iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017
ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΧΟΙΡΟΤΡΟΦΙΑ

''Σκόπιμη..'' η εξόντωση των χοιροτρόφων Κρήτης


Μια φορά κι έναν καιρό... εκτρέφαμε αιγοπρόβατα... Αυτό θα λέμε σύντομα, όπως λέμε και για τη χοιροτροφία στην Κρήτη, από τα μέσα με τέλη της δεκαετίας του '80, όταν από την αυτάρκεια που είχαμε περάσαμε σταδιακά στην απόλυτη εξαφάνιση και ουσιαστικά στην απόλυτη διατροφική εξάρτηση της χώρας μας στα εισαγόμενα κρέατα.

Η "Ν. Κρήτη" προχώρησε χθες σε έρευνα για τα ζητήματα αυτά, εντοπίζοντας παλιούς χοιροτρόφους στο νομό Ηρακλείου, που ανοίγουν την ψυχή τους για την παλιά και πονεμένη ιστορία που σημάδεψε τη ζωή τους. Τόσο οι ίδιοι όσο και άλλοι που έδωσαν για δεκαετίες μάχη επιβίωσης στην αγορά του κρέατος λένε ξεκάθαρα στην εφημερίδα μας ότι, αν η Ελλάδα από πολύ παλιά "δεν έτρωγε τα παιδιά της", κανείς δανειστής δε θα μπορούσε σήμερα να μας κουνά το δάκτυλο και να μας απειλεί ότι θα μας κόψει τα δανεικά για να πεινάσει ο λαός μας!

Μόνος στα χαρακώματα μέχρι και το 2000, μέχρι που έκλεισε κι αυτός, ακολουθώντας όλους τους άλλους παλιούς συναδέλφους του, με τους οποίους ξεκίνησε το χοιροστάσιό του στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 και έζησε όλη την πορεία του κλάδου, με τη δεκαετία του '80 να είναι η αρχή του τέλους, λόγω της ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ και της αθρόας εισαγωγής φτηνών χοιρινών από την Ολλανδία, που όχι μόνο μπήκαν και εκτόπισαν τα κρητικά αλλά ήταν και... προστατευόμενα από την τότε ελληνική κυβέρνηση!.. Σήμερα πρέπει να παραμένουν δύο ή και λίγο περισσότεροι χοιροτρόφοι στο νομό Ηρακλείου, αλλά είναι μικρές και πολύ μικρές μονάδες. Λίγες μονάδες υπάρχουν επίσης στο νομό Ρεθύμνου. Και από 'κει και πέρα, όλες τις υπόλοιπες ανάγκες του κρητικού πληθυσμού τις καλύπτουμε από τις εισαγωγές, σε κρέατα που σε καμιά περίπτωση δεν έχουν ούτε τη νοστιμιά ούτε την ποιότητα του κρητικού χοιρινού.

Συναντήσαμε τον Μανόλη Μαρνέλλο χθες στην πρώην μονάδα του στον κάμπο του Αγίου Σίλα. Εκεί ζει με τη γυναίκα του, έχοντας διατηρήσει μέρος των κτηριακών εγκαταστάσεών του, για να θυμάται τις παλιές, καλές εποχές. «Είναι μεγάλη ξεφτίλα το ότι τρώει ο κόσμος εισαγόμενα χοιρινά. Η χοιροτροφία στην Ελλάδα όμως μπορεί να ξαναξεκινήσει απ' το μηδέν», λέει ο κ. Μαρνέλλος, «αρκεί να έχουμε καλούς κυβερνήτες. Να μη θέλει ένα τσουβάλι χαρτιά να βγάλεις μιαν άδεια και ένα τσουβάλι λεφτά για να τη βγάλεις και να πρέπει να έχεις και μέσον για να σου τη δώσουν».

Ο ίδιος θυμάται ότι όταν βγήκαν επί χούντας οι άδειες προς τους ανθρώπους που ήθελαν να ασχοληθούν με τη χοιροτροφία δεν στοίχιζαν πάνω από 10 δραχμές. «Σήμερα λοιπόν πρέπει το κράτος να δώσει άδειες. Να τους πάει ρεύμα, να τους πάει δρόμο, να τους πάει νερό και να δουλέψουν οικογενειακά στη χοιροτροφία όσες οικογένειες το επιθυμούν. Δεν μπορεί η Ελλάδα να σωθεί χωρίς την κτηνοτροφία και χωρίς τη γεωργία».

«Είχαν σχέδιο»

Μετά από μια τέτοια εμπειρία ζωής, ο Μανόλης Μαρνέλλος δηλώνει βέβαιος ότι η διάλυση της χοιροτροφίας στην Κρήτη έγινε βάσει σχεδίου. «Σχέδιο ήταν από το '80 και μετά. Για να τρώμε εμείς τα κρέατα των Ευρωπαίων και να μας χρεωκοπήσουν να τελειώσουμε». Σύμφωνα με τον ίδιο, «από τότε που μπήκαμε στην ΕΟΚ και ειδικά μετά από τη διάλυση της ΚΥΔΕΠ, που ως τριτοβάθμια οργάνωση ασχολούνταν με τις ζωοτροφές, διέλυσε και η εσταυλισμένη κτηνοτροφία. Και μέχρι σήμερα έχουμε και τα αιγοπρόβατα να βουλοπλέουν και να μην μπορούν να επιβιώσουν. Η μεγάλη ζημιά έγινε στη δεκαετία του '90 που διαλύθηκε η ΚΥΔΕΠ και ανέβηκε το καλαμπόκι από 28 στις 70 και 75 δραχμές το κιλό».

Ο κ. Μαρνέλλος στη δεκαετία του '80 ήταν μέλος της διοίκησης του πάλαι ποτέ Χοιροτροφικού Συνεταιρισμού Ν. Ηρακλείου και θυμάται: «Οι πρώτοι που έκαναν συλλαλητήριο στη δεκαετία του '80 με την πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, στην Κρήτη και την Αθήνα, ήμασταν εμείς, οι γουρουνάδες».

«Τιμωρούσαν κρεοπώλες»

Στη διάρκεια της δεκαετίας του '80, οι χοιροτρόφοι μέσω του συνεταιρισμού και του συνδέσμου τους στην Κρήτη είχαν καταγγείλει και τη συμπεριφορά των μικτών κλιμακίων Αστυνομίας, Αγορανομίας και Κτηνιατρικής στο Ηράκλειο. Εμείς ρωτήσαμε χθες τον Μανόλη Μαρνέλλο αν αληθεύει ότι τα κλιμάκια μόλις σε ένα κρεοπωλείο έβλεπαν την ταμπέλα "χοιρινά ΕΟΚ" το προσπερνούσαν χωρίς να το ελέγξουν. Αλίμονο σε αυτούς που έγραφαν στη βιτρίνα τους "χοιρινό Κρήτης". Έμπαιναν μέσα, ζητούσαν από τον κρεοπώλη να τους κατεβάσει τα βιβλία του και κυριολεκτικά τον ξεσκόνιζαν, βρίσκοντάς του όλο και κάποια παράβαση!

«Αληθεύει, πώς δεν αληθεύει... Όλοι ήταν υπέρ της ΕΟΚ. Το σύνθημα που έπαιζε στην τηλεόραση τότε ήταν «Είσαι στην ΕΟΚ - Μάθε για την ΕΟΚ». Και το μάθαμε το "τραγούδι" αυτό, απέξω κι ανακατωτά», λέει ο κ. Μαρνέλλος, γελώντας πικρόχολα. Καταλήγοντας, δηλώνει την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα μπορεί να ξαναφτιάξει τη χοιροτροφία και την κτηνοτροφία της, αντιστεκόμενη στα συμφέροντα των ισχυρών.

«Πηγαίναμε καλά»

«Όσοι δούλευαν σκληρά, έβλεπαν τον κόπο τους από την πώληση του χοιρινού κρέατος να πληρώνεται», θυμάται και ο Γιώργος Ξυπάκης, ένας ακόμη παλιός χοιροτρόφος από τις Βασιλειές. Ο ίδιος όμως πρόλαβε και τα παράτησε νωρίς, από το 1986. Αλλά θυμάται από τον πατέρα του και από τα λίγα χρόνια που ασχολήθηκε και ο ίδιος ότι τα "χρυσά" χρόνια της χοιροτροφίας στην Κρήτη ήταν μέχρι τη λήξη της δεκαετίας του '70, ενώ ειδικά από το 1985 και μετά άρχιζαν τα προβλήματα.

Μάλιστα, για την κρατική αδιαφορία απέναντι στους χοιροτρόφους ο ίδιος διευκρινίζει ότι πριν μπούμε στην ΕΟΚ, πριν το 1980 δηλαδή, όταν οι χοιροτρόφοι αδυνατούσαν να πουλήσουν το κρέας τους ζητούσαν μέσω της Διεύθυνσης Γεωργίας να σταματήσουν οι εισαγωγές, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. «Και πράγματι σταματούσαν, για ένα διάστημα 1-2 μηνών, πουλούσαμε εμείς και μετά ξανάρχιζαν να φέρνουν και απέξω χοιρινά», θυμάται ο Γιώργος Ξυπάκης.

Σύμφωνα με την άποψή του, οι χοιροτρόφοι της Κρήτης δεν μπόρεσαν στη συνέχεια να ανταγωνιστούν τα πολύ πιο φτηνά ξένα κρέατα. «Με τα ίδια κιλά τροφής, εμάς η γουρούνα μας γεννούσε το πολύ 13 γουρουνάκια το χρόνο και του Γάλλου γεννούσε 25 γουρουνάκια το χρόνο. Εμείς σφάζαμε το γουρούνι σε ηλικία 6 μηνών, που άντε το ζων βάρος να είναι 80 με 90 κιλά. Σε αυτούς, τα γουρούνια που έσφαζαν έβγαιναν από 110 έως και 120 κιλά».

Σύμφωνα με τον κ. Ξυπάκη, μπορεί να είχαν καλά οικονομικά αποτελέσματα οι χοιροτρόφοι στο νησί μας για πολλά χρόνια, όμως οι μεσάζοντες και οι κρεοπώλες κέρδιζαν πολύ περισσότερα. «Πιο πολλά έβγαζε ο κρεοπώλης τότε από μας. Εγώ θυμάμαι στην αρχή που πρωτοασχολήθηκα έβγαζα 3.000 με 5.000 δραχμές στον κάθε χοίρο και ο χασάπης που τον είχε δυο ώρες στο μαγαζί του έβγαζε 5 και 6.000 δραχμές», λέει χαρακτηριστικά.

«Μας καταστρέφουν»

Το δρόμο της χοιροτροφίας φαίνεται πως ακολουθεί εδώ και πολλά χρόνια και η αιγοπροβατοτροφία στην Κρήτη. Η οικονομική κατάσταση των κτηνοτρόφων της Κρήτης είναι πλέον κάτι παραπάνω από "κακή". Ακόμα και τα "ψίχουλα" που τους οφείλει το κράτος από απλήρωτες ενισχύσεις είναι γι' αυτούς πολυπόθητα έσοδα που τα περιμένουν με μεγάλη αγωνία για να καλύψουν μέρος των υπέρογκων εξόδων τους.

Όπως λέει στη "Ν. Κρήτη" ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αμαρίου Κωστής Καμιλάκης, «από την αρχή που ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, σε συναντήσεις στην Αθήνα, μας είχαν πει ότι θα είχαμε κάποιες πληρωμές μέσα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Ένα μέρος αυτών ήταν τα χρήματα που μας χρωστούσαν από το άρθρο 68, 3 ευρώ ανά κεφάλι ζώου. Είναι τα μόνα χρήματα που πήραμε τελικά αλλά με μεγάλη φασαρία και πίεση. Και αυτά ήταν τα λίγα. Φανταστείτε τι δυσκολίες αντιμετωπίζουμε για να μας δώσουν τα πολλά που εκκρεμούν μέσα από άλλα προγράμματα».

«Χρειάζεται δουλειά»

«Η κυβέρνηση έχει αναλώσει τις δυνάμεις της στη συμφωνία με τους έξω και την ίδια ώρα έχει αφήσει τα ζητήματα αυτά μέσα στη χώρα στο έλος του Θεού», λέει από την πλευρά του ο πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος κ. Στεφανάκης. «Μέσα η Ελλάδα και οι Έλληνες θέλουν πολλή δουλειά. Θέλουν αναπροσανατολισμό και θέλουν αλλαγή προτύπων», λέει ο γνωστός κτηνίατρος.

Τι πρέπει όμως η κυβέρνηση άμεσα να κάνει για τον κτηνοτροφικό τομέα; «Πρέπει να φροντίσει αλλά και όλοι μαζί θα πρέπει να αναδείξουμε τη διαφορετικότητα των προϊόντων μας και να επιβάλει τη σήμανση των προϊόντων. Όσο δεν επιβάλλεται η σήμανση και η ιχνιλασιμότητα των προϊόντων, τόσο η Ελλάδα δε θα φτιάξει πρωτογενή παραγωγή. Γιατί αυτό που λέγεται "σύστημα διατήρησης τροφίμων" κατακλύζεται από εμπορικές δραστηριότητες, οι οποίες κοιτάζουν άλλα πράγματα», λέει χαρακτηριστικά.

«ΕΙΧΑΜΕ ΥΠΕΡΠΛΗΘΩΡΑ»

Κάποτε ήμασταν αυτάρκεις... Σήμερα;

«Σαν μικρό παιδί, θυμάμαι τον πατέρα μου, που είχε βιοτεχνία με ζωοτροφές. Συνάμα με τη βιοτεχνία ζωοτροφών είχε πτηνοτροφείο και είχε και χοιροτροφική μονάδα. Έχω ζήσει λοιπόν τα προβλήματα αυτά», λέει στη "Ν. Κρήτη" το μέλος της διοίκησης του Επιμελητηρίου Ηρακλείου Γιώργος Φασουλάκης.

«Πράγματι κάποτε ήμασταν αυτάρκεις στο χοιρινό κρέας. Και όχι απλά ήμασταν αυτάρκεις, αλλά δεν ξέραμε και τι να το κάνουμε. Δηλαδή θυμάμαι τον πατέρα μου ότι συνεχώς είχε πρόβλημα πού θα διαθέσει τα γουρουνόπουλα. Τόση πληθώρα προϊόντος υπήρχε. Σίγουρα ζούσαν παραπάνω από 500 οικογένειες από τη χοιροτροφία και ήμασταν υπερπλήρεις. Ούτε γινόταν λόγος για εισαγωγή. Και σήμερα το χοιρινό της Κρήτης είναι ελάχιστο»...

Ο Γιώργος Φασουλάκης ξεκαθαρίζει ότι το χοιρινό των άλλων Ευρωπαίων ποτέ δεν είχε σχέση με το δικό μας.

«Αυτοί κάνουν την εκτροφή σε υπερσύγχρονες μονάδες. Και φαντάζομαι ότι με τον τρόπο που εκτρέφονται τα ξένα χοιρινά θα πρέπει να είναι αντίθετες οι οργανώσεις για τα ζώα. Για να καταλάβετε, είναι εγκλωβισμένα σε μικρά κλουβιά, που τα χωράνε ίσα-ίσα. Η γονιμοποίηση γίνεται όχι με φυσικό τρόπο, αλλά με ενέσιμο τρόπο. Η τροφή και το νερό που πίνει το ζώο περνάει σαν μια ταινία μπροστά από το στόμα του και δεν μπορεί να κάνει ούτε δεξιά, ούτε αριστερά και απλώς φτάνει να φάει και να πιει με σκοπό να μη χάσει μία θερμίδα.

Γι' αυτό αν παρατηρήσουμε τα χοιρινά τα οποία εισάγονται θα δούμε ότι έχουν πολύ μικρά πόδια. Και αν έχουμε εμπειρία, θα θυμηθούμε πόσο χοντρά ήταν τα πόδια των δικών μας χοιρινών, γιατί τα δικά μας περπατούσαν στο χοιροστάσιο».

ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΧΡΕΩΣΑΝ

Προέτρεπαν τον κόσμο να πάρει δάνεια

Ο Γιώργος Φασουλάκης τονίζει, εξάλλου, ότι «οι τότε κυβερνητικοί παράγοντες ήξεραν την αλήθεια. Αλλά σκόπιμα κατηύθυναν τον κόσμο να πάει να δανειστεί, με σκοπό να βγει μια παραγωγή χοιρινού κρέατος μεγάλη για να είναι η χώρα αυτάρκης, ενώ ήξεραν ότι επρόκειτο να εισάγουν πολύ φτηνότερο κρέας από τη Γαλλία και την Ολλανδία, με αποτέλεσμα να απαξιωθούν οι μονάδες των ανθρώπων αυτών και να τους φέρουν στην καταστροφή. Εγώ γνωρίζω αυτό τον κόσμο λόγω του πατέρα μου από τότε και ξέρω ότι ακόμα κάποιοι χρωστάνε από το 1980 με 1990, όταν πήραν δάνεια με επιτόκια 30 και 40% το χρόνο. Δάνεια που τους τα έδωσαν με κατεύθυνση των υπουργείων».

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση που μας ανέφερε ο Γιώργος Ξυπάκης στις Βασιλειές. «Από τη δεκαετία του '70 είχε πάρει δάνειο ο πατέρας μου. Πλήρωνε από τότε κάθε χρόνο και δεν μπορούσε να ξεχρεώσει. Ο πατέρας μου πέθανε το 2000 και πρόλαβε το 1999 και πλήρωσε την τελευταία του δόση. Μάλιστα το μεγάλο του άγχος ήταν να μην πεθάνει πριν ξεχρεώσει και να μας φορτώσει τα χρέη του»!

«ΟΛΑ ΣΚΟΠΙΜΑ»

«Αν κλείσουν τη στρόφιγγα θα πεινάσουμε»

Ο Μανόλης Μαραγκουδάκης - ο κατά κοινή ομολογία πιο επιτυχημένος πρόεδρος που πέρασε ποτέ από το Σύνδεσμο Κρεοπωλών Ν. Ηρακλείου - έκλεισε το κρεοπωλείο του για να γλιτώσει από τα χρέη και τα φέσια. Έκτοτε έχει την ταβέρνα του, χωρίς να πάψει όμως ποτέ να ασχολείται με τα ζητήματα αυτά, δηλώνοντας στη "Ν. Κρήτη" ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία μετά από τόσα χρόνια πως όλα έγιναν από τις ελληνικές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση "σκοπιμότατα"... Και συνεχίζει λέγοντας: «Τα πάντα που έχουν να κάνουν με την παραγωγή στην Ελλάδα ήταν προσχεδιασμένα. Πάρτε παράδειγμα τη σημερινή κατάσταση. Η χώρα μας σε ό,τι έχει να κάνει με τη διατροφή - αν εξαιρέσεις κάποια κηπευτικά και το λάδι - εξαρτάται πλήρως από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δηλαδή αν κάποια στιγμή κλείσουν τη στρόφιγγα προς την Ελλάδα, θα πεινάσουμε. Και για να θυμηθούμε τι έγινε στο χοιρινό κρέας από τις εισαγωγές. Είχαν ως αποτέλεσμα να μην αντέξουν τον ανταγωνισμό οι ντόπιοι κτηνοτρόφοι. Αυτό ήταν και το ζητούμενο των ξένων συμφερόντων».

Για να στηρίξει τη θέση του περί σκοπιμότητας, υπενθυμίζει: «Πότε φτιάχτηκαν σύγχρονα σφαγεία στην Ελλάδα; Όταν πια δεν υπήρχε κτηνοτροφία. Όταν πια η κτηνοτροφία είχε σχεδόν τελειώσει.

Τα χοιρινά των Ευρωπαίων έρχονται και πάντα είναι καθαρά και περιποιημένα. Εμείς μέχρι να φτιαχτούν τα νέα σφαγεία θυμάστε πώς σφάζαμε τους χοίρους. Θυμάστε τι καταστάσεις υπήρχαν στο σφαγείο του Ηρακλείου. Αλλά σκόπιμο ήταν και το ότι έγιναν τέσσερα σφαγεία με προβλήματα και τα τέσσερα σχεδόν στην ίδια περιοχή. Και έγιναν και σε μια εποχή που δεν υπήρχε καθόλου χοιροτροφία. Που η βοοτροφία ήταν ελάχιστη. Και υπήρχε μόνο η προβατοτροφία, η οποία και αυτή τώρα περνάει κρίση»...

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση