iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017
Ρόμπερτ Πάουελ

Συνομιλώντας με τον "Ιησού" Ρόμπερτ Πάουελ


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Συνομιλώντας με τον "Χριστό" ή αλλιώς πώς ένας ηθοποιός με πολύπλευρες γνώσεις και ενδιαφέροντα "κρύφτηκε" (ή επισκιάστηκε) σε έναν και μόνο ρόλο. Αυτή μοιάζει να είναι πάνω-κάτω η ιστορία του Robert Powell, του ανθρώπου που ενσάρκωσε τον Ιησού, στην ταινία "Ιησούς από τη Ναζαρέτ" του Φράνκο Τζεφιρέλι, που έμελλε να καλύψει όλες τις άλλες του δραστηριότητες. Τι κι αν συμμετείχε ή πρωταγωνίστησε σε ταινίες, σίριαλ, ντοκιμαντέρ πριν από αυτή την επιτυχία αλλά και μετά... Για όλους εμάς είναι ο Ιησούς.

Συνέντευξη στη Μαίρη Καριωτάκη

Είναι ενοχλητικό αυτό;

«Όχι... Δε θα μπορούσε να ήταν ενοχλητικό. Ίσως τρία-τέσσερα χρόνια αφού είχε γίνει η ταινία, που ήταν πολύ καιρό πριν, να ήταν κάπως γιατί έκανα άλλα πράγματα και δεν ήθελα να γυρνώ πίσω, αλλά τώρα όχι.

Αν σκεφτώ πως μετά από σαράντα χρόνια, σαράντα χρόνια (!), οι άνθρωποι όχι μόνο το θυμούνται, αλλά το θυμούνται και με τόση γενναιοδωρία και καλοσύνη... Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος, τόσο κολακευμένος...».

Ωστόσο, δε λείπουν και τα παράδοξα! Ίσως γιατί στη χώρα μας ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είναι συνυφασμένος με το Πάσχα, υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη βλέπουν στον Πάουελ το θεάνθρωπο και σπεύδουν να τον συναντήσουν για να πάρουν την ευχή του!

«Ένας νεαρός σήμερα ήρθε από την Αθήνα στο ξενοδοχείο που μένουμε, επειδή άκουσε πως είμαι εδώ. Ήρθε από την Αθήνα και έπεσε στα γόνατα... Νόμιζε πως θα έβλεπε τον Ιησού. Βέβαια, το μόνο που είδε ήμουν εγώ και μάλλον απογοητεύτηκε...».

Πόσο εύκολο είναι να ξεπεράσει ένας ηθοποιός μια τέτοια επιτυχία;

«Νομίζω πως, αν είχα κάνει την επιτυχία που έκανε αυτή η ταινία, παίζοντας ένα διαφορετικό χαρακτήρα, θα με είχε "αρπάξει" κάποιο μεγάλο στούντιο του Χόλυγουντ. Αλλά στην πραγματικότητα, όταν γίνεσαι διάσημος κάνοντας αυτό (σ.σ. παίζοντας τον Ιησού), είναι δύσκολο. Διότι οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, κι ας έκανα 10 χρόνια ταινίες πριν απ' αυτό.

Ωστόσο, έκανα τέτοια καριέρα, δε θα μπορούσα να παραπονιέμαι... Μου έκανε μόνο καλό αυτός ο ρόλος! Είχα τη δυνατότητα να κάνω όλα όσα ήθελα να κάνω και πράγματα που δεν ήθελα να κάνω να μην τα κάνω. Κι είναι προφανώς αποτέλεσμα του ρόλου, που με βοήθησε να δημιουργήσω ένα όνομα διεθνώς».

Ό,τι και να γίνει, για μας εδώ στην Ελλάδα, θα είστε πάντα ο Ιησούς...

«Θα ήμουν πολύ περήφανος να κρατήσω μια θέση, κάτω από τον πραγματικό Ιησού βεβαίως, στις συνειδήσεις όλων... Αλλά, αν έπρεπε να τον "αναπληρώνω", αυτό θα ήταν μια πολύ μεγάλη ευθύνη!».

Όμως ο Ρόμπερτ Πάουελ δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος, με λεπτό χιούμορ, που τρέφει ειλικρινή αισθήματα για τη χώρα μας. Το ξέρετε ότι μιλάει Αρχαία Ελληνικά και μετανιώνει - ναι, έτσι είπε - μετανιώνει που δεν έμαθε νέα Ελληνικά; Ότι το διδακτορικό του στο πανεπιστήμιο είχε θέμα τον Μέγα Αλέξανδρο; Ότι έχει μεταφράσει όλους τους αρχαίους συγγραφείς;

«Σπούδασα Αρχαία Ελληνικά στο σχολείο, Αρχαία Ελληνική Ιστορία. Έχω μεταφράσει μεγάλους Έλληνες συγγραφείς. Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Αισχύλο, Ξενοφώντα, Ηρόδοτο, Δημοσθένη, Θουκυδίδη... Έχω περάσει 8 χρόνια από τη μακρά ζωή μου με την Ελλάδα και την ελληνική Ιστορία.

Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι στην Κρήτη, αλλά στην Ελλάδα έχω έρθει πάρα πολλές φορές. Πρέπει να είναι η χώρα που έχω επισκεφτεί περισσότερο απ' οποιαδήποτε. Την πρώτη φορά που ήρθα στην Ελλάδα ήταν με το σχολείο, όταν ήμουν 16 χρονών. Πήγαμε στην Επίδαυρο, στους Δελφούς, στις Μυκήνες, στην Ολυμπία, στο Ναύπλιο. Κι ήρθα ξανά, πριν από μερικά χρόνια και πήγα στα ίδια μέρη! Δεν έχουν αλλάξει καθόλου!

Η Ελλάδα έχει προσφέρει εξαιρετική υπηρεσία σε ανθρώπους σαν και μένα, που αγαπάμε την ιστορία, να μπορούμε να δούμε όλα αυτά τα μνημεία και να δεχτούμε από αυτά εξαιρετικές "δονήσεις"... Θέλω να πω, έχω βρεθεί στη σκηνή της Επιδαύρου δύο φορές, όχι επαγγελματικά, αλλά όταν ήμουν 16 χρονών στάθηκα στη μέση της σκηνής και πειραματιζόμουν σχετικά με το αν πραγματικά μπορείς να ψιθυρίσεις εκεί και να ακουστείς μέχρι πάνω. Και μπορείς. Και την τελευταία φορά που ήρθα στην Ελλάδα, πριν από 2-3 χρόνια μ' ένα γκρουπ, επειδή ήμουν ο μόνος ηθοποιός, μ' έβαλαν να κάνω το ίδιο, και ναι! Με άκουγαν που ψιθύριζα! Κι αυτό είναι εκπληκτικό!».

Στην Κρήτη, ο διάσημος Βρετανός ηθοποιός βρέθηκε εξαιτίας του αγγλόφωνου δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ "Creta Divina" ("Θεϊκή Κρήτη") του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Φώτη Κωνσταντινίδη.

«Δεν είχα την ευκαιρία να περιηγηθώ πολύ στην Κρήτη, αλλά ελπίζω να το κάνω τώρα. Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος! Κι επειδή ξέρω τον Φώτη. Γνωριζόμαστε από παλιά. Αλλά κοιτάξτε γύρω μας... Είναι πάντα ευχάριστο να δουλεύει κανείς και ακόμη πιο ευχάριστο να δουλεύει σ' ένα τέτοιο μέρος!».

Πώς είναι να δουλεύει κανείς τόσο μακριά από την χώρα του, με συνεργεία που δε μοιράζεται κοινές εμπειρίες;

«Πέρασα ολόκληρη την καριέρα μου δουλεύοντας σε όποιο μέρος του κόσμου. Κάτι που σημαίνει πως ήμουν μακριά από το σπίτι μου για τρεις-τέσσερεις μήνες κάθε φορά, δουλεύοντας με συνεργεία που δεν ήταν από τη Βρετανία. Το μόνο πράγμα που μετανιώνω είναι πως, δουλεύοντας στη Γαλλία, την Ιταλία, τη Γερμανία, έμαθα τις γλώσσες, αλλά δουλεύοντας τόσο λίγο στην Ελλάδα δεν ξέρω Ελληνικά. Και το μετανιώνω, γιατί μιλάω Αρχαία Ελληνικά, αλλά δεν έχουν καμία χρησιμότητα για μένα».


Η κρίση και τα μάρμαρα του Παρθενώνα: «Θα επιστρέψουν»

Τι ξέρει ο Ρόμπερτ Πάουελ για την κρίση στην Ελλάδα;

«Μοιραζόμαστε μια λέξη όλοι από το 2007-2008: Λιτότητα. Η Ελλάδα έχει υποφέρει περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης. Ίσως και η Ισπανία να είναι στην ίδια κατάσταση, με την ανεργία να φτάνει πάνω από το 25%. Ας το θέσουμε έτσι, όλοι εμείς που ενδιαφερόμαστε για την Ελλάδα - κι εγώ είμαι ένας απ' αυτούς - έχουμε ενσυναίσθηση για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα. Και επειδή υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας ή τουλάχιστον εγώ νιώθω πως υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση».

Ασφαλώς και υπάρχει αλλά έχουμε και μια σκιά ανάμεσά μας... Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα!

«Δε θα μπω σε αυτό. Είναι τόσο δύσκολο. Υπάρχει ένα επιχείρημα που λέει πως, αν δεν είχαν φύγει από την Ελλάδα, θα τα λεηλατούσαν κάποια στιγμή αργότερα, δε θα ήταν προστατευμένα... Τώρα, αν θα πρέπει να γυρίσουν, ναι θα επιστρέψουν. Είμαι σίγουρος πως θα επιστρέψουν».

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση