iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2017
ΕΡΕΥΝΑ

Έρευνα: "Παρακρατικό" χτύπημα από τους "ισόβιους ολιγάρχες"


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Την Πέμπτη 18 Ιουλίου αναρτήθηκε για δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο «Ρυθμίσεις για την ανώτατη εκπαίδευση, την έρευνα, την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις». Μετά από καθυστερήσεις, που μπορούν εν μέρει να δικαιολογηθούν λόγω των σημαντικών διαπραγματεύσεων της χώρας μας, για το όποιο μέλλον μας στην Ευρώπη, αρχικά το νομοσχέδιο υποβλήθηκε για την τελική έγκριση στον πρωθυπουργό από τον αρμόδιο υπουργό και κατόπιν αναρτήθηκε στο opengov.gr.

Σε αυτό τροποποιούνται με ουσιαστικό τρόπο καθιερωμένες πρακτικές στον τρόπο ανάδειξης οργάνων των ΑΕΙ όπως του πρύτανη-αντιπρυτάνεων, όπου πλέον θα πραγματοποιούνται με μαθηματικό τύπο. Ο πρύτανης και οι αντιπρυτάνεις δεν μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για δεύτερη συνεχή θητεία στις θέσεις μονοπρόσωπων οργάνων που κατείχαν. Καθαρά και ξάστερα. Περιορισμό στις θητείες έχουμε και για μέλη της Συγκλήτου. Ο εκπρόσωπος από κάθε κατηγορία του λοιπού προσωπικού θα είναι με θητεία ενός έτους και δεν μπορεί πλέον να εκλεγεί για τρίτη συνεχή θητεία. Το ίδιο και ο κοσμήτορας και ο αναπληρωτής κοσμήτορας, που μάλιστα εκλέγονται με ξεχωριστά ψηφοδέλτια και άμεση, μυστική ψηφοφορία όλων. Ο διευθυντής κάθε ΠΜΣ το ίδιο. Με λίγα λόγια, όλα τα όργανα διοίκησης υπόκεινται σε περιορισμό θητειών ώστε να μη διαιωνίζεται η ισχύς τους και να δημιουργούνται συνθήκες εκκόλαψης προσωπικών ή άλλων συμφερόντων.

"Παράθυρο" ισοβιότητας;

Σημαντική μεταρρύθμιση φαίνεται λοιπόν ότι μπαίνει μπροστά, για τον τρόπο διοίκησης των ΑΕΙ. Τι γίνεται όμως με το φέουδο των Ερευνητικών Κέντρων; Εδώ για μία ακόμα φορά είχαμε την "Καινοτομία" στον τρόπο διατήρησης των κεκτημένων, καθώς η "Αριστεία" στην δολοπλοκία έχει καλλιεργηθεί και καρποφορήσει εδώ και χρόνια, μέσα από τις ισόβιες θητείες και τη συνεχώς αυξανομένη διαπλοκή. Ενώ λοιπόν το υπουργείο Παιδείας και ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Κώστας Φωτάκης είχαν καταθέσει στο Μάξιμου σαφείς διατάξεις που έδιναν ένα τέλος στην ισοβιότητα και στα Ερευνητικά Κέντρα των διευθυντών θεσμοθετώντας όριο 2 θητειών, το σύστημα δεν είχε πει την τελευταία του κουβέντα. Δεν είναι μόνο τα "πολλά λεφτά Άρη" ο λόγος που αυτό δε θέλει να απαγκιστρωθεί από τις χρυσές καρέκλες από οπού ελέγχονται κρατικές χρηματοδοτήσεις για την έρευνα και τα αποθεματικά των Ερευνητικών Κέντρων. Είναι η γενικότερη εξουσία, χωρίς κανένα έλεγχο του κράτους, σε συμβάσεις και προσλήψεις χωρίς διαδικασίες, οικονομική επιβράβευση και ταξιδάκια ημετέρων, πραγματοποιώντας ενίοτε και τα γνωστά ρουσφέτια στην πολιτική ηγεσία.


Χειρουργική αλλαγή

Το νομοσχέδιο που υποβλήθηκε στον πρωθυπουργό όριζε με τρόπο απόλυτο και κατηγορηματικό, χωρίς εξαιρέσεις και "ψιλά γράμματα", ότι οι θητείες των προέδρων των ερευνητικών κέντρων και των διευθυντών των ινστιτούτων θα είναι δύο (2). Ο σάλος άλλωστε που έχει δημιουργηθεί με αυτό το ζήτημα είναι μεγάλος και γνωστός σε πολλούς βουλευτές, από τις προηγούμενες απόπειρες δημιουργίας του νόμου 4310 στο τέλος του 2014. Τη στιγμή λοιπόν που θεσμοθετούνται όρια για όλα τα όργανα διοίκησης στα Πανεπιστήμια δε θα μπορούσαν να εξαιρεθούν τα ερευνητικά κέντρα. Πολύ δε περισσότερο σε θητεία της πρώτης "αριστερής κυβέρνησης", όπου στην ηγεσία του υπουργείου υπάρχουν άνθρωποι που υπέφεραν για χρονιά από αυτό το κύκλωμα της διαπλοκής στον ευγενή τομέα της Ερευνάς και της Καινοτομίας.

Όλες οι αλλαγές που προέκυψαν μετά την έγκριση του πρωθυπουργού στο νομοσχέδιο είναι συντακτικού χαρακτήρα, χωρίς ουσιαστικές τροποποιήσεις. Είναι βέβαιο ότι αν επιχειρείτο να αλλαχθεί φρασεολογία μίας ολόκληρης διάταξης θα γινόταν αμέσως αντιληπτό. Αντί μίας τέτοιας ορατής αλλαγής, επιστρατεύτηκαν γνώσεις νομικής χειρουργικής, ώστε να επιτευχθεί το ισοδύναμο αποτέλεσμα, σαν αυτά τα ισοδύναμα αποτελέσματα που ζητούν μετά μανίας οι θεσμοί. Προστέθηκε μία εξαιρετικής μαεστρίας νομοτεχνική "ένεση" και μάλιστα σε άλλο σημείο του νόμου ώστε να περάσει απαρατήρητη:

Στο τέλος της παραγράφου 11 του άρθρου 16 του ν. 4310/2014 προστίθεται η φράση «...για την ίδια ακριβώς θέση. Η παρούσα περίπτωση καταλαμβάνει και τους διευθυντές που υπηρετούν την πρώτη ή τη δεύτερη θητεία τους κατά τη δημοσίευση του παρόντος».

Μία τόσο αμυδρή αλλαγή δε γίνεται εύκολα αντιληπτή ακόμα και σε έμπειρους κοινοβουλευτικούς. Ιδιαιτέρως δε εάν η σύνταξή της είναι τόσο πετυχημένη που κάποιος την προσπερνά ως ελάσσονος σημασίας. Για να κάνουμε λοιπόν το "ερευνητικό πείραμα" προσθέτοντας τη νέα διάταξη στην παλιά! Το αποτέλεσμα είναι η νέα διάταξη:

 


Οι δύο... τρεις

Και εγένετο.... θαύμα!!! Οι δυο θητείες έγιναν τρεις, αφού οι διευθυντές Κέντρων και Ινστιτούτων που υπηρετούν τη δεύτερη θητεία τους μπορούν να υποβάλουν εκ νέου υποψηφιότητα και για τρίτη! Και φυσικά να εκλεγούν, καθώς ελέγχουν απόλυτα τον τρόπο εκλογής τους, και τα κριτήρια έναντι οιουδήποτε άλλου υποψηφίου. Όπως αποκαλύψαμε σε προηγούμενο άρθρο στη «Νέα Κρήτη», δεν πρόκειται για διευθυντές που έχουν κάνει δυο θητείες 8 ετών, αλλά στην ουσία τρεις ή και περισσότερες, αφού, με τις ευλογίες της γραφειοκρατίας, των θεσμοθετημένων δυνατοτήτων καθυστέρησης που τους έχουν δοθεί, και με την υποβοήθηση της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, υπηρετούν με ατέρμονες παρατάσεις!

Είναι εξαιρετικά λυπηρό σε μία εποχή όπου νέοι επιστήμονες που έχουν σπουδάσει με πόρους του ελληνικού κράτους, δηλαδή όλων μας, να αναζητούν ως πτυχιούχοι άνεργοι μία διέξοδο, ένα φως σε άλλες ευρωπαϊκά κράτη, διευθυντές, λεγόμενοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, να μην απαγκιστρώνονται από την καρέκλα της εξουσίας, αναγνωρίζοντας ότι ο κύκλος τους ολοκληρώθηκε, θετικά ή αρνητικά. Κόντρα, μάλιστα, σε μία πορεία που τα αποτελέσματα εν τω συνόλω δείχνουν ότι η χρηματοδοτούμενη από όλους τους Έλληνες Έρευνα μάλλον χρειάζεται μία νέα πλώρη και νέους καπετάνιους. Όχι, φυσικά, αποκλείοντας τους μεγάλους ηλικιακά επιστήμονες, αλλά εκείνους που δεν έχουν να επιδείξουν νεότητα και φρεσκάδα στη σκέψη τους και καταχράστηκαν την εξουσία των θέσεών τους. Και επειδή μία τέτοια σοβαρή ασθένεια περνά συνήθως στα ψιλά γράμματα πολιτικών και της επικαιρότητας, εδώ είναι που περιμένουμε τις καταλυτικές παρεμβάσεις των πραγματικά αρίστων της Έρευνας, που εξακολουθούν να έχουν τη δίψα και τη νεότητα να προσφέρουν ανιδιοτελώς.

ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ Ο περιορισμός των θητειών

Η θεσμοθέτηση περιορισμού στις θητείες, περιορισμό που, όπως ξαναγράψαμε, έχει και η θέση του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά και του προέδρου των ΗΠΑ, δεν αποτελεί το μόνο φάρμακο στο συνεχιζόμενο brain drain. Δεν καταπολεμιέται η "φυγή εγκέφαλων" με τον ορισμό 2 θητειών, διότι η ζημιά από την ανεξέλεγκτη εξουσία μπορεί να γίνει και στη μία. Όμως δίνεται το μήνυμα της αξιοκρατίας, από μία νέα «αριστερή κυβέρνηση» που φιλοδοξεί και εξαγγέλλει ότι θέλει να εξολοθρεύσει το τέρας της κατεστημένης και σκοτεινής εξουσίας σε πολλούς τομείς, που ανδρώθηκε όλα αυτά τα χρόνια ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και έχει αποκτήσει κεκτημένα που δε θέλει με τίποτα να αποχωριστεί. Είναι το ίδιο τέρας που για να επιζήσει απομονώνει και εκδιώχνει τους άξιους και ίσως τελευταίους επιστήμονες που έμειναν εν μέσω κρίσης στη χώρα, που διαχειρίζεται χειρουργικά τα κονδύλια της Έρευνας και της Καινοτομίας και με τις ευλογίες νομοτεχνολόγων, που απολύει χωρίς κανένα κανόνα εργαζομένους, που παρακρατά πνευματικά δικαιώματα επιστημόνων για λογαριασμό του, που απειλεί εργαζομένους που διεκδικούν το δικαίωμα στην προαγωγή τους, και πολλά άλλα.

Είναι αυτό το σύστημα που έχει καταγγελθεί από τους ίδιους τους εκπροσώπους των ερευνητών που πριν λίγες μόνο μέρες ζητούσαν σε επιστολή προς το υπουργείο εκδημοκρατισμό και όριο 2 θητειών για τους διευθυντές των Ερευνητικών Κέντρων. Ένα σύστημα που θέλει εργαζομένους τριών ή περισσοτέρων ταχυτήτων, δέσμιους των "ορέξεων" του φεουδαρχικού συστήματος διοίκησης, οι περισσότεροι εκ των οποίων στερούνται κινήτρου εξέλιξης, προσφοράς και επιβράβευσης, όπως έχουν αναδείξει εκπρόσωποι του ερευνητικού προσωπικού των κέντρων.


Διορθωτική "ένεση" στο νόμο

Και ενώ όλοι αυτοί φαίνεται να εισακούγονται μερικώς βάσει της έκδοσης που κατατέθηκε στον πρωθυπουργό, σε αναμονή ενός νέου νομοσχεδίου tabula rasa, που θα αλλάζει την στρατηγική, το" παρακράτος" έδρασε με διορθωτική "ένεση" στο νόμο! Πολλοί από εμάς βλέπουμε εχθρούς στην τρόικα ή στους μετονομαζόμενους θεσμούς, εκείνο όπως που αποτυγχάνουμε να δούμε ή το βλέπουμε χωρίς να αντιδρούμε είναι το "παρακράτος" που κυβερνάει σε διάφορους τομείς σε επίπεδο μικροαποφάσεων την Ελλάδα δεκαετίες τώρα, εφαρμόζοντας κατά το δοκούν τους νόμους. Είναι το ίδιο παρακράτος που δε διστάζει να κοροϊδέψει όχι μόνο τον αρμόδιο υπουργό αλλά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό χρησιμοποιώντας κάθε δυνατή πρακτική.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ


Η συγκεκριμένη ολιγαρχία λίγων ακαδημαϊκών

Η ηθική ακεραιότητα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου είναι δεδομένη, δεδομένης όχι της 4μηνης θητείας στον πολιτικό της θώκο αλλά όλου του προηγούμενου προσωπικού βίου. Θα μπορούσε λοιπόν να πει κάποιος ότι εύκολα θα γίνει η απαραίτητη διόρθωση με απαλοιφή της "παρακρατικής διάταξης" και όλα μέλι-γάλα. Πολύ αμφιβάλουμε όμως ότι θα πέσει αυτό το σύστημα αμαχητί, το οποίο ακόμη και έτσι θα δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα στο Κοινοβούλιο.

Έπεται η συζήτηση στη Βουλή, όπου το "παρακράτος των ολιγαρχών-φεουδαρχών" της Έρευνας και της Καινοτομίας, όπως και κατά τη διάρκεια της ψήφισης του Νόμου 4310 τον περασμένο Δεκέμβριο, εντός και εκτός εδράνων, θα συνεχίσει ακάθεκτο. Και εάν πάλι δε θα τα καταφέρει, εάν οι βουλευτές σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, υπάρχει πάντα η δυνατότητα μιας μεταμεσονύκτιας τροπολογίας, σε ανύποπτο βεβαίως χρόνο, σαν εκείνες με τις οποίες θεσμοθετήθηκε η απάλειψη ανωτάτου ορίου στις αμοιβές τους, ξεπερνώντας και εκείνες του προέδρου της Δημοκρατίας. Οι βουλευτές, απλώς τις ψηφίζουν χωρίς συνήθως να μπορούν ή να έχουν το χρόνο και τη διάθεση να καταλάβουν τι ψήφισαν. Εδώ κάποιοι είχαν το θράσος να πουν δημοσίως ότι δεν πρόλαβαν να διαβάσουν τα μνημόνια, μια "ένεση" δύο γραμμών θα μας πειράξει; Και μετά μας φταίει η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Γιούνγκερ και οι θεσμοί ή εσχάτως οι αγνώστου ταυτότητας ολιγαρχίες. Εδώ υπάρχει μία συγκεκριμένη ολιγαρχία λίγων ακαδημαϊκών που νέμεται ανενόχλητη και ισοβίως την "πίτα" της Καινοτομίας. Έπεται να δούμε εάν αυτή την ολιγαρχία θα την πολεμήσει η Δημοκρατία.

Του Γιώργου Σαχίνη

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση