iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017
ΤΣΙΠΡΑΣ, ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ, ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

"Χρυσή Αυγή, ο λάτρης του κενού"


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Ο Γιάννης χακάρει και "φλερτάρει" με ποινικές διώξεις, ο Παναγιώτης λέει «όχι» μέχρι τέλους, ο Αλέξης προσπαθεί να ενώσει, η Ελλάδα κάηκε κυριολεκτικά και μεταφορικά και τώρα ψήνεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Αυτά για εισαγωγή.

Της Ανδριανής Αγγελιδάκη

Πάμε τώρα να σας πω μια σκέψη που έχω και με ανατριχιάζει.

Με τα καμώματα της τριανδρίας, Αλέξης - Παναγιώτης - Γιάννης, φοβάμαι μήπως βγει παγανιά μια άλλη ομάδα με απόλυτη συσπείρωση, σαφέστατη ιεραρχία και λόγια τσεκουράτα, κοφτερά σα μαχαίρι. Μια ομάδα που δε διστάζει να χρησιμοποιήσει και το μαχαίρι, ακολουθώντας το ρητό «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος».

Αυτή η ομάδα, ναι, στη Χρυσή Αυγή αναφέρομαι, έχει την ιδιότητα να τρυπώνει στο σύστημα, πολιτικό και κοινωνικό, και να γεμίζει κενά.

Η Αριστερά κέρδισε κόσμο και απέκτησε πολιτική δύναμη λόγω της ανάγκης του κόσμου να ξεφύγει από τον κραταιό δικομματισμό Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, και να πιστέψει ή απλά να ενταχθεί σε μια άλλη πολιτική οντότητα. Η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε να σκίσει τα μνημόνια, και σήμερα, δεδομένων των συνθηκών, επιζητά την εφαρμογή τους.

Ο κόσμος, κακά τα ψέματα, απογοητεύτηκε από τη διαλεκτική τους ανακολουθία. Ακόμη όμως και έτσι, ο αρχηγός αυτής της ομάδας και πρωθυπουργός της χώρας συνεχίζει να απολαμβάνει τη στήριξη του κόσμου.

Φαίνεται ότι το πολιτικό του μέλλον συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες να είναι ευοίωνο, ως αρχηγός μιας «εθνικής συγκυβέρνησης» παρά ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά όμως προκύπτουν από διεργασίες και ενέργειες εντός του Κοινοβουλίου.

Το θέμα είναι τι γίνεται μέσα στην κοινωνία. Ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, όχι για τις αριστερές του θέσεις αλλά για την ελπίδα μιας άλλης πολιτικής, που ποτέ δεν ήρθε, πόσο διατεθειμένος είναι να συνεχίσει να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ;

Για πόσο θα μείνει κοντά σε έναν αρχηγό που το κόμμα του βρίσκεται υπό διάλυση, ακόμη και αν αυτός ο αρχηγός ως πρόσωπο αποτελεί απαιτούμενη εγγύηση από τους δανειστές για να συνεχίσει το αλισβερίσι μαζί τους;

Πολύ φοβάμαι ότι όποιος ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ από αντίδραση ή λόγω οικονομικής εξαθλίωσης και λόγω φόβου για τα επόμενα σκληρά μετρά είναι έτοιμος να ψηφίσει και όποιον άλλο του φωνάξει δυνατότερα ότι είναι εδώ για να υποστηρίξει τα συμφέροντα του αδύναμου, να τα βάλει με τους διεφθαρμένους δυνατούς, να διασφαλίσει την εθνική κυριαρχία, να δώσει λεφτά στο λαό και όχι στις τράπεζες και να πετάξει έξω από τη χώρα τους δανειστές. Αυτά αρκούν για να τραβήξουν σαν υπνωτισμένο τον αγαναχτισμένο λαό σε ακροδεξιές γειτονιές.

Κοινώς υπάρχει μια μάζα πολιτών που ψηφίζουν και καθορίζουν εκλογικά αποτελέσματα, που απλά ακούει το σφύριγμα του τσοπάνη, που του φωνάζει πιο δυνατά, και ακολουθεί να μπει στο μαντρί. Δεν ενδιαφέρει αυτούς τους πολίτες αν ο τσοπάνης-αρχηγός έχει εκκρεμότητες με τη Δικαιοσύνη για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, ούτε αν έχει βάψει τα χέρια του με αίμα διαφωνούντων. Σημασία έχει ότι φωνάζει πιο δυνατά και προκαλεί το φόβο, και έτσι μπορούν εύκολα να οχυρωθούν πίσω του.

Και η αλήθεια είναι ότι τα πολιτικά επιχειρήματα και οράματα της Χ.Α. είναι ικανά να προκαλέσουν φόβο. Η επιστροφή στη δραχμή έτσι απλά θα μας σώσει; Η μονομερής διαγραφή του χρέους θα σημάνει έτσι απλά την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας; Η εκδίωξη των μεταναστών, νόμιμων και παράνομων, θα λύσει τα προβλήματά μας ως χώρα;

Είναι εύκολο να λες στο λαό αυτό που θέλει να ακούσει. Το θέμα όμως είναι πώς μεταφράζονται αυτά στην πραγματικότητα. Απλά δε μεταφράζονται, ούτε στα Ελληνικά, ούτε σε άλλη γλώσσα.

Το πιο επικίνδυνο όμως σε αυτό το «φλερτ» των ψηφοφόρων με τη Χ.Α. είναι ότι αγνοούν πλήρως τον ιδεολογικό πυρήνα του φασιστικού μορφώματος. Μηδενική ανοχή σε οτιδήποτε διαφορετικό. Η διαφορετικότητα στην άποψη, το θρήσκευμα, την εθνικότητα, την εμφάνιση δεν έχει καμία θέση στους κόλπους της Χ.Α. Η διαφορετικότητα διώκεται. Πας μη πιστός, προσηλωμένος, ορκισμένος Χρυσαυγίτης, βάρβαρος και ανεπιθύμητος.

Και κάπως έτσι ξαναγυρίζω στα πρόσωπα του προλόγου. Η ευθύνη που έχουν απέναντι στο λαό δεν αφορά μόνο την παραμονή της χώρας στο ευρώ ή την επιστροφή στη δραχμή. Αφορά, και σε μεγάλο βαθμό μάλιστα, στο να επικρατήσουν υγιή πολιτικά στοιχεία στο σκηνικό, που να εγγυώνται τον πολιτικό πολιτισμό και τη δημοκρατική ταυτότητα της χώρας.

Κύριοι, κοινώς, βιαστείτε!

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση