iphone app
android app
iphone app android app
Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2018
Τζον Λένον

Τζον Λένον: Η δολοφονία ενός θρύλου


Ημερομηνία δημοσίευσης:
Τελευταία ενημέρωση:

Τη νύχτα της 8ης Δεκεμβρίου του 1980 o θρυλικός μουσικός και ακτιβιστής John Lennon έπεφτε νεκρός σε ηλικία 40 ετών, έπειτα από πυροβολισμούς που δέχτηκε, πισώπλατα, έξω από το σπίτι του στη Νέα Υόρκη.

Ήταν 11 η ώρα το βράδυ όταν ο Λένον επέστρεφε στο σπίτι του έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Γιόκο Όνο, έπειτα από την ηχογράφηση των τραγουδιών "Walking on Thin Ice" και "It Happened" για τον επόμενο δίσκο του. Έξω από το σπίτι του, ένα διαμέρισμα του κτιρίου Ντακότα σε δυτική συνοικία του Μανχάταν και απέναντι από το Σέντραλ Πάρκ, η μοίρα τού επιφύλασσε μια δυσάρεστη έκπληξη. Εκεί, τον περίμενε ο Μαρκ Τσάπμαν, που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που δολοφόνησε το θρυλικό Τζον Λένον κι έκανε το αίμα των απανταχού φαν να παγώσει.

Ο Τσάπμαν τον πυροβόλησε πολλές φορές στην πλάτη (υπήρξαν μαρτυρίες που έκαναν λόγο για έξι πυροβολισμούς), τραυματίζοντάς τον θανάσιμα. Ο Λένον μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στο Νοσοκομείο "Ρούσβελτ", όπου λίγα λεπτά αργότερα επιβεβαιώθηκε ο θάνατός του. Σύμφωνα με την αυτοψία, οι μισές σφαίρες διαπέρασαν το αριστερό μέρος του σώματός του στο ύψος του στήθους, ενώ οι υπόλοιπες τον τραυμάτισαν κοντά στον αριστερό ώμο. Όλες προκάλεσαν εσωτερική αιμοραγία, ενώ η θανάσιμη σφαίρα ήταν μία και ήταν αυτή που διαπέρασε την αορτή του…

Ο Λένον του συγκροτήματος "The Beatles" είχε πρώτα κατακτήσει τον κόσμο με τα τραγούδια και τα μηνύματά του που μιλούσαν για ειρήνη και αγάπη, όταν έσβησε σε ηλικία μόλις 40 ετών. Η ζωή τον έκανε μοναδικό, ο θάνατος τον έκανε θρύλο. Τα τραγούδια του συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να μιλούν στις καρδιές των ανθρώπων, με πρώτο και καλύτερο το "Imagine", ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του 20ού αιώνα.

Τραγουδοποιός, μουσικός, συγγραφέας και αγωνιστής της ειρήνης, ο Τζον Λένον γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 9 Οκτωβρίου 1940, κατά τη διάρκεια ενός βομβαρδισμού της πόλης από τη "Λουφτβάφε".

Ο πατέρας του Άλφρεντ ήταν ναυτικός και η μητέρα του Τζούλια χορεύτρια σε τοπικά κλαμπ. Το όνομα "Τζον" του δόθηκε προς τιμήν του παππού του και το Ουίνστον προς τιμήν του Βρετανού πρωθυπουργού Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Μετά το χωρισμό των γονιών του, ο νεαρός Τζον μεγάλωσε στο σπίτι της αυστηρής θείας του Μίμι και του άνδρα της Τζορτζ, που τον αγαπούσαν σαν δικό τους παιδί.

Μολονότι δε ζούσε με τη μητέρα του, τη λάτρευε. Άλλωστε, ήταν εκείνη που του χάρισε την πρώτη του κιθάρα το 1957, ενθαρρύνοντάς τον να ασχοληθεί με τη μουσική. Ο θάνατός της σε τροχαίο το 1958 δεν ξεπεράστηκε ποτέ από τον Τζον και ήταν η αιτία που σφυρηλάτησε τη δυνατή του φιλία με έναν άλλο νεαρό, τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, που είχε χάσει τη μητέρα του από την επάρατο νόσο.

Ο Τζον αγαπούσε το γράψιμο και τη ζωγραφική, με το σχολείο να τον αφήνει μάλλον αδιάφορο. Φοίτησε στο κολέγιο Καλών Τεχνών του Λίβερπουλ, αλλά δεν υπήρξε ποτέ συνεπής σπουδαστής. Εκεί, όμως, γνώρισε την πρώτη του γυναίκα, τη Σίνθια Πάουελ, η οποία του χάρισε ένα παιδί, τον Τζούλιαν (1963). Ο Τζον ζούσε για τη μουσική και το Μάρτιο του 1957 ίδρυσε την πρώτη του μπάντα, τους "Quarrymen", που πήρε το όνομά της από το σχολείο, όπου φοιτούσε. Έπαιζαν σκιφλ, ένα είδος φολκ μουσικής με τζαζ και μπλουζ επιρροές.

Στις 6 Ιουλίου 1957 γνωρίζει τον Πολ ΜαΚάρτνεϊ, ο οποίος σύντομα γίνεται μέλος του συγκροτήματος, αφού ο πατέρας του διαθέτει το υπόγειο του σπιτιού για τις πρόβες των "Quarrymen". Την εποχή αυτή ο Λένον γράφει και το πρώτο του τραγούδι, το "Hello Little Girl", που έγινε αργότερα επιτυχία με τους "The Fourmost".

Στο συγκρότημα καταφτάνει με συστάσεις του ΜακΚάρτνεϊ ο νεαρός κιθαρίστας Τζορτζ Χάρισον, που δίνει έναν πιο ροκ χαρακτήρα. Οι "Quarrymen" μετονομάζονται σε "Johnny and the Moondogs", με τον Λένον να έχει τον πρώτο λόγο, αλλά να μην είναι ικανοποιημένος από τον ήχο τους. Το καλοκαίρι του 1958 ηχογραφούν ένα δίσκο 45 στροφών, που περιέχει δύο τραγούδια, τη σύνθεση των Λένον/ΜακΚάρντεϊ "In Spite of Αll the Danger" και τη διασκευή του κομματιού του Μπαντ Χόλι "That' ll Be the Day".

Στα μέσα του 1959, η μπάντα του Λένον αλλάζει το όνομά της σε "Beatles" και αρχίζει εμφανίσεις στο Αμβούργο και στο κλαμπ του Λίβερπουλ, Cavern. Ήταν εκεί που τους ανακάλυψε ο Μπράιαν Έπσταϊν, ο πρώτος τους μάνατζερ, και στις 5 Οκτωβρίου 1962 κυκλοφορούν το παρθενικό τους σινγκλ "Love me Do". Η επιτυχία είναι μεγάλη.

Οι "Beatles" εκτοξεύονται στην κορυφή και εν μια νυκτί μετατρέπονται σε ζωντανό θρύλο. Στα τραγούδια τους συνδυάζουν τη ρεαλιστική προσέγγιση και την εσωτερικότητα του Λένον, με την αισιόδοξη ματιά και το μελωδικό χάρισμα του ΜακΚάρτνεϊ. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Οι "Beatles" ανάγουν το τρίλεπτο ποπ τραγούδι σε μορφή τέχνης.

Μετά το θάνατο του Επστάιν αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες σκιές στους "Beatles". Ο Μακάρτνεϊ επιζητεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, κάτι που δεν αρέσει στον Λένον, η ερωμένη του οποίου, Γιόκο Όνο, αναμειγνύεται όλο και πιο πολύ στις υποθέσεις τους, προκαλώντας την αγανάκτηση των υπολοίπων. Έτσι είναι αναπόφευκτη η διάλυση του συγκροτήματος το 1970.

Από την εποχή των "Beatles", ο Τζον Λένον είχε ξεκινήσει την προσωπική του μουσική διαδρομή. Με τη συμμετοχή της Γιόκο Όνο ηχογράφησε τρεις δίσκους με πειραματική μουσική κι ένα live στο Τορόντο με τη νεοσύστατη μπάντα των "Plastic Ono Band". Μετά τη διάλυση των "Beatles" και μέχρι τη δολοφονία του το 1981 κυκλοφόρησε μια σειρά άλμπουμ, που δεν έφταναν στο δημιουργικό ύψος της μουσικής των "Σκαθαριών", αλλά παρουσίαζαν μεγάλο ενδιαφέρον και είχαν απήχηση στο μουσικόφιλο κοινό. Κορυφαία στιγμή υπήρξε αναμφισβήτητα το άλμπουμ "Imagine" (1971) και το ομώνυμο τραγούδι, που έγινε ο ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος.

Στις 31 Αυγούστου 1971 ο Λένον μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και δε θα επιστρέψει ποτέ στην Αγγλία. Σύντομα θα αντιμετωπίσει προβλήματα με το αμερικανικό κράτος, καθώς ο πρόεδρος Νίξον ψάχνει τρόπο να τον απελάσει. Δεν του συγχωρεί ότι είναι ένα από τα ηγετικά στελέχη του αντιπολεμικού κινήματος, που μάχεται τη συμμετοχή των Αμερικανών στο Βιετνάμ. Με ευφάνταστους τρόπους και εκμεταλλευόμενος τα ΜΜΕ (Bed-In), προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη στην υπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης.

Ο Λένον βρίσκεται στο στόχαστρο και των πανίσχυρων εκκλησιαστικών οργανώσεων, που δεν ξεχνούν τη δήλωσή του, το 1966, ότι «οι Μπιτλς είναι ανώτεροι από τον Θεό».

Το 1973 χωρίζει από τη Γιόκο και τα φτιάχνει για δύο χρόνια με την Κινέζα γραμματέα του Μέι Παγκ. Το Νοέμβριο του 1974 θα εμφανιστεί για τελευταία φορά επί σκηνής, συμμετέχοντας σε μια συναυλία του Έλτον Τζον στη Νέα Υόρκη. Το 1975 επανασυνδέεται με τη Γιόκο Όνο και στις 20 Μαρτίου παντρεύονται στο Γιβραλτάρ. Στις 9 Οκτωβρίου θα γεννηθεί ο γιος τους Σον. Ο Τζον εγκαταλείπει τη μουσική για να αφιερωθεί στη φροντίδα του νεογέννητου παιδιού του. Πέντε χρόνια αργότερα θα επιστρέψει δυναμικά στη μουσική, με το διπλό άλμπουμ "Double Fantasy", που θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα της σύντομης, αλλά σπουδαίας καριέρας του.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1980 το νήμα της ζωής του κόπηκε από τις σφαίρες ενός θαυμαστή του, του Μαρκ Τσάπμαν, στον οποίον νωρίτερα είχε υπογράψει ένα αυτόγραφο.

Σύμφωνα με τις αναφορές των μαρτύρων και των αστυνομικών Αρχών, μετά τη δολοφονία ο Τσάπμαν παρέμεινε στον τόπο του εγκλήματος μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Εκτός από το όπλο του εγκλήματος, στην κατοχή του υπήρχαν ένα αντίτυπο του δίσκου "Double Fantasy", στο εξώφυλλο του οποίου είχε υπογράψει νωρίτερα ο Λένον, ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος "The Catcher in the Rye" του Τ. Ν. Σάλιντζερ, καθώς και κασέτες με τραγούδια των "Beatles".

O Λένον οδηγήθηκε αμέσως στο Νοσοκομείο "Ρούζβελτ", όπου με την άφιξή του επισημοποιήθηκε ο θάνατός του από υποογκαιμικό σοκ, που προκλήθηκε λόγω της μεγάλης απώλειας αίματος.

Δύο ημέρες αργότερα, η σορός του αποτεφρώθηκε στο κοιμητήριο του Φέρνκλιφ, στη Νέα Υόρκη.

Ο Μαρκ Τσάπμαν καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σε ψυχιάτρους του δικαστηρίου διηγήθηκε πως «κακά πνεύματα» τον παρότρυναν να δολοφονήσει τον Λένον, ενώ το 2004 ομολόγησε επίσης πως ένας από τους λόγους που τον ώθησαν στην εγκληματική του ενέργεια ήταν η επιθυμία του να προβληθεί, αισθανόμενος πως μέχρι τότε ήταν ασήμαντος.

Ο ίδιος ο Λένον, με το μακάβριο χιούμορ που τον διέκρινε, μας είχε προϊδεάσει για το τέλος του: «Να δείτε που θα πάω είτε από αεροπορικό ατύχημα, είτε από σφαίρα κάποιου τρελού θαυμαστή μου», είχε πει σε μια του συνέντευξη πριν από χρόνια.

Σπάνιο βίντεο με τον Τζον Λένον και τον Μπομπ Ντίλαν καθισμένους στο πίσω μερος ενός οχήματος να συνομιλούν.


Δισκογραφία

Άλμπουμ

Unfinished Music No.1: Two Virgins (1968) [ΗΠΑ: Νο124]

Unfinished Music No.2: Life with the Lions (1969) [ΗΠΑ: Νο174]

Wedding Album (1969) [ΗΠΑ: Νο178]

John Lennon/Plastic Ono Band (1970) [Μ.Β: Νο8, ΗΠΑ: Νο6, Χρυσό]

Imagine (1971) [Μ.Β: Νο1, ΗΠΑ: Νο1, 2 φορές πλατινένιο]

Some Time in New York City (1972) [Μ.Β: Νο11, ΗΠΑ: Νο48]

Mind Games (1973) [Μ.Β: Νο13, ΗΠΑ: Νο9, Χρυσό]

Walls and Bridges (1974) [Μ.Β: Νο6, ΗΠΑ: Νο1, Χρυσό]

Rock 'n' Roll (1975) [Μ.Β: Νο6, ΗΠΑ: Νο6, Χρυσό]

Double Fantasy (1980) [Μ.Β: Νο1, ΗΠΑ: Νο1, 3 φορές πλατινένιο]

Milk and Honey (1984) [Μ.Β: Νο3, ΗΠΑ: Νο11, Χρυσό]

Συλλογές

Shaved Fish (1975) [Μ.Β: Νο8, ΗΠΑ: Νο 12, Πλατινένιο]

The John Lennon Collection (1982) [Μ.Β: Νο1, ΗΠΑ: Νο33, 3 φορές πλατινένιο]

Menlove Ave. (1986) [ΗΠΑ: Νο147]

Imagine: John Lennon (1988) [Μ.Β: Νο64, ΗΠΑ:Νο31, Χρυσό]

Lennon (4CD box set) (1990)

Lennon Legend: The Very Best of John Lennon (1997) [Μ.Β: Νο3, ΗΠΑ: Νο65, Χρυσό]

John Lennon Anthology (1998) [Μ.Β: Νο64, ΗΠΑ: Νο99, Χρυσό]

Wonsaponatime (1998) [Μ.Β:Νο76]

Acoustic (2004) [Μ.Β: Νο133, ΗΠΑ: Νο31]

Peace, Love & Truth (2005)

Working Class Hero: The Definitive Lennon (2005) [Μ.Β: Νο11, ΗΠΑ: Νο135]

The U.S. vs. John Lennon (2006)

Remember (2006)

Instant Karma (2007): Συλλογή της Διεθνούς Αμνηστίας για το Νταρφούρ, με διάφορους καλλιτέχνες και αποσπάσματα από τραγούδια του Λένον.

Ζωντανές ηχογραφήσεις

Live Peace in Toronto (1969) [ΗΠΑ: Νο10]

Live in New York City (1986) [Μ.Β: Νο55, ΗΠΑ: Νο41, Χρυσό]

Live Peace in Toronto (2006)

Σινγκλς

Give Peace a Chance (1969) [Μ.Β: Νο2, ΗΠΑ: Νο14]

Cold Turkey (1969) [Μ.Β: Νο12, ΗΠΑ: Νο30]

Instant Karma! (1970) [Μ.Β: Νο4, ΗΠΑ: Νο3, Χρυσό]

Mother (1971) [ΗΠΑ:Νο43]

Power to the People (1971) [Μ.Β: Νο6, ΗΠΑ: Νο11]

Imagine (1971) [ΗΠΑ: Νο3]

Happy Xmas (War Is Over) (1971, 1972) [Μ.Β: Νο4]

Woman Is the Nigger of the World (1972) [ΗΠΑ: Νο57]

Mind Games(1973) [Μ.Β: Νο26, ΗΠΑ: Νο18]

Whatever Gets You Thru the Night (1974) [Μ.Β: Νο36, ΗΠΑ: Νο1]

Νο9 Dream(1975) [Μ.Β: Νο23, ΗΠΑ: Νο9]

Stand by Me (1975) [Μ.Β: Νο30, ΗΠΑ: Νο20]

Imagine (1975) [Μ.Β:Νο6]

(Just Like) Starting Over (1980) [Μ.Β: Νο1, ΗΠΑ: Νο1, Χρυσό]

Woman (1981) [Μ.Β: 1, ΗΠΑ: Νο2, Χρυσό]

Watching the Wheels (1981) [Μ.Β: Νο30, ΗΠΑ: Νο10]

Love (1982) [Μ.Β: Νο41]

Nobody Told Me (1984) [Μ.Β: Νο6, ΗΠΑ: Νο5]

Borrowed Time (1984) [Μ.Β: Νο32]

I'm Stepping Out (1984) [Μ.Β: Νο88, ΗΠΑ: Νο55]

Every Man has a Woman who Loves Him (1984)

Jealous Guy (1985) [Μ.Β: Νο65]

Jealous Guy (1988) [ΗΠΑ: Νο80]

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση