iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017
Όνειρα

Παραλογίζομαι, μα την παράνοιά μου!


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Παραλογίζομαι, πικραίνομαι, εκνευρίζομαι, κάθε μέρα, όλη ημέρα, με ότι βλέπω κι ακούω, με ότι βιώνω εγώ, η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, με ότι σχεδιάζει, πράττει, το πολιτικό προσωπικό της χώρας που φαίνεται να ζει τη δική του ιστορία, επιτυχώς ή ανεπιτυχώς, στη μάχη για την εξουσία, την ιδεολογία, αλλά πάντα στο πεδίο εκείνο της μάχης όπου η πολιτική νίκη ή ήττα, δεν επηρεάζει τη ζωή του και την οικονομική του αξιοπρέπεια - διαβίωση.

Παραλογίζομαι καθώς οι γέροντες, οι εναπομείναντες εργαζόμενοι και επιχειρηματίες, δε δίνουν ραντεβού με το αύριο, δεν ονειρεύονται.

Πικραίνομαι καθώς το χαμόγελο ξεπαγώνει μόνο αν ακόμα αντέχει η σύνταξη, ο μισθός, η κατάθεση και μπορούν να εκταμιεύσουν από τα ΑΤΜ τα 50 ή 60 ευρώ.

Ακολουθώ το μονοπάτι της κοινής λογικής για όσο ακόμα μπορώ να την εμπιστευτώ και ζητώ να κρατηθώ από αυτή.

Αναζητώ απαντήσεις έναντι σχεδίων, υποσχέσεων, δηλώσεων, στην κατεύθυνση καλυτέρευσης του βιοτικού μου επιπέδου. Επιχειρώ να ζήσω.

Σκοντάφτω ωστόσο σε γνωστά πρόσωπα. Στις ίδιες λέξεις. Αντιλαμβάνομαι ότι κάπου - κάπου πέφτει κι ένα πυροτέχνημα αλλά δεν φτάνει ψηλά στον ουρανό.

Στηρίζομαι πάνω στην αξιοπρέπεια μου, την πίστη μου, την ψυχραιμία μου προκειμένου να προχωρήσω. Το αποτέλεσμα ίδιο.

Ίδιοι κι εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις. Σκέφτονται και συσκέφτονται για τους ίδιους. Δεν έχει σημασία να αναφερθώ σε πρόσωπα. Δεν έχει σημασία ποια ούτε η ιδεολογία τους. Δεν έχει σημασία το χρώμα τους. Σημασία έχει μόνο η καρέκλα τους.

Κύριοι: "Θέλω πίσω τη ζωή μου και τα όνειρά μου. Την αξιοπρέπεια μου και το δικαίωμά μου στην εργασία, την ευημερία, το όνειρο και την ελπίδα, αυτή που είχα ως αποκούμπι αλλά μου την αρπάξατε".

"Θέλω πίσω το γέλιο μου, την ευτυχία και την ασφάλεια του σπιτιού μου. Το σήμερα και το αύριο των παιδιών μου. Τα θέλω πίσω. Τέλος".

ΑΓΔ

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση