iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 08 Δεκεμβρίου 2016
Μάρω Δούκα

Μια βραδιά με τη Μάρω Δούκα


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Σε μια βραδιά με τη Μάρω Δούκα μάς προσκαλεί αυτή την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου η Ένωση Φιλολόγων Nομού Ηρακλείου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 6:30 το απόγευμα στην αίθουσα "Ανδρόγεω".

Θα μιλήσουν:

* Η ίδια η συγγραφέας για το έργο της.

* Ο Γιάννης Δημητρακάκης, επίκουρος καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, με θέμα "Λογοτεχνία και μεταπολίτευση: πολιτικές και κοινωνικές αναπαραστάσεις στο μυθιστορηματικό έργο της Μάρως Δούκα".

* Η Ελευθερία Ζέη, επίκουρη καθηγήτρια Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, με θέμα "Μεταπλάσεις του ιστορικού βιώματος στο έργο της Μάρως Δούκα".

* Ο Σταύρος Σφακιωτάκης, φιλόλογος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης - μεταπτυχιακός φοιτητής του Τμήματος Τουρκολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, με θέμα «Τουρκοκρητικοί ήρωες στο μυθιστόρημα "Αθώοι και φταίχτες"».

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Η Μάρω Δούκα, μία από τις κορυφαίες φωνές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, κλείνει φέτος σαράντα χρόνια στην πεζογραφία. Από το 1974, που εκδόθηκε "Η Πηγάδα", το πρώτο της βιβλίο, μέχρι σήμερα, το 2014, με το νέο της μυθιστόρημα "Έλα να πούμε ψέματα", η Μάρω Δούκα μάς συνοδεύει σταθερά με το έργο της στην κοινωνική και πολιτική ενηλικίωσή μας. Σ' ένα διαρκές ταξίδι από το παρελθόν στο παρόν με όχημα τη Λογοτεχνία, η Μάρω Δούκα εξάπτει τον προβληματισμό μας για το μέλλον:

- Αλλά θα ήταν ζωή αυτή; άκουσα, ηχώ από πέρα, τη φωνή του πατέρα μου.

- Βιργινία, τι λέγαμε; Χωρίς την πίστη του ο άνθρωπος, χωρίς τις αυταπάτες του, τις διαψεύσεις, τις ήττες, τις εμμονές και το πείσμα του, ποιος θα ήταν;.. Απέναντί μας το εγκαταλειμμένο πηγάδι του μακρινού προγόνου.

- Πιο βαθιά κυλάει το νερό, σκέφτηκα. Κι έφτανε παρηγορητικό ως εμένα το πείσμα, αλλά και η εγκαρτέρηση, της αθέατης ροής του.

(Απόσπασμα από το βιβλίο "Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ")

Σε μια εποχή κατά την οποία όλοι θέλουν να μας υποτάξουν στο δίκιο του εφικτού και στον ωμό ρεαλισμό της νέας παγκόσμιας τάξης, η φωνή της συγγραφέως μάς υπενθυμίζει ότι η «κοινωνία στην οποία δεν επιβιώνει η ουτοπία είναι μια νεκρή κοινωνία».

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση