iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2017
ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Θ. Σταυρόπουλος: "Η εξαπάτηση του λαού"


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

«Είναι δύσκολο ν' αντιτάσσεται κανείς στις επιθυμίες του. Γιατί ό,τι θέλει το αγοράζει με τίμημα την ψυχή του» [θυμώι μάχεσθαι χαλεπόν, ό γάρ αν θέληι, ψυχής ωνείται / αποσπάσματα, 85] έλεγε ο Ηράκλειτος και ίσως ο προκαθήμενος της συγκυβέρνησης, Αλέξης Τσίπρας, να είχε ωφεληθεί αν είχε κάνει τον κόπο να μελετήσει τον Εφέσιο φιλόσοφο προτού προτρέξει να καλέσει το λαό, με περισσή κομπορρημοσύνη, σε δημοψήφισμα.

Του Θεόδωρου Σταυρόπουλου*

Διότι πλέον καθίσταται ολοφάνερο και στον πλέον «ρομαντικό» υποστηρικτή της συγκυβέρνησης ποια ήταν η επιθυμία του πρωθυπουργού: ένα ηχηρό «ναι», το οποίο θα του επέτρεπε να φέρει το Μνημόνιο 3 χωρίς πολιτικό κόστος στο άτομό του και να επιρρίψει τις ευθύνες του νέου κύματος ανελέητης «λιτότητας» στην ίδια τη λαϊκή βάση που τον ανέδειξε.

Ο λαός όμως πίστεψε, θέριεψε, και το «όχι» του αντήχησε μέχρι τις Βρυξέλλες, στις αίθουσες όπου «κουτσοί, στραβοί κι ανάποδοι», όπως λέει κι ένα παλιό τραγούδι, απεργάζονταν το χαμό της χώρας σε βραδινές συνεδρίες.

Και τότε ο κ. Τσίπρας έπεσε μέσα στην παγίδα που ο ίδιος έστηνε στο λαό και αναγκάστηκε να δείξει τα αληθινά χρώματά του. Τελικά «Αλέξη, εδώ έχουμε φίλους» όντως; Όταν είχε ακουστεί αυτή η φράση στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου, ο πρωθυπουργός είχε προσποιηθεί πως όρθωνε, αγωνιζόταν να δικαιώσει τη λαϊκή εντολή που είχε λάβει, πως απέρριπτε τέτοιες λυκοφιλίες. Και είχε δίκιο - δεν είχε φίλους εκεί. Είχε εντολοδότες. Μεγάλα αφεντικά.

Αυτός που θα τους «χόρευε στο ταψί» έφερε μεν το ταψί, αλλά επάνω του άρχισε να χορεύει ο ίδιος.

Και προτού καν σβήσει ο απόηχος της λαϊκής οργής, του περήφανου «όχι» του απλού, εργαζόμενου Έλληνα, οι υπογραφές του τρίτου μνημονίου έπεσαν να αμαυρώσουν κάθε ίχνος δημοκρατίας, λαοκρατίας και εθνικής υπερηφάνειας που μπορεί να είχε απομείνει σ' αυτόν τον τόπο.

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως δεν έχουμε να κάνουμε με «κυβέρνηση Αριστεράς», ούτε καν κατ' επίφαση. Όσο κι αν ο κ. Καμμένος κόπτεται πως «δε θα επιτρέψει να γίνει πραξικόπημα», το πραξικόπημα το έχει διαπράξει ο ίδιος και ο συνεργός του, ο κ. Τσίπρας.

Πόσο νομίζετε θα διστάσει να εφαρμόσει τα αποικιοκρατικά και εξουθενωτικά μέτρα της «νέας συμφωνίας» μια κυβέρνηση που δεν έχει ενδοιασμούς να εξαπατήσει με τέτοιον αισχρό και προφανή τρόπο τα λαϊκά στρώματα που την υποστήριξαν στις πιο κρίσιμες στιγμές της;

Πόσο πολύ, αλήθεια, σέβεται τους πολίτες ένας πρωθυπουργός που αγνοεί επιδεικτικά το 62% του λαού; Τι είναι γι' αυτόν ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο φοιτητής και ο άνεργος, παρά νούμερα προς «κούρεμα» και προσαρμογή στα δεδομένα της «πολυπόθητης ευρωπαϊκής ομαλότητας» του τραπεζικού συστήματος, που απαιτούν ανερυθρίαστα οι Γερμανοί πλουτοκράτες, οι δικτάτορες με όπλα του χθες και οι ευρω-φασίστες του σήμερα;

Η λύση είναι μια και ο δρόμος ένας. Είναι ο δρόμος της λαϊκής οργής, της αντίστασης και της αξιοπρέπειας. Κανένα τέχνασμα, καμία σαθρή ρητορική και καμία κούφια υπόσχεση δεν μπορεί να καλύψει τη λαίλαπα των εθνοκτόνων μέτρων που συμπεριλαμβάνει η συμφωνία που ο κ. Τσίπρας έφερε θριαμβολογώντας από την κομμαντατούρα της Ε.Ε. Η λαϊκή συσπείρωση είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης και η ταξική πάλη απαίτηση της στοιχειώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Θα κλείσω με μια αναφορά και πάλι στο λεγόμενο «σκοτεινό φιλόσοφο» της Εφέσου, τον Ηράκλειτο: «Η δικαιοσύνη είναι πάλη, και τα πάντα γίνονται με την πάλη και με τρόπο αναγκαίο» [Και δίκην έριν, και γινόμενα πάντα κατ' έριν και χρεών /αποσπάσματα, 80].

* Ο Θεόδωρος Σταυρόπουλος διδάσκει Μαθηματική Ανάλυση στο Μαθηματικό και Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση