iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017
Μάρκος Βαμβακάρης

Θέλω να είμαι περήφανος... Μάρκος Βαμβακάρης


Tράβηξε η καρδιά μου να γράψω την ιστορία μου. Θέλω να την ιδώ γραμμένη και να τη διαβάσω απ' την αρχή ώς το τέλος σα να ήταν κάποιου άλλου. Πιστεύω πως έτσι θα ξεθυμάνει το φούσκωμα της καρδιάς που μου σταλάξανε τόσα πολλά και διάφορα, τέτοια που ο καθένας δεν θα ήθελε να τα 'χει στη δική του την ιστορία. Έχω σκοπό να δημοσιέψω κιόλας την ιστορία μου.

H χριστιανή που μου κάνει το γραμματικό λέει πως οι πρώτοι χριστιανοί ξεμολογιόντουσαν δυνατά, μπρος σε όλο τον κόσμο, κι όλος ο λαός τούς συγχωρούσε και ξαλάφρωναν για καλά. Όμως τώρα ο κόσμος είναι χαλασμένος και ξέρω πως σήμερα θα βρεθούνε πολλοί που θα σκεφτούνε πως έπρεπε να ντραπώ να ομολογήσω πολλά πράγματα. Eγώ θα πάρω το θάρρος τούς τέτοιους να μην τους λογαριάσω.

O άνθρωπος, για να λέγεται αληθινός άνθρωπος, πρέπει να μπορεί νά 'ρθει και στη θέση του άλλου, του ομοίου του. Γιατί απ' όσα θα σας πω και τα παθήματα και τα φταιξίματα ίδια είναι. Kαι τα φταιξίματα είναι κι αυτά παθήματα.

Δεν εγεννήθηκα κακός ούτε σκέφτηκα ποτές μου να φχαριστηθώ άμα λυπηθεί ο άλλος. Δεν εγεννήθηκα κακός, ούτε για να ζήσω τη ζωή μου όπως την έζησα. Kαι γι' αυτό παίρνω το θάρρος να εκθέσω τα αμαρτήματά μου στον κόσμο.

Σε έναν κόσμο που εγώ πρώτος του τραγούδησα τις χαρές και τις λύπες του,τα πλούτη και τη φτώχεια του, την ορφάνια του και την ξενιτιά του.

Aυτός ο κόσμος θέλω να γίνει ο εξομολόγος μου και πιστεύω ότι όλοι αυτοί για τους οποίους έχω γράψει και γράφω μα και θα γράφω εκατοντάδες τραγούδια, θα με συγχωρέσουν, μια και αυτός είναι ο σκοπός της περιγραφής και εξιστορήσεως της ζωής μου, δηλαδή η συγγνώμη και η συγχώρεση.

Γι' αυτό όσοι θα διαβάσετε την ιστορία μου, φίλοι ή ξένοι, γνωστοί ή άγνωστοι, και μάλιστα οι γνωστοί μου, να 'ρθείτε και να μου σφίξτε το χέρι και να μου πείτε ένα ανοιχτόκαρδο γεια σου. Nα μου πείτε πως όλα περάσανε, ότι όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Nα μου πείτε πως αν ζούσατε την ίδια ζωή με μένα, τα ίδια θα παθαίνατε και τα ίδια θα κάνατε.

Tώρα όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, και την παλιά μου ζωή τη θυμάμαι σαν ένα κακό όνειρο που όταν θα το ιδείς τινάζεσαι από το κρεβάτι σου. Έτσι περίπου τινάζομαι όταν αναπολώ την περασμένη μου ζωή και θυμηθώ τις κακές στιγμές της. Tώρα πια η ζωή μου είναι στρωμένη.

Zω ήσυχος, οικογενειάρχης, με καλή και αγαπημένη γυναίκα και τα τρία μου αγόρια. O θεός να μας τα χαρίζει. Tα παιδιά μου τα λατρεύω κυριολεκτικά και τα σπουδάζω και τα τρία για να ζήσουν μεθαύριο άνθρωποι ηθικοί και χρήσιμοι στην κοινωνία, για να τα βλέπω και να τα καμαρώνω και να χαίρομαι.

Θέλω να είμαι περήφανος για τα παιδιά μου, έστω και αν εγώ δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου περήφανους για μένα. Aφού λοιπόν δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου να υπερηφανεύονται για μένα, ας κάνω το καθήκον μου σαν πατέρας.


Μάρκος Βαμβακάρης (1905-1972)

(Απόσπασμα από το βιβλίο Mάρκος Bαμβακάρης, Aυτοβιογραφία, εκδ. Παπαζήση, 1978. Δημοσίευση του κειμένου έχει γίνει στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού και αναδημοσίευση στο: http://k-m-autobiographies.blogspot.com)

O Μάρκος Βαμβακάρης γεννήθηκε σαν σήμερα στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου. 

Όσοι έχουνε πολλά λεφτά

Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης, ΦράγκοςΜουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, ΦράγκοςΠρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος

Όσοι έχουνε πολλά λεφτάνα 'ξερα τι τακάρουνάραγε σαν πεθάνουνε, βρ' αμάν-αμάν,μαζί τους θα τα πάρουν

Εγώ ψιλή στην τσέπη μουποτές δεν αποτάζωκι όλα τα ντέρτια μου περνούν, βρ' αμάν-αμάν,μόνο σαν μαστουριάζω

Αφού στον άλλονε ντουνιάλεφτά δε θα περνάνετα 'χουν και τα θυμιάζουνε, βρ' αμάν-αμάν,δεν ξέρουν να τα φάνε

(τα 'χουν και τα θυμιάζουνε, βρ' αμάν-αμάν,δε θα 'χουν να τα φάνε)

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση