iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 09 Δεκεμβρίου 2016
Μαρία Πρωτογεράκη- Τετραπληγικός, Σητεία

Καλούν στο στρατό τετραπληγικό από τη Σητεία


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Πάσχει από σπαστική τετραπληγία και εγκεφαλική παράλυση, αλλά, παρά το πρόβλημά του, η στρατολογική υπηρεσία ζητά να παρουσιαστεί στο στρατό. Πρόκειται για έναν 18χρονο από τη Σητεία, ένα «ξεχωριστό παιδί», όπως λέει η μητέρα του Μαρία Πρωτογεράκη, που μέσω επιστολής της καταγγέλλει το γεγονός.

«Ο Αντώνης μου δε θα πάει στο στρατό όχι επειδή δε θέλει αλλά επειδή δεν μπορεί», αναφέρει η μητέρα του 18χρονου Αντώνη.

«Με πήραν τηλέφωνο από στρατολογικό γραφείο για να καλέσουν γιο μου να παρουσιαστεί ενώ είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. Δεν τους ενημερώνει κανείς επιτέλους σε αυτή τη χώρα;», αναρωτιέται στην επιστολή που έστειλε στο protothema.gr η κ. Πρωτογεράκη.

«Έχω τρεις γιους, τον Αντώνη μου 18 χρόνων, τον Ραφαήλ 16 και τον Μανώλη, 8 χρόνων. Ο πρώτος μου γιος είναι ένα παιδί ξεχωριστό, διαφορετικό από τα άλλα. Είναι αυτό που έμαθα πως το λένε όλοι παιδί με ειδικές ανάγκες, ξεχωριστό το λέω εγώ… Ο Αντώνης πάσχει από σπαστική τετραπληγία και εγκεφαλική παράλυση. Όταν ήρθε στη ζωή και τον πήρα αγκαλιά μπορώ να πω πια, αν και τότε ήμουν πολύ μικρή, πως μου άλλαξε τη ζωή. Με έμαθε να αγαπώ και να σέβομαι τη διαφορετικότητα του άλλου. Με έμαθε να μάχομαι σε όλες τις τρικλοποδιές που αντιμετώπισα και να μην το βάζω κάτω και επίσης ότι το πιο σημαντικό στη ζωή μας είναι η υγεία και η αγάπη. Γράφω αυτή την επιστολή γιατί συνέβη ένα θλιβερό περιστατικό που δυστυχώς με εξόργισε, με έκανε να χάσω τη ψυχραιμία μου, με έκανε να θυμώσω. Ποια μάνα στη θέση μου δε θα θύμωνε αν είχε ένα παιδί όπως το δικό μου, ιδιαίτερο και την έπαιρναν τηλέφωνο από στρατολογικό γραφείο για να της πουν ότι το παιδί της θα πρέπει να παρουσιαστεί…

Ο Αντώνης μου δε θα πάει φαντάρος. Ο Αντώνης μου δε θα καταλάβει ποτέ τι έγινε με το τηλεφώνημα αυτό. Ο Αντώνης μου δε θα αντιληφθεί πως ο κόσμος μερικές φορές γίνεται σκληρός και η γραφειοκρατία ακόμη πιο σκληρή. Ευτυχώς για τον Αντώνη μου είμαι εγώ εδώ και θα είμαι στο πλευρό του. Ο Αντώνης μου δε θα πάει στο στρατό όχι επειδή δε θέλει αλλά επειδή δεν μπορεί. Είναι τόσο απλό. Ίσως αυτό το τηλεφώνημα από την υπηρεσία να μη χρειαζόταν ποτέ να γίνει αν είχαν φροντίσει να ενημερωθούν για την κατάσταση του γιου μου. Ίσως… Έχω αναστατωθεί με αυτό που έγινε… ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ;» αναρωτιέται η μητέρα του 18χρονου.

«Αφιέρωσα τη ζωή μου μεγαλώνοντας έναν άγγελο. Ό,τι και να του συμβαίνει δε χάνει ποτέ το χαμόγελό του. Πριν τρία χρόνια έδωσε ξανά μάχη για να ζήσει. Βρέθηκε να παλεύει ένα τόσο δα πλάσμα ξανά στην Εντατική. Πάλευε 21 μαρτυρικές μέρες και νύχτες για τη ζωή του. Μπορεί ο Αντώνης μου να μην μπορεί να περπατήσει αλλά ούτε και να μιλήσει, να εξαρτιέται από εμένα 100%, όμως λέει μόνο λίγες λέξεις που στάζουν μέλι. Δεν έχει όμορφα δόντια αλλά το χαμόγελό του έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Το μαύρο σε όλο αυτό που ζούμε είναι ότι χρειάζεται πολλές φορές να αποδείξουμε ότι έχει πρόβλημα στις διάφορες υπηρεσίες. Είναι τόσο επώδυνη αυτή η διαδικασία… Το πρόσφατο περιστατικό με θύμωσε, με εξόργισε γι' αυτό και σας γράφω. Με πήραν τηλέφωνο από κάποιο γραφείο του στρατού και μου είπαν τα εξής: "Γεια σας, τηλεφωνούμε από το στρατολογικό γραφείο. Έχετε ένα γιο, τον Αντώνη;". Λέω ναι. "Πάει σχολείο;". Απαντώ όχι. Και παθαίνω σοκ με αυτό που ακούω στη συνέχεια. "Πρέπει να φτιάξει τα χαρτιά για να περάσει από το στρατολογικό γραφείο". Ήθελα να βρίσω αλλά κρατήθηκα. Του λέω "το παιδί είναι με ειδικές ανάγκες, το έχω κατάκοιτο στο κρεβάτι". Μου λέει "Να πας στο ΚΕΠ μια βεβαίωση από το γιατρό σας να μας τη στείλει και το Σεπτέμβριο να τον φέρετε να περάσει περιοδεύων στα Χανιά να τον δουν η γιατροί να τον απαλλάξουν". Του ξαναλέω εγώ τι πρέπει να κάνω; Μου λέει: "Αυτό που σας είπα". Πώς μπορείς να τους εξηγείς μια κατάσταση και να σε βάζουν σε τόσο μεγάλη διαδικασία ψυχολογική; Το παιδί δεν μπορεί να μεταφερθεί παρά μόνο με ασθενοφόρο. Ρωτάω: Όταν ένα κράτος σου έχει βγάλει μια μικρή βοήθεια για το μικρό, έχουμε περάσει αμέτρητες φορές από επιτροπές και έχουν δει την κατάσταση του μικρού, πώς μπορεί να σε βάζει κάποιος σε μια τέτοια διαδικασία; Δε θα έπρεπε να ενημερώνονται μέσω υπηρεσιών; Δεν είμαστε ζώα, ζητάμε να μας αντιμετωπίσετε σωστά όπως και τη δουλειά σας να κάνετε σωστά… Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας», καταλήγει η κυρία Πρωτογεράκη στην επιστολή της.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση