iphone app
android app
iphone app android app
Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017
ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΟΔΗΓΗΣΗ

"Συγνώμη, δε σας είδα"...


Το ότι οδηγούμε λίγο... επιθετικά είναι γνωστό. Νόμιζα ότι αυτό ισχύει σε όλη την Ελλάδα, αλλά τελικά ίσως και να το 'χουμε λίγο παραπάνω εδώ στην Κρήτη. Ένας φίλος, εμπορικός αντιπρόσωπος, που αλωνίζει κάθε χρόνο όλη τη χώρα με το αυτοκίνητό του, μου είχε πει κάποτε: «Και αλλού έχει επιθετικούς οδηγούς αλλά στην Κρήτη είναι η πλειοψηφία. Έτσι που οδηγείτε στην Κρήτη και πάλι λίγους νεκρούς έχετε».

Της Ελένης Σταυρουλάκη

Την άποψή του ήρθε να ενισχύσει ο πρόεδρος του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο Γρηγόρης Σηφάκης. Είχαμε κανονίσει να του πάρω μια συνέντευξη με την ευκαιρία της ανάληψης των καθηκόντων του. Από όλα τα σημαντικά που μου είπε, πιο έντονα μου έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη το εξής: «Είναι απίστευτο το πώς οδηγούν οι άνθρωποι στην Κρήτη. Μπαίνεις στο αυτοκίνητο και δεν ξέρεις αν θα βγεις ζωντανός από εκεί μέσα. Στις περισσότερες χώρες του κόσμου, ο συγκεκριμένος τρόπος οδήγησης επισύρει ποινή φυλάκισης».

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα παρατηρήσει πως η κατάστασή μας ήταν τόσο... προχωρημένη. Έχω παρατηρήσει, όμως, τους τελευταίους μήνες κάτι άλλο. Τον πολλαπλασιασμό των... παραζαλισμένων οδηγών. Άνθρωποι στρεσαρισμένοι, βασανισμένοι, παραιτημένοι μπαίνουν στο αυτοκίνητο και είναι σαν να έχουν βάλει τον αυτόματο πιλότο: Ξεχνούν να στρίψουν, δε βλέπουν τα στοπ, φρενάρουν απότομα λίγο πριν βάλουν από κάτω ένα νήπιο στη διάβαση πεζών.

Ξέρω τι σκέφτεστε τώρα: Ότι πάντα στο Ηράκλειο υπήρχαν άνθρωποι που οδηγούσαν έτσι. Συμφωνώ, αλλά ήταν στην πλειονότητά τους νέοι οδηγοί (με την αμεριμνησία της μετεφηβικής ηλικίας) ή γέροι οδηγοί (με την αμεριμνησία της Πολιτείας, που αφήνει 80χρονους ανθρώπους να οδηγούν, χωρίς ποτέ να τους έχει περάσει από επανεξέταση). Το ανησυχητικό είναι ότι πλέον οδηγούν επικίνδυνα και οι... ενδιάμεσες ηλικίες.

Άνθρωποι που τρέχουν για το μεροκάματο. Που τους έχουν πνίξει τα βάσανα. Που οδηγούν έχοντας στο νου τους όχι το τιμόνι που κρατούν, αλλά το χαράτσι, τους απλήρωτους λογαριασμούς, το μαγαζί τους που πάει για φούντο, τη θέση εργασίας που είτε δεν έχουν είτε κινδυνεύουν να τη χάσουν. Που οδηγούν υπολογίζοντας το πόσα τους χρωστούν. Το πόσα χρωστάνε. Που νιώθουν τις μέρες τους βαριές και την ψυχή τους μαύρη.

Ένας τέτοιος με τράκαρε από πίσω προ ημερών. Τι κι αν είχα βγάλει το φλας 50 μέτρα πριν στρίψω στου Μπεντεβή... «Συγνώμη, δεν το είδα», μου είπε όταν βγήκαμε και οι δύο από τα αυτοκίνητά μας για να ελέγξουμε τι έγινε. Και έμοιαζε ειλικρινής ο άνθρωπος. Ανάλογο περιστατικό μου είχε διηγηθεί πρόσφατα φίλος, που κινείται με μηχανάκι. Ένας νέος παραγωγικής ηλικίας παραβίασε σήμα στοπ στο Μασταμπά και έπεσε πάνω του. Ξέρετε τι του είπε; «Συγνώμη, δε σας είδα». Ο φίλος μου είναι σίγουρος πως δεν τον είχε δει...

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση