοι οι Έλληνες, που στην πλειοψηφία των αποδέχονται πλέον μια συμφωνία χειρότερη από τις προηγούμενες.

Σήμερα, αγαπητοί φίλοι, οι Έλληνες δεν παρακολουθούν την ελπίδα να έρχεται, αλλά διερωτώνται όλοι άραγε υπάρχει ελπίδα; Η απάντηση είναι ότι υπάρχει, με τις παρακάτω προϋποθέσεις:

Συμπαράσταση του Ελληνικού λαού στην επιλεγείσα από τον ίδιο πολιτική ηγεσία για την προσπάθεια εφαρμογής και βελτίωσης της υφιστάμενης συμφωνίας πριν κλείσει, με υποχρεωτική αναδιάρθρωση του χρέους.

Συνεννόηση των Ελλήνων πολιτικών για συνεργασία, παραμερίζοντας τις προσωπικές και κομματικές φιλοδοξίες των.

Να συνεχίσει η Εκκλησία το πετυχημένο ανθρωπιστικό της έργο.

Να συνεχίσει η κοινωνία να στηρίζει το φιλανθρωπικό έργο των κοινωνικών παντοπωλείων των Δήμων της χώρας μας.

Οι πλούσιοι Έλληνες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ανακαλώντας τις καταθέσεις των από το εξωτερικό, εκφράζοντας τη στήριξη και την εμπιστοσύνη στην πατρίδα των.

Να κατανοήσουν οι Έλληνες ότι η κρίση σήμερα δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι κρίση αξιών, κρίση θεσμών, κρίση πνευματική και κοινωνική.

Είναι απαραίτητο οι Έλληνες να δουν το κράτος, την πατρίδα των όπως το σπίτι των, την οικογένειά των και να προστατέψουν το δημόσιο χρήμα, αφού πρέπει να γνωρίζουν ότι σε κάθε περίπτωση ο λογαριασμός επιστρέφει σε εκείνους.

Να σταματήσουν να επιλέγουν τους εκπροσώπους των στη Βουλή με κριτήρια την πελατειακή σχέση και το προσωπικό των συμφέρον. Να τολμήσουν την έξοδο από τον καταστροφικό λαβύρινθο του λαϊκισμού, της κρατικοδίαιτης αντίληψης και της φοροδιαφυγής, διαφορετικά φοβάμαι ότι θα οδηγηθούν σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, μακριά από την Ευρώπη της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού, τότε είναι βέβαιο ότι θα είναι πολύ αργά, αφού δε θα μπορούν ούτε καν να αναρωτηθούν εάν υπάρχει ελπίδα...

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση