iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2017
Νεογέννητοι κροκόδειλοι σε φάρμα της Μανίλας στις Φιλιππίνες

Όταν οι κροκόδειλοι ήταν της... μόδας


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Εξωτικά κατοικίδια... Κάποτε ήταν το "must" της εποχής. Αν δεν είχες ένα ιγουάνα, ένα φίδι, έναν κροκόδειλο, έναν αλιγάτορα σπίτι σου, βρε αδελφέ, ήσουν μπας-κλας...

Ήταν όμως μια μόδα που πέρασε και πάει, με τις συνέπειές της να εμφανίζονται σιγά-σιγά τώρα, την περίοδο της κρίσης, με τη συντήρηση ενός τέτοιου ζώου - που ειδικά στην περίπτωση ορισμένων μεγάλων σαρκοβόρων απαιτεί το ζωντανό να φάει μόνο του ό,τι τρώει μια ολόκληρη οικογένεια - να γίνεται πολύ δύσκολη για τον ιδιοκτήτη. Έτσι, μη ξέροντας τι να το κάνει, το εγκαταλείπει, με αποτέλεσμα εκεί που είχαμε αδέσποτα σκυλιά, τώρα να έχουμε και... κροκόδειλους, όπως αυτόν που βρέθηκε στο Ρέθυμνο...

Για το συγκεκριμένο ζώο αύριο Πέμπτη ετοιμάζεται ολόκληρη επιχείρηση για τον εντοπισμό και την παγίδευσή του, προκειμένου να μεταφερθεί σε περιβάλλον κατάλληλο για την ανατροφή του (δηλαδή εκτός Ελλάδας, αφού στη χώρα μας δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για το είδος).


Άγρια είδη

Μαϊμούδες, φίδια, πύθωνες, κυρίως σφικτήρες, αλιγάτορες, κροκόδειλοι, σκορπιοί, ιγκουάνα, νυφίτσες (ferrets) και λευκοί σκαντζόχοιροι είχαν γίνει ανάρπαστα πριν από μερικά χρόνια και ειδικά το 2004, οπότε και πουλήθηκαν κατά δεκάδες. Κόστιζαν έως και πολλές εκατοντάδες ευρώ και εις γνώση του ιδιοκτήτη αγοράζονταν, παρά τις τρελές απαιτήσεις που απαιτούσε η συντήρησή τους. Όντας μικρά, ξεχωριστά, πολύχρωμα και φυσικά πρωτότυπα, κέρδιζαν τις εντυπώσεις των επισκεπτών στα σπίτια όπου φιλοξενούνταν και έτσι είχαν την αρμόζουσα προσοχή και φροντίδα από τους ιδιοκτήτες τους.

Όταν όμως μεγάλωσαν, με συνέπεια να είναι δύσκολο να τα παλέψεις, και συγχρόνως μεγάλωναν και οι ανάγκες τους σε τροφή και εξοπλισμό, αφού απαιτούν ειδικούς χώρους, φωτισμούς αλλά και ειδική διατροφή, από μια ευχάριστη συντροφιά και ένα εξαιρετικό θέαμα έγιναν ασύμφορα, επικίνδυνα και συνάμα ανεπιθύμητα...


Το 1984

Αυτός που πρωτοέφερε κροκόδειλο στην Κρήτη ήταν, όπως μας είπε, είναι ο ιδιοκτήτης pet shop στην Ούλοφ Πάλμε κ. Κώστας Δαμήγος, το 1984. «Πριν 32 χρόνια έπαιρνες ό,τι ήθελες. Ήταν στη συνείδηση του επαγγελματία να μη φέρει κάτι επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Κανείς όμως δεν τολμούσε να φέρει κάτι δηλητηριώδες. Τώρα δεν έρχεται κάτι αν δε συνοδεύεται από ειδικό μικροτσίπ που αποδεικνύει πως είναι κατάλληλο για πώληση. Τότε οι δύο κροκόδειλοι που έφερα ήταν σε μέγεθος πολύ μικρό. Συνήθως φέρναμε ένα συγκεκριμένο είδος, που μεγαλώνοντας έφτανε το πολύ τα 2,5 μέτρα. Πιθανότατα λοιπόν ο κροκόδειλος που εντοπίστηκε στα μέρη μας να ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Πάντως, το συγκεκριμένο κροκόδειλο κάποιος πρέπει να τον είχε και να τον άφησε τώρα το καλοκαίρι. Λάθος του βέβαια, καθότι είναι αρπακτικό και δε γνωρίζει φίλους. Γι' αυτό και πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα, προτού θρηνήσουμε κανένα θύμα.

Για να πιαστεί όμως χρειάζεται οπωσδήποτε να παρέμβει ερπετολόγος και να επιχειρήσουν να το ακινητοποιήσουν με αναισθητικό. Με δολώματα και τέτοια δεν πιάνεται», μας είπε ο κ. Δαμήγος, καταθέτοντας την άποψή του για την περίπτωση του κροκόδειλου που βρέθηκε στο Ρέθυμνο, αλλά και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τον εντοπισμό του.


Είχε ζήτηση

Όπως μας εξηγεί ο κ. Δαμήγος, το 2004 υπήρχε μεγάλη ζήτηση εξωτικών ζώων. Η τάση αυτή στηριζόταν κυρίως στη φιγούρα, με την έννοια: «Εσύ έχεις κανίς, εγώ έχω κροκόδειλο, φίδι κ.λπ.». Σήμερα, αντίθετα, στους 100 πελάτες άντε να βρεθεί ένας να ζητήσει ίσως κανένα ιγκουάνα, με το ενδιαφέρον για τα είδη αυτά να τείνει να εξαλειφθεί για κυρίως δύο λόγους: το χώρο που απαιτούν για να ζήσουν και τα χρήματα που χρειάζεται να δαπανήσει κανείς για τη διατροφή τους, αφού τρώνε πιο πολύ από τον άνθρωπο...


Δύσκολο πράγμα η συντήρηση τέτοιων ειδών

Συγκεκριμένα, όπως μας λέει ο ιδιοκτήτης pet shop στη λεωφόρο Κνωσού Μανούσος Μαυροειδής, «ένα σαρκοφάγο θέλει οπωσδήποτε πρωτεΐνη, δηλαδή κρέας, με τη μηνιαία συντήρησή του να επιβαρύνει τον ιδιοκτήτη με τουλάχιστον 50 ευρώ, άρα το λιγότερο 750 ευρώ το χρόνο. Παράλληλα, ένα μικρό ιγκουάνα μπορεί να είναι φθηνό, αφού πωλείται γύρω στα 20 ευρώ, όμως για τον εξοπλισμό του, καθότι χρειάζεται ειδικές λάμπες, θα σε βγάλει από περίπου άλλα 150 ευρώ».

Στην περίπτωση τώρα του κροκόδειλου ή του αλιγάτορα, ένα τέτοιο ζώο προαπαιτεί από τον ιδιοκτήτη του να έχει φροντίσει να του φτιάξει μια λίμνη όχι μικρότερη από 5 τ.μ., όπως και μια εξέδρα 3 τ.μ. για να βγαίνει εκεί και να στεγνώνει. Ειδικά φίλτρα προκειμένου να φιλτράρεται το νερό, ενώ το χειμώνα πρέπει να θερμαίνεται, καθότι αν η θερμοκρασία πέσει κάτω από 28 βαθμούς, σταματάει να τρώει. Για φαγητό χρειάζεται την ημέρα τουλάχιστον 2-3 κοτόπουλα ή άλλου είδους κρέας. Απαιτήσεις δηλαδή παράλογες, όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, τις οποίες δε σκέφτεται κανείς όταν τα αγοράσει. Τις αντιμετωπίζει όμως στην πορεία και έτσι αναιρεί τα όσα πίστευε μέχρι χθες για την απόκτηση ενός τόσο πολυέξοδου κατοικίδιου...

Της Μαρίας Αντωνογιαννάκη

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση