iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017
Τσίπρας, Ευρώπη, Δημοψήφισμα

Ευρώπη: Ένα πεδίο αλλαγών


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Η κρίση του 2008 ήταν χρηματοπιστωτική, η οποία ξεκίνησε από τις Η.Π.Α. και έφθασε στην Ευρώπη, η οποία εμφανίστηκε θεσμικά αδύναμη να την ελέγξει .Όλες οι αδυναμίες  του ευρωπαϊκού οράματος  και οικοδομήματος έκαναν αισθητή την εμφάνισή τους. Ο χαρακτήρας της κρίσης από χρηματοπιστωτική άλλαξε σε δημοσιονομική και κρίση δημόσιου χρέους μέχρι να φθάσει  στην τελική της μορφή που μιλάμε πλέον για κοινωνική και πολιτική. Μέσα σε περίοδο 7 χρόνων, είδαμε τρομακτικές αλλαγές σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Είδαμε ακραία εθνικιστικά μορφώματα να γιγαντώνονται στο χάρτη, εξαθλιωμένους πολίτες , ιδεολογίες να καταρρίπτονται, μια τεμαχισμένη Ευρώπη , ένα αποδυναμωμένο κοινωνικό κράτος και ενίσχυση του ευρωσκεπτικισμού.


του Νίκου Κοσμαδάκη

Σε μια περίοδο που η Ευρώπη ψάχνει να βρει τη θαμμένη πολιτική της ταυτότητα, νέοι πολιτικοί σχηματισμοί αναδύονται και κάνουν το πολιτικό τοπίο πολύπλοκο για κάθε αναλυτή.

Εν έτει 2015 και εν μέσω καλοκαιριού , σε ευρωπαϊκό επίπεδο , είδαμε πολιτικές καταστάσεις που ο ευρωπαϊκός κόσμος δεν είχε  ξαναδεί και μαζί του η παγκόσμια γνώμη.

Αλήθεια, τι είδαμε?

1.      Πρώτη φορά στα χρονικά της ευρωπαϊκής και ελληνικής ιστορίας , είδαμε ανοιχτές δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων που απειλούσαν την Ελλάδα με ενδεχόμενη έξοδο από το Ευρώ. Πρώτη φορά ακούσαμε από τα χείλη ευρωπαίων Υπουργών Οικονομικών πως η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και πως εάν δε συμβιβαστεί, θα οδηγηθούμε σε άτακτη χρεοκοπία. Μέσα σε αυτό πρέπει να προστεθεί και το δημοψήφισμα, μια δημοκρατική διαδικασία που είχε αντίκτυπο στις διεθνείς αγορές και στην ελληνική κοινωνία.

2.      Ένα Ηνωμένο Βασίλειο που απειλούσε με Brexit, δηλαδή να απομακρυνθεί από τον ευρωπαϊκό υπερεθνικό οργανισμό που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

3.      Είδαμε ένα κράτος, όπως η Κίνα, που σημείωνε ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 10% να σημειώνει κατακόρυφη πτώση και κλείσιμο των επιχειρήσεών της

4.      Τη Ρωσία να θέλει να επέμβει στα ευρωπαϊκά πράγματα και να δηλώνει ανοιχτή στήριξη προς την Ελλάδα, πράγμα που δημιούργησε την αμερικανική πίεση προς την Ευρώπη να αλλάξει γραμμή πλεύσης και οικονομικής συνταγής .

5.      Κορύφωση της εκλογικής διαδικασίας στην Ισπανία. Αν και οι εκλογές είναι προγραμματισμένες να γίνουν το Δεκέμβριο , η διαμάχη μεταξύ Podemos και του πολιτικού κόμματος του Mαριάννο Ραχόι να κορυφώνεται. Οι Ποντέμος είναι το κόμμα (δημιουργήθηκε μόλις στις αρχές του 2014) που προηγείται και έχει για αρχηγό ένα νέο άνθρωπο (συνομήλικο σχεδόν με τον Έλληνα Πρωθυπουργό) , προερχόμενο από τη κουμμουνιστική νεολαία  και έχει τις ρίζες του πάνω στην αγανάκτηση των Ισπανών πολιτών . Από την άλλη , ο Ραχόϊ είναι ένας σταθερός στις ιδέες του κεντροδεξιός πολιτικός που στηρίζει τις πολιτικές λιτότητες. Οι Ισπανικές Εκλογές θα δείξουν το δρόμο σε μια Ευρώπη, κομμένη και ραμμένη στο κόμμα που θα γίνει κυβερνών.

6.      Αλλαγή πολιτικής στάσης του Γάλλου Προέδρου του Φρανσουά Ολάντ. Ενώ μέχρι και το Μάϊο , ο Γάλλος Πρόεδρος στήριξε στην Άνγκελα Μέρκελ ως προς το πρόγραμμα διάσωσης, εντούτοις από τον Ιούνιο και έπειτα άλλαξε στάση. Η μεταμέλειά του ίσως οφείλεται στις πιέσεις των ενδοπαραταξιακών του συντρόφων και στη χάραξης μια καινούργιας ευρωπαϊκής σελίδας στη βάση της σοσιαλδημοκρατικής ιδέας. Πάντως, η στάση του μπορεί να εξηγηθεί και από το γεγονός πως βγήκε τρίτο κόμμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές στη Γαλλία το 2015 (πρώτο ήταν το κόμμα του Νικολά Σαρκοζί και δεύτερο το εθνικιστικό κόμμα της Λεπέν ). Οι Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές είναι το 2017 και ο Σαρκοζί δε μοιάζει εύκολος αντίπαλος.

7.      Μια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να είναι σε θέση να καταλάβει το βασικό και δομικό της πρόβλημα. Δηλαδή, την αδυναμία της να ελέγξει μέσω ενός μηχανισμού τις δημοσιονομικές ανάγκες των κρατών-μελών, στην προσπάθειά της να εφαρμόσει μια  ορθή συναλλαγματική και νομισματική πολιτική .

Το Καλοκαίρι του 2015 είναι καυτό από κάθε άποψη. Οι πολιτικές εξελίξεις πολλές και η χάραξη μιας ενιαίας στρατηγικής φαντάζει δύσκολο εγχείρημα.  Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε έστω και με τη βάση να περάσει τις εξετάσεις για τη συνέχιση μιας ιδέας, νοοτροπίας που θα δίνει βαρύτητα στην ισότιμη αποδοχή των κρατών-μελών στο ευρωπαϊκό «σπίτι».

Οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν θα είναι σημαντικές (με αποκορύφωμα τις ισπανικές εκλογές). Η Ευρώπη χρειάζεται να αλλάξει και συνιστά επιτακτικό αίτημα οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις να ανασυνταχθούν με σκοπό την εδραίωση ενός υγιούς ευρωπαϊκού καθεστώτος.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση